به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از بنياد بين المللی فرهنگی و هنری امام رضا(ع)، مرحوم علامه شيخ محمد علی العمری، رهبر فقيد شيعيان عربستان است كه اسفند ماه سال 1389 از دنيا رحلت كرد. اين عالم نستوه با وجود تحمل 45 سال زندان آل سعود، يك قرن از خدا عمر گرفت و وجودش برای اهل تشيع در عربستان مايه خير و بركت بود، تا جايی كه حسينيه العمری واقع در شهر مدينه، تنها محلی در سرزمين حجاز است كه شيعيان در آن احساس آرامش میكنند.
علامه العمری يكی از رموز موفقيت خود را داشتن توكل قوی و توسل به مادر ائمه عصمت و طهارت عليهم السلام میدانست. اين عالم ربانی توسل ويژهای هم به حضرت زهرا(س) داشته كه باعث نجات وی از اعدام شده است. علامه العمری به دليل فعاليت در راستای احقاق حقوق شيعيان عربستانی، توسط وهابیها به زندان افتاد و دادگاه سعودی وی را به اعدام محكوم كرد اما توسل به حضرت زهرا(س) مانع از موفقيت وهابیها شد.
اين عالم ربانی خاطره آن حادثه را چنين تعريف كرده است: «پس از چندماه زندانی شدن به دليل انتشار اعلاميههايی در دفاع از شيعيان روز اجرای حكم اعدام فرا رسيد. عاملان حكومت، مرا مقابل ديدگان هزاران شيعه پای چوبه دار بردند و طناب را به گردنم انداختند؛ به حضرت زهرا سلام الله عليها توسل كردم و زير لب گفتم: يا حضرت زهرا! من فقط برای دفاع از شما و آبروی شما پای چوبه دار آمدهام، ياریام كنيد! وقتی طناب دار را كشيدند، پس از حدود 30 ثانيه طناب پاره شد و من بيهوش شدم. وقتی به هوش آمدم 35 روز گذشته بود و در يكی از بيمارستانهای مدينه بستری بودم و فهميدم نجات يافتهام.»
مرحوم علامه العمری خاطره ديگری هم از خانه مادر سادات دارد. آيتالله محمدصادق نجمی، عضو هيئت علمی بعثه مقام معظم رهبری در اين باره میگويد: «در ماه رمضان 1426 قمری (حدود هشت سال پيش) در مدينه با شيخ العمری ديدار كردم. وی گفت: زمانی كه ما كودك بوديم، قبر حضرت زهرا(س) در خانهاش مشخص بود و ارتفاع آن به يك متر میرسيد.»
با اندكی تحقيق در جوامع روايی نيز اين نتيجه حاصل میشود كه از ميان سه قول تدفين حضرت زهرا(س) در يكی از سه مكان «قبرستان بقيع»، «روضه پيامبر» و «خانه حضرت زهرا»، احتمال خاكسپاری ايشان در منزل خودشان از اقوال ديگری قویتر است. در بيشتر كتابهای معتبر شيعه از جمله «كافی»، «تهذيب» و «من لايحضره الفقيه» -كه جزو كتب اربعه شيعه هستند- اين قول با طرق روايی مختلف از اميرالمؤمنين، امام باقر، امام صادق و امام رضا عليهمالسلام نقل شده است.
شيخ صدوق(ره) نقل كرده است كه احمد بن محمد بن ابی نصر میگويد: از حضرت ابوالحسن، علی بن موسی الرضا عليه السلام درباره قبر حضرت فاطمه عليها السلام پرسش كردم، حضرت فرمود: «دفنت فی بيتها فلما زادت بنو اميه فی المسجد صارت فی المسجد»؛ آن حضرت در خانه خود به خاك رفت، پس چون بنی اميه مسجد را توسعه دادند، آن خانه هم جزء مسجد شد. (عيون اخبار الرضا، ج 1، ص 311)