زيارت جامعه كبيره صحيفه امامشناسی است
گروه حوزههای علميه: مدير گروه حديث پژوهشكده باقرالعلوم (ع) زيارت جامعه كبيره را صحيفه امامشناسی دانست كه در آن ذكر دائمی خدا اولين شرط برای ورود به ساحت بندگان خالص معرفی شده است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين مهدی اسماعيلی، مدير گروه حديث پژوهشكده باقرالعلوم (ع) در سخنانی به مناسبت سالروز شهادت امام هادی(ع) گفت: زيارت جامعه كبيره به نقل محدثان بزرگ، از آثار ماندگار و از احاديث معتبر شيعه است كه در آن امام هادی(ع) به موسی بن نخعی، شيوه سخن گفتن با مقام عصمت را تعليم فرموده است.
وی افزود: فصاحت و بلاغت توام با جامعيت سخنان آن حضرت اين حديث را در زمره جامعترين اسناد شيعی در بيان فضائل و ويژگیهای ممتاز امامان شيعه قرار داده است و گزافه گوئی نخواهد بود اگر آن را ارادت نامه شيعيان به محضر اربابان معصوم بناميم.
اسماعيلی با اشاره به تاريخچه انشاء زيارت جامعه كبيره افزود: داستان از آنجا شروع میشود كه شخصی به نام موسی نخعی تقاضا میكند تا امام روش سخن گفتن با امامان را به او بياموزد آنهم سخنی كه نه قبل از آن بر زبان كسی جاری شده باشد و نه بعد از آن.
اين مدير پژوهشی در ادامه تصريح كرد: امام در كمال فروتنی و تواضع، يكی از ماندگارترين آثار معنوی خويش را به موسی نخعی، آموزش میدهد و به او سفارش میكند كه شرط اول در ارتباط و پيوند معنوی با ارواح نورانی معصومين، توجه به عظمت آفريدگار و خدای سبحان است و لذا بايد زبانت به ذكر و ياد خدا گويا باشد كه اين در حقيقت اجازه ورود به محضر خالصترين بندگان خدا است.
وی تصريح كرد: اين سفارش امام به همه دينمداران است كه تمام برنامهها بايد بر محور توحيد و خداشناسی باشد لذا سفارش میفرمايد كه بايد جسم و روانت را سرشار از وقار و آرامش نمائی تا رشحاتی از فضای عطرآگين معنوی مقام و منزلت معصوم نصيبت شود.
اسماعيلی ادامه داد: در اين صحيفه بزرگ امامشناسی به بيش از دويست وصف از اوصاف امام اشاره شده است، كه در مجموع آن، ترجمان شخصيت حقيقی پيشوايان برتر ترسيم شده است.
وی افزود: فصاحت و بلاغت توام با جامعيت سخنان آن حضرت اين حديث را در زمره جامعترين اسناد شيعی در بيان فضائل و ويژگیهای ممتاز امامان شيعه قرار داده است و گزافه گوئی نخواهد بود اگر آن را ارادت نامه شيعيان به محضر اربابان معصوم بناميم.
اسماعيلی با اشاره به تاريخچه انشاء زيارت جامعه كبيره افزود: داستان از آنجا شروع میشود كه شخصی به نام موسی نخعی تقاضا میكند تا امام روش سخن گفتن با امامان را به او بياموزد آنهم سخنی كه نه قبل از آن بر زبان كسی جاری شده باشد و نه بعد از آن.
اين مدير پژوهشی در ادامه تصريح كرد: امام در كمال فروتنی و تواضع، يكی از ماندگارترين آثار معنوی خويش را به موسی نخعی، آموزش میدهد و به او سفارش میكند كه شرط اول در ارتباط و پيوند معنوی با ارواح نورانی معصومين، توجه به عظمت آفريدگار و خدای سبحان است و لذا بايد زبانت به ذكر و ياد خدا گويا باشد كه اين در حقيقت اجازه ورود به محضر خالصترين بندگان خدا است.
وی تصريح كرد: اين سفارش امام به همه دينمداران است كه تمام برنامهها بايد بر محور توحيد و خداشناسی باشد لذا سفارش میفرمايد كه بايد جسم و روانت را سرشار از وقار و آرامش نمائی تا رشحاتی از فضای عطرآگين معنوی مقام و منزلت معصوم نصيبت شود.
اسماعيلی ادامه داد: در اين صحيفه بزرگ امامشناسی به بيش از دويست وصف از اوصاف امام اشاره شده است، كه در مجموع آن، ترجمان شخصيت حقيقی پيشوايان برتر ترسيم شده است.
