به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، سيدحسين مجتبوی، رييس دانشگاه آزاد اسلامی گناباد، ظهر امروز، 14 شهريورماه، در جلسه شورای فرهنگی اين واحد دانشگاهی كه به برنامههای دهه كرامت اختصاص يافته بود، با اشاره به فضايل و سجايای اخلاقی حضرت معصومه(س) و برادر بزرگوارشان حضرت امام رضا(ع)، گفت: حضرت معصومه(س) از دوران كودكی به برادر بزرگوارشان سخت انس گرفت، در دامان پرمهر ايشان پرورش يافت و از كشتزار دانش، حكمت، عصمت و عفاف امامش خوشهها چيد.
وی با بيان اينكه يكی از شباهتهای حضرت معصومه(س) به حضرت زهرا(س) دفاع او از حريم ولايت و مقام عظيم رهبری صحيح اسلامی بود، افزود: اين دفاع تا آن جا بود كه حضرت زهرا(س) در اين راه شهید شد و حضرت معصومه(س) نيز مطابق پارهای از روايات، در همين مسير به شهادت رسيد.
مجتبوی اضافه كرد: حضرت زهرا(س) با استدلال و گفتار استوار خود، رهبریِ حق را مشخّص و تأييد میكرد، حضرت معصومه(س) نيز در اين راستا میكوشيد و به نقل روايات میپرداخت، به طوری كه به عنوان «عالِمه محدّثه» خوانده شده است.
وی با بيان اينكه محدثه بودن از مهمترين ويژگيهای حضرت معصومه(س) است، افزود: فشارهای سياسی و ظلم و جور عباسيان در دوران زندگانی حضرت معصومه(س) سبب شده بود كه نقل احاديث بسيار دشوار شود اما احاديث موجود در محور «امامت و ولايت» استوار بود و امروز همگی به عنوان اسنادی برای اثبات حق خاندان پيامبر(ص) و تأكيد بر وصايت حضرت اميرمؤمنان(ع) به كار میروند.
مجتبوي گفت: حضرت فاطمه معصومه(س) با تأسی به عمه بزرگوارش حضرت زينب(س) در مقابل تهديد و فشارهای حكومت عليه خاندان عصمت(ع)، علاوه بر فعاