به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، آيتالله سيداحمد علمالهدی، عضو مجلس خبرگان و امام جمعه مشهد، 11 شهريورماه در مراسم عزاداری شهادت امام صادق(ع) كه در رواق امام خمينی حرم رضوی برگزار شد، گفت: مسئله مهم در مقام ارادتمندی به اهل بيت(ع) و ائمه معصومين(ع) توسعه و گسترش پهنه معرفت شناسی است، هم معرفت نسبت به مقام ولايت ايشان و هم شناخت سيره آنها.
وی با بيان اينكه شناخت درست مقام ولايت و سيره ائمه معصومين(ع) تابلوی شفاف آموزش بصری برای همه جريانهای دينی است، تصريح كرد: در زيارت جامعه كبيره در فراز اول خود را عارف به حق امام معرفی میكنيم، اما در اولين فراز نهايی زيارت نيز درخواست شناخت جايگاه امام را داريم، اين مطلب نشان ميدهد عرفان به حق ائمه(ع) در واقع يك جريان در عرصه انديشيدن است كه رو به توسعه و گسترش میرود و در واقع هر چقدر اين عرفان توسعه يابد در مرحله عبوديت ارتقا پيدا میكنيم و در مقام قرب الهی پيش میرويم.
امام جمعه مشهد با اشاره به اينكه شخصيت امام صادق(ع) در جريان عرفان به حق امام، در واقع به عنوان يك معلم و آموزگار كه تعاليم دين را مورد توسعه قرار داد و برترين انديشمندان را تربيت كردند، جلوه میكند، يادآور شد: بعد ديگر عظمت امام صادق(ع) بر محور شخصيت انقلاب ساز و مبارز ايشان با جريان حاكميت است كه در واقع امام صادق(ع) در كنار تمام فعاليتهای علمی و تربيت شاگردان، فعاليتهای مبارزاتی بر ضد رژيم حاكم و در خط بصيرتافزايی حوزه سياست در كانون اسلام را نيز انجام میدادند.
وی در خصوص منصور عباسی ملعون و نحوه نگرش او به فعاليتهای امام صادق(ع) گفت: منصور، امام صادق(ع) و شاگردانش را سختترين عنصر در براندازی خلافت غاصبانهاش میدانست به همين دليل 5 بار سعی كرد تا امام صادق(ع) را به شهادت برساند.
آيتالله علمالهدی با تأكيد بر اينكه در سيره سياسی امام صادق(ع) يك تناقض ظاهری و در واقع يك ارتباط دو سويه ديده میشود، اظهار كرد: امام صادق(ع) از سویي شاگردی به نام هشام بن حكم را تربيت میكند تا او در حوزه بصيرتافزايی سياسی بين مردم و آشنايی آنان با جايگاه و جريان امامت تلاش كند و از سوی ديگری مقام خلاقت را نمیپذيرد.
وی ادامه داد: يكی از ياران امام صادق(ع) از ايشان سؤال كردند چرا شما در بين دشمنان زندگی میكنيد در حالی كه ياران شمشيرزن بسياری داريد، امام در جوابش فرمودند: «اگر من به تعداد 17 نفر يار شمشير زن داشتم عليه منصور قيام میكردم».
امام جمعه مشهد تصريح كرد: حضور تعداد زياد شاگردان امام صادق(ع) و نداشتن يار برای ايشان به اين معنی نيست كه امام صادق(ع) در بين 4 هزار شاگردانش يك يار واقعی نداشتند، بلكه به اين معنی است كه ايشان 17 يار در عرصه مديريت اجتماعی نداشتند تا جريان اجتماعی را به درستی مديريت كنند زيرا در فرهنگ اجتماعی آن زمان غاصبان جريان اجتماعی را به سمتی سوق داده بودند و به مردم تلقين كرده بودند دين جدا از سياست است و حاكم جامعه حب دنيا دارد، به همين دليل اگر امام صادق(ع) سمت خلافت را میپذيرفتند، در واقع جايگاه فرهنگی خود را از دست میدادند.
وی ابراز كرد: به همين دليل امام صادق(ع) به ظاهر وارد عرصه سياست نشدند اما با تربيت شاگردانی سعی در ايجاد بصيرت سياسی در جامعه داشتند، چراكه جز در سايه رهبر دينی مديريت اجتماعی امت اسلام ممكن نيست.
آيتالله علمالهدی با تأكيد بر اينكه زبان هشام بن حكم از هزار شمشير برای دشمنان سختتر بود، تصريح كرد: در واقع امام صادق(ع) انقلاب فرهنگی را مقدم بر انقلاب سياسی میدانست تا با تمام جريانهای فكری كه به وسيله عوامل مزدور بر مردم تحميل شده بود، مبارزه كنند.
وی افزود: امروز نيز دشمنان سعی دارند در تفكرات شيعيان موضوع امامت و ولايت را يك جريان اسطورهای قديمی زمان حضرت زهرا(س) بدانند، اين در حالی است كه امام رضا(ع) در حديث سلسله الذهب، امام علی(ع) را از شروط ندانست؛ بلكه فرمودند «وانا من شروطها» يعني موضوع امامت و ولايت يك موضوع جاری در مديريت سياسی جامعه اسلامي است.
عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: به همين دليل نيز منصور با اعمال و رفتار مختلفی از جمله هتك حرمت ايشان، حمله به خانه امام صادق(ع) و آتش زدن خانهشان با ايشان دشمنی كرد و در نهايت با سم فوقالعاده قوی ايشان را به شهادت رسانيد زيرا امام صادق(ع) تمام تلاش خود را در آگاه سازی مردم نسبت به جايگاه حقيقی امامت و ولايت انجام دادند.