به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از روابط عمومی دبيرخانه كانونهای فراغت مشهد، 11 شهريورماه در سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع)، همايشی با حضور علیاكبر رائفیپور، پژوهشگر و استاد دانشگاه به همت هيئت فرهنگی ـ مذهبی بيت الامامت از تشكلهای فعال منطقه 5 مشهد در مسجد المهدی(عج) مهرآباد برگزار شد، در اين همايش نقش امام صادق(ع) در مقابله با سوء استفاده بنی عباس از اهل بيت(ع) برای رسيدن به حكومت و همچنين تدبير ايشان در مواجه با انحرافات مذهبی و دينی، در جمع اعضای تشكلهای فراغت مشهد مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
علیاكبر رائفیپور، استاد دانشگاه با بيان اينكه قيام ابومسلم خراسانی به ظاهر در حمايت از اهل بيت(ع) و امام صادق(ع) آغاز شد، گفت: امام صادق(ع) میدانست فعاليتهای ابومسلم خراسانی و ابوسلمه همدانی تنها يك بازی سياسی است و آنها قصد دارند به اسم اهل بيت(ع) دست به كشتار و قتل عام زده و حكومت را به دست بگيرند؛ همان نقشهای كه امروز نمونه آن در حال اجرا شدن است و دشمن به وسيله آن و به اسم اهل بيت(ع) و امام علی(ع) بين شيعه و سنی اختلاف و تفرقه ايجاد می كند.
پژوهشگر و محقق كشورمان تأكيد كرد: برخی به اسم دفاع از اهل بيت(ع) دست به هر كار افراطی میزنند در حاليكه خود امام علی(ع) به خاطر وحدت مسلمانان، 25 سال حقش را ناديده گرفت.
رائفیپور با تأكيد بر اينكه ابومسلم خراسانی و يارانش، امام زمان شناس نبودند، تصريح كرد: ابوسلمه همدانی از طرف ابومسلم خراسانی سه نامه آماده كرده بود تا به ترتيب برای امام صادق(ع)، عبدالله بن حسين، از نوادگان امام حسن(ع) و عمر بن حسن بن علی، از نوادگان امام سجاد(ع) ارسال، آنها را به قيام دعوت كرده و حمايت خود از خليفه شدن آن ها را اعلام كند.
وی ادامه داد: در اين ميان امام صادق(ع) با علم و آگاهی كه نسبت به بر حق نبودن اين تحركات داشتند، نامه مذكور را سوزانده و به آن پاسخی ندادند، اما عبدالله بن حسين كه پس از دريافت اين نامه خودش را همدوش اهل بيت(ع) و در حد خليفه شدن میديد، با خوشحالی نامه را بوسيد و آن را پذيرفت.
رائفیپور به دلايلی كه بنی عباس برای دستيابی به خلافت مطرح میكردند اشاره و عنوان كرد: بنی عباس میگفتند پيامبر(ص) فرزند پسر نداشت از اين رو پس از فوت پيامبر(ص) خلافت به عموی ايشان، عباس و سپس فرزندان عباس می رسد؛ در واقع از ديدگاه نژادپرستانه بنی عباس حكومت، خلافت و جانشينی پيامبر(ص) نه به خواست خدا بلكه يك ارث بود كه بايد به آنها میرسيد.
اين استاد دانشگاه به جنايتهای ابومسلم خراسانی اشاره و اظهار كرد: ابومسلم خراسانی طبق دستور و وصیّت ابراهيم عباسی، به هر كسی كه مشكوك میشد و سوءظن پيدا میكرد، وي را به قتل میرساند؛ همچنين او دستور داشت تا تمام اعراب ساكن خراسان حتی كودكان و خردسالان را به قتل برساند؛ از اين رو ابومسلم برای به قدرت رساندن بنی عباس، نزديك به 600 هزار نفر را به اسم حمايت از اهل بيت(ع) به قتل رساند و جنايتهای گوناگونی مرتكب شد به گونهای كه برخی از مورخان او را جنايتكارتر از حجاج بن يوسف معرفی كردهاند.
وی با اشاره به اينكه 21 سال از امامت امام صادق(ع) همزمان با خلافت منصور عباسی بود، گفت: منصور عباسی فردی طمّاع، پولپرست، سفّاك و خونريز بود و سياست گرسنه نگه داشتن مردم به ويژه شيعيان را دنبال میكرد؛ او با ساكنان و شيعيان مدينه كه از حاميان اهل بيت(ع) و در رأس تحولات بودند دشمنی خاصی داشت و تا زمانی كه زنده بود، آنها تحت تحريم شديد اقتصادی و گرسنگی قرار داشتند.
رائفیپور ادامه داد: اگر شيعيان و ساكنان مدينه از حمايت از اهل بيت(ع) دست كشيده و به منصور روی میآوردند، امروز ما آنها را در كنار مردم كوفه كه به امام حسين(ع) نامه نوشته و سپس او را تنها گذاشتند قرار میداديم؛ با اين وجود بايد باور كنيم كه ما هم در اين شرايط تحريم و فشارها مانند همان شيعيان مدينه و مردم كوفه هستيم از اين رو نبايد تصميمی اتخاذ كنيم كه آيندگان ما را در كنار آنها قرار دهند.
