به گزارش خبرگزاری بينالمللیقرآن (ايكنا)، پيامبر اكرم(ص) در رفع ابهام يا توضيح و تفصيل آنچه قرآن به اجمال سخن گفته است، با بيانی روشن و رسا آيات را بيان فرمود:« وَأَنزَلْنَا إِلَیْكَ الذِّكْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَفَكَّرُونَ،اين قرآن را به سوى تو فرود آورديم تا براى مردم آنچه را به سوى ايشان نازل شده است توضيح دهى و اميد كه آنان بينديشند»(نحل/44). اين وظيفه خطير را بعد از پيامبر(ص)، ائمه اطهار(ع) عهدهدار شدند. پيامبر گرامی اسلام (ص) درباره عترت طاهره در كنار قرآن سفارش نمود و آن دو را يادگارهای ماندنی و جاودانه خود در ميان امت قرار داد.
عاطفه زرسازان، استاديار دانشگاه مذاهب اسلامی در مقالهای تحت عنوان «روششناسی آموزش قرآن در مكتب اهلبيت(س)» مینويسد: حق مرجعيت علمی اهلبيت(ع) با عنوان «أَهْلَ الذِّكْرِ» در آيه شريفه «...فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ؛ پس اگر نمیدانيد از پژوهندگان كتابهاى آسمانى جويا شويد»(نحل/43)، نشان داده شده و خداوند صلاحيت تام اهل بيت(ع) را در تبيين آموزههای دين و رفع شبهات، بيان میدارد.
در قسمتی از اين مقاله میخوانيم: پارهای ديگر از تعليمات پيامبر(ص) و ائمه (ع) جنبه ارشادی دارد كه در قالب موعظه به مردم میآموختند. لغويون دو معنا برای «موعظه» ذكر كردهاند: يكی منعی كه با بيم دادن همراه باشد و ديگری تذكر به كارهای نيك، به طوری كه قلب شنونده از شنيدن آن بيانات رقت يابد. هدف از موعظه، بيداری و تحريك عقيده و حس دينی است تا انسان را از غفلت و بیخبری باز دارد.
در قسمت ديگری از اين مقاله آمده است: از ويژگیهای مكتب ائمه(ع)، عملی بودن و عينی بودن آن است. در مكتب ايشان نمونهای برای پيروی عملی ارائه میشود، نمونهای كه روشهای عملی او در كليه شئون فردی، اجتماعی، سياسی، فرهنگی و... قابل دستيابی و پيروی عملی و عمل از جانب پيروان مكتب است. اين موضوع در دين اسلام شاخصتر،جدیتر و روشنتر مطرح است.
يادآورمیشود، مقاله «روششناسی آموزش قرآن در مكتب اهلبيت(س)» نوشته عاطفه زرسازان در شماره سی و سوم از فصلنامه علمی ـ ترويجی سفينه چاپ شده است.