آيتالله يعقوب جعفری، صاحب مجلدات تفسير كوثر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اين مطلب اظهار كرد: حضرت فاطمه زهرا(س) در زمانی زندگی میكردند كه زنان به هيچ وجه فعاليت اجتماعی نداشتند و حتی حضرت فاطمه(س) نيز مانند زن امروز در جامعه حضور نداشت، ولی در عين حال ايشان از نظر تقويت روحی پدر و همسر و گسترش آموزههای دينی نقش بسيار مهمی داشتند.
وی ادامه داد: در واقع حضرت زهرا(س)در زمان حضرت علی(ع) مهمترين مدافع ولايت بود. ايشان حتی در ماجرای فدك تا حدی زيادی حكومت را استيضاح كرده و برای احقاق حق خود و حفظ ولايت همسرش كه وصيت پدرشان بود در مسجد خطبهای كوبنده خواندند.
وی در پاسخ به اين سوال كه دليل اصلی خطبه فاطمه زهرا(س) درباره فدك چه بود، گفت: فدك به ظاهر ملك شخصی بود اما اهميت آن اين است كه فدك تكميل كننده خلافت و ولايت بود، يعنی از حضرت هم خلافت را گرفتند و هم فدك را كه پشتوانه اصلی فعاليتهای سياسی حضرت علی(ع) بود، اين امر غير قابل انكار است كه در هر حكومتی پشتوانه مالی امری ضروری و مهم است و دشمن به خوبی میدانست كه با گرفتن فدك فعاليتهای سياسی حضرت علی(ع) نيز با مشكل مواجه میشود، به همين منظور سعی كردند فدك را كه خطری برايشان بشمار میآمد از دسترس حضرت علی(ع) و فاطمه(س) دور كنند.
آيتالله جعفری افزود: حضرت فاطمه(س) برای حمايت از همسر خود و تكليف شرعی تمام تلاش خود را انجام داد، حتی اگر احتمال میداد ممكن است فعاليتهای او بی اثر باشد باز هم به كار خود ادامه میداد، تا جايی كه ايشان به مبارزه زبانی تن داد. تلاشهای حضرت فاطمه(س) برای مال و قدرت و حكومت نبود بلكه چيزی فراتر در انديشه معصومان خدا جريان داشت كه آنها را وادار به ايستادگی میكرد.
وی با تاكيد بر اين نكته كه فاطمه زهرا(س) بسته به شرايط زمانی و با برنامهريزی كارها را پيش میبردند، گفت: بايد به اين نكته توجه داشت كه حضرت فاطمه(س) در شرايط بدی زندگی میكردند و هر اقدامی عملياتی و قابل اجرا نبود، به همين خاطر اول شرايط را می سنجيدند و بعد اقدامات لازم را عملی میكردند.