انتشار شماره جديد فصلنامه «سفينه» ويژه «آيتالله شيخ علی نمازی»
گروه انديشه: سی و چهارمين پياپی فصلنامه علمی ـ ترويجی سفينه ويژه «آيتالله شيخ علی نمازی» با مقالاتی نظير «زندگینامه آيتالله نمازی شاهرودی» به قلم محمد نمازی و «بداء در ديدگاه آيتالله نمازی» به قلم محمد بيابانی اسكويی منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، سیوچهارمين پياپی فصلنامه علمی ـ ترويجی سفينه ويژه «آيتالله شيخ علی نمازی» با مقالاتی نظير «زندگینامه آيتالله نمازی شاهرودی» به قلم محمد نمازی و نيز «بداء در ديدگاه آيتالله نمازی» به قلم محمد بيابانی اسكويی و «مستدرك علم رجالالحديث» بهقلم سيدمحمدرضا حسينیجلالی و «تاملی در ديدگاه آيتالله نمازی پيرامون روايات كافی»از محمد الهی خراسانی به چاپ رسيد.
براساس اين گزارش: «تفويض دين به پيامبر(ص) و امام از نظر آيتالله نمازی شاهرودی» به قلم محمدعلی باقی، «تغاير علم با مشيت و اراده او» به قلم اصغر غلامی و «جستاری در باب اخباریگری(بخش يكم)» از حسن طارمی و نيز «نكاتی در باب فقهای اصولی و اخباری شيعه و تعامل آنها» از محمداسماعيل مدرسغروی و «گفتاری كوتاه درباره حافظه و اهميت آن» از علی نمازیشاهرودی و «گزارشی از كتاب(الروضاتالنظرات)» از حسن نمازی و نيز مقاله «كتابشناسی مرحوم نمازی» به قلم مرتضی اعددی از مقالات اين شماره هستند.
براساس اين گزارش، در مقالهای از اين فصلنامه علمی ـ تروبجی با عنوان «نكاتی در باب فقهای اصولی و اخباری شيعه و تعامل آنها» از محمداسماعيل مدرسغروی میخوانيم: بحث و نزاع علمی بين دانشمندان اصولی و اخباری، از ديرباز مطرح بوده و در اين ميان افراد نادانی نيز بودهاند كه در جهت طعن و لعنن گروه ديگر كوشيدهاند. اختلاف مردم در درجات ايمان و مراتب نورانيت، از اختلاف در اصل طينت میباشد و اين اختلاف درجات در باب اصول، معارف و فروع احكام نيز مشاهده میشود. برخی در حد فقيه و گروهی افقه بودند.
در بخشی از اين مقاله آمده است: در پايان بحث اصول فقه، درباره نكتهای بايد سخن بگوييم، و آن، جايگاه فقهايی است كه عارف به احكام هستند، نه مجتهدان به معنی لغوی كلمه. بدين ترتيب نياز نداريم كه در باب قوه و ملكه و فعليت بحث كنيم، چون فقها ـ بدان معنا كه گفتيم ـ موضوع بحث هستند نه مجتهدان. نيز، از آن رو كه نزاع اصولی و اخباری، از روزگاران پيشين بوده است، در اين ميان، هرگروه بعضی نكات صحيح داشتهاند، اما در هر گروه، افراد نادانی بودهاند كه در جهت طعن و لعن گروه ديگر كوشيدهاند.
در قسمت ديگر آمده است: چون برای تدبر و ژرفنگری در احكام الهی به آنها نياز داشتند. بعضی از اين قواعد در مورد صغريات احكام و بعضی در باب كبريات احكام است. براساس اين بررسی، در ادله، قواعد كليه از روايات استخراج شد، به چند شيوه: گاهی از يك دليل واحد، مثل قاعده لاضرر. گاهی با ضميمه كردن چند دليل، مانند قاعده مايضمن بصحيحه يضمن بفاسده. گاهی مبنی بر احكام الهيه ثابته برای اشياء به عناوين اولی بود ، مانند: قاعده من ملك، يا به عناوين ثانيه مانند قاعده ضرر، چون ضرر، عنوان عارض شد ثانوی برای اشياء است.
يادآور میشود، فصلنامه علمی ـ ترويجی سفينه به صاحب امتيازی موسسه فرهنگی نبأ مبين و مديرمسولی محمدحسين شهری و سردبيری منصور پهلوان به چاپ میرسد.
براساس اين گزارش: «تفويض دين به پيامبر(ص) و امام از نظر آيتالله نمازی شاهرودی» به قلم محمدعلی باقی، «تغاير علم با مشيت و اراده او» به قلم اصغر غلامی و «جستاری در باب اخباریگری(بخش يكم)» از حسن طارمی و نيز «نكاتی در باب فقهای اصولی و اخباری شيعه و تعامل آنها» از محمداسماعيل مدرسغروی و «گفتاری كوتاه درباره حافظه و اهميت آن» از علی نمازیشاهرودی و «گزارشی از كتاب(الروضاتالنظرات)» از حسن نمازی و نيز مقاله «كتابشناسی مرحوم نمازی» به قلم مرتضی اعددی از مقالات اين شماره هستند.
براساس اين گزارش، در مقالهای از اين فصلنامه علمی ـ تروبجی با عنوان «نكاتی در باب فقهای اصولی و اخباری شيعه و تعامل آنها» از محمداسماعيل مدرسغروی میخوانيم: بحث و نزاع علمی بين دانشمندان اصولی و اخباری، از ديرباز مطرح بوده و در اين ميان افراد نادانی نيز بودهاند كه در جهت طعن و لعنن گروه ديگر كوشيدهاند. اختلاف مردم در درجات ايمان و مراتب نورانيت، از اختلاف در اصل طينت میباشد و اين اختلاف درجات در باب اصول، معارف و فروع احكام نيز مشاهده میشود. برخی در حد فقيه و گروهی افقه بودند.
در بخشی از اين مقاله آمده است: در پايان بحث اصول فقه، درباره نكتهای بايد سخن بگوييم، و آن، جايگاه فقهايی است كه عارف به احكام هستند، نه مجتهدان به معنی لغوی كلمه. بدين ترتيب نياز نداريم كه در باب قوه و ملكه و فعليت بحث كنيم، چون فقها ـ بدان معنا كه گفتيم ـ موضوع بحث هستند نه مجتهدان. نيز، از آن رو كه نزاع اصولی و اخباری، از روزگاران پيشين بوده است، در اين ميان، هرگروه بعضی نكات صحيح داشتهاند، اما در هر گروه، افراد نادانی بودهاند كه در جهت طعن و لعن گروه ديگر كوشيدهاند.
در قسمت ديگر آمده است: چون برای تدبر و ژرفنگری در احكام الهی به آنها نياز داشتند. بعضی از اين قواعد در مورد صغريات احكام و بعضی در باب كبريات احكام است. براساس اين بررسی، در ادله، قواعد كليه از روايات استخراج شد، به چند شيوه: گاهی از يك دليل واحد، مثل قاعده لاضرر. گاهی با ضميمه كردن چند دليل، مانند قاعده مايضمن بصحيحه يضمن بفاسده. گاهی مبنی بر احكام الهيه ثابته برای اشياء به عناوين اولی بود ، مانند: قاعده من ملك، يا به عناوين ثانيه مانند قاعده ضرر، چون ضرر، عنوان عارض شد ثانوی برای اشياء است.
يادآور میشود، فصلنامه علمی ـ ترويجی سفينه به صاحب امتيازی موسسه فرهنگی نبأ مبين و مديرمسولی محمدحسين شهری و سردبيری منصور پهلوان به چاپ میرسد.
