به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، سلام بر تو ای خجسته مولود ماه شعبان كه ميلاد تو جشن بزرگ همه خوبيهاست، تو از ماه زيباتری، ای ماه بنی هاشم، تو آن حقيقت مجسم و باور عظيم و شكوهمندی كه بر بام فلك ايستادهای و جهان قرنهاست كه تو را به بزرگی و پهلوانی میشناسد و میستايد، بی آنكه تو هرگز بزرگی خود را به رخ كسی كشيده باشی.
تو بابالحوائجی و دستان تو مشكل گشاست، دستهای مهربانت زادگاه رود و درياست.
ای سقای تشنه لب تو آبروی آبها هستی، میدانم تشنه بودی اما زمانی كه رسيدی به فرات، به ياد لبهای تشنه حسين(ع) و اهل حرم جرعهای آب ننوشيدی.
ای عباس! تو با خون دستهايت عاشورا را شكوفا كردی تو با خون خود، عشق را معنا كردی.
ای مهربان! ميدانم با مشك خالیات كربلا را آب دادی و روح تمام 72 تن را سيراب كردی.
تو سلطان وفايی، اسوه پايداری هستی و تا آخرين نفس بر سر عهد و پيمان خود ايستادهای، تو كيستی كه آوازه جوانمردی تو هيچ حد و مرزی نمیشناسد.
ای تكسوار علقمه! تو همانند مولای خود حسين(ع) در اين ماه ديده به جهان گشودی و با او در محرم به آسمان پرگشودی، تو هيچگاه از مولای خود فاصله نگرفتی و همواره در كنار حسين(ع) بودی، آنچنان كه امروز در كربلا، گنبد زرّينتان در كنار يكديگر است.
ای عباس! ای كه نامت، قدرتِ دست امامت است، آمدنت مبارك.
سميرا كرامت