ایثار امام جواد(ع) از جان و مال خود، درسی جز معنویت برای ما ندارد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیت‌الله منصور ابراهیمی جرجانی، استاد حوزه علمیه و دانشگاه شاهرود، شب گذشته، سوم مهر در شب شام غریبان حضرت جوادالائمه(ع) در میدان شهدای مشهد با اشاره به وجود مقدس ایشان گفت: حضرت محمدابن علی(ع) از دوران کودکی برای هدایت بشریت برگزیده شدند و دوره زندگانی‌شان نشان می‌دهد که ایشان حاضر شده است برای حفظ ارزش‌های الهی از جان و مال خود هزینه کند که این موضوع درسی جز معنویت برای ما ندارد.

وی با بیان اینکه تمامی انبیای الهی برای هدایت و ارشاد بشریت مبعوث شده‌اند، اظهار کرد: با وجود تلاش تمام انبیاء و اولیای الهی، نه تنها بشر لجوج و گمراه حاضر به هدایت و پندپذیری از جانب آنان نشد بلکه ایشان را مسخره و توهین کرد و در نهایت آنها را به شهادت رساند.

آیت‌الله جرجانی همچنین بیان کرد: آنها با همه این اوصاف نه تنها از عقیده خود دست برنداشتند بلکه ثابت قدم‌تر به راهشان ادامه دادند، به شهادت رسیدند و حتی آسایش خانواده‌شان را هم از دست از دست دادند تا ارزش‌های دینی و اعتقادی پایدار بماند، ما نیز باید در عرصه‌های مختلف زندگی رفتارهای آنان را الگوی خود قرار دهیم.

استاد حوزه علمیه و دانشگاه شاهرود با بیان اینکه دشمن برای از بین بردن اسلام بعضاً برنامه‌هایی 50 ساله دارد، عنوان کرد: آن‌ها تعدادی از این برنامه‌ها و مقاصد را هم‌اکنون اجرا می‌کنند و در این عرصه می‌طلبد که ما هوشیارانه‌تر عمل کنیم زیرا از ابتدای انقلاب اسلامی تا زمان جنگ تحمیلی و از آن زمان تا به امروز در این راه فداکاری‌های بسیاری شده است که اگر ما ذره‌ای کوتاه بیاییم هم در قبال خون شهدا و هم در قبال امام خمینی(ره) مسئول هستیم.

وی با بیان اینکه ما باید از خداوند طلب شجاعت در دفاع از ارزش‌های الهی را داشته باشیم، ابراز کرد: پس از واقعه کربلا حضرت زینب(س) به‌خاطر احیای مسئله امر به معروف و نهی از منکر خسارات مادی و معنوی فراونی را متحمل شدند تا نتیجه‌اش باقی ماندن اسلام و احیای ارزش‌های الهی باشد، در همین راستا ما هم نباید بگذاریم که مشکلات اقتصادی و غیر آن ما را دلسرد کند زیرا امام خمینی(ره) فرمودند: «هرکس برای اسلام قیام کرد هم کتک خورد و هم اذیت شد».

آیت‌الله ابراهیمی جرجانی در حدیثی به نقل از امام جواد(ع) عنوان کرد: هر مؤمن به سه خصلت محتاج است؛ نخست، توفیق داشتن از جانب خداوند، دوم، داشتن واعظ درونی و سوم، پذیرفتن نصحیت و اندرز از سوی دیگران.

وی درباره مسئله توفیق داشتن از جانب خداوند گفت: این موضوع همانند عنصری مثل قرص نیست که ما آن را برویم از جایی مانند داروخانه طلب کنیم بلکه باید به اطراف خود نگاه کنیم و آنچه که شامل حال ما شده و دیگران بدان دست نیافته‌اند را شاکر باشیم همانند نعمتی چون داشتن حکومت اسلامی، ولایت فقیه، همجواری با امام رضا(ع)، داشتن سواد و مواردی از این قبیل.

استاد حوزه علمیه و دانشگاه شاهرود در رابطه با موضوع داشتن واعظ درونی برای انسان‌ها ابراز کرد: این موضوع برای افراد به وجدان اخلاقی تعبیر می‌شود که اگر ما واعظ درونی و همچنین اخلاق و مروت دورنی نداشته باشیم نصایح بیرونی هم برای ما بی‌فایده خواهد بود زیرا برای ارتقای مدارج بالا ما هموراه نیازمند آن هستیم که خودمان را نصیحت کنیم.

وی درباره پندپذیری از جانب دیگران گفت: اگر کسی ما را نصیحت کرد، باید آن را قبول کنیم و از شنیدن آن ناراحت نشویم زیرا که این موضوع بالاترین توفیقی است که نصیب افراد می‌شود به همین جهت بزرگان و اولیای الهی هموراه درخواست می‌کرده‌اند که افرادی آنان را نصیحت کنند و اگر ما از نصحیت شدن بیزار باشیم، دلالت بر بیماری ما دارد، امام صادق(ع) می‌فرمایند: «بهترین دوستان من کسانی هستند که عیوبم را هدیه می‌کنند».