تحليلگر و پژوهشگر كشورمان با تأكيد بر اينكه شيعه بودن هزينه دارد، تصريح كرد: ما بايد قدردان امنيت و شرايط حاكم بر كشورمان باشيم؛ اينكه امروز هيئتهای مذهبی فراوان در كشور برگزار میشود و نام اهل بيت(ع) در محافل طني انداز است، نعمتی ارزشمند است كه اگر قدر آن را ندانيم آن را از ما میگيرند.
وی با تأكيد بر اينكه امام صادق(ع) با حكومت برخوردی سياسی و علمی داشت، ابراز كرد: امام باقر(ع) و امام صادق(ع) قدرت دينی، علمی و فقهی خود را به رخ حكومت میكشيدند و از آنجايی كه خليفه هم از منظر سياسی و هم از منظر دينی و علمی بايد بر ديگران برتری میداشت، قياس اين تفاوت علمی و دينی بين اهل بيت(ع) و خلفا، باعث به چالش كشيده شدن حكومت وقت میشد.
رائفیپور ابراز كرد: قوم بنی اسرائيل به عنوان قوم برگزيده انتخاب شدند اما پس از شكستن عهدشان با خداوند، مورد لعن قرار گرفتند و در نتيجه به رواج انحرافات روی آورده و سپس سنگ دل و قسی القلب شدند به گونهای كه در يك روز 70 پيامبر را به قتل رساندند.
وی با بيان اينكه اين روند در مورد مسلمانان هم صدق میكند، گفت: مسلمانان هم عهد بستند پس از پيامبر(ص) به امام علی(ع) روی بياورند اما عهدشان را شكستند، مورد لعن قرار گرفتند و سپس به انحرافات روی آورند به گونهای كه نقل حديث ممنوع و روايتهای نادرست در جامعه اسلامی منتشر شد؛ در نهايت قساوت قلب پيدا كردند و نوۀ پيامبر(ص) را در كربلا به شهادت رساندند.
رائفیپور با تأكيد بر اينكه گريه و اشك قساوت قلب را از بين میبرد، عنوان كرد: به همين دليل امام سجاد(ع) بيش از ديگران به دعا و راز نياز با پروردگار میپرداختند تا اشك و گریۀ مردم قساوت قلب آنها را از بين ببرد؛ همچنين مردم برای تشكيل حكومت اسلامی بايد به لحاظ علمی و دينی آماده میشدند كه در اين ميان امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نقش ويژهای را ايفا كردند.
استاد دانشگاه با بيان اينكه ارتباط و نقش ويژهای بين امام حسين(ع)، امام صادق(ع) و حضرت مهدی(عج) وجود دارد، اظهار كرد: انسان به وسيله روضۀ امام حسين(ع) اشك انسان جاری و قساوت قلبش از بين میرود و به وسيله علم امام صادق(ع) به امام زمانش میرسد؛ در واقع اينكه در ظهور هنوز شكل نگرفته است به اين دليل است كه مردم نسبت به امامت علم ندارند و در واقع از نقش امام باقر(ع) و صادق(ع) غافل شدهاند.
رائفیپور تصريح كرد: امام صادق(ع) تلاش و همّت خاصی در مقابله با انحرافات، بدعتها و فرقههای جديد از جمله زيديه و حتی اسماعيليه كه بعد از ايشان به وجود آمد، داشتند؛ امام صادق(ع) با استدلالهای منطقی و عاقلانه خود به مبارزه با شبهات و انحرافهايی كه در رابطه با اسلام و تشيع به وجود میآمد، میپرداختند.
وی به سخنی از امام صادق(ع) در مورد قيام زيد بن علی(ع) اشاره كرد و با بيان اينكه امام صادق(ع) در مورد زيد فرمودند «خدا میداند كه اگر زيد به حكومت میرسيد، قصد داشت با ما بيعت كند»، تأكيد كرد: زيد بن علی(ع) و مختار ثقفی هر دو قصد داشتند حكومت را به دست گرفته و آن را در اختيار اهل بيت(ع) قرار دهند؛ آن ها از اهل بيت(ع) به طور مستقيم استفاده نكردند زيرا در صورت شكست، دشمن به تخريب و چه بسا قتل و نابودی اهل بيت(ع) میپرداخت.
وی بيان كرد: اينكه عدهای میگويند تا قبل از ظهور حضرت مهدی(عج) نبايد حكومت تشكيل داد سخنی نادرست است زيرا ما حكومت جمهوری اسلامی ايران را با اين شعار و هدف كه تا انقلاب حضرت مهدی(عج) پايدار بماند و برای آن زمينهسازی كند تشكيل داديم؛ با اين وجود بايد ديد مسئولان به ويژه در هنگام تلاش برای رسيدن به قدرت تا چه ميزان به اين موضوع و نقششان در پازل ظهور توجه دارند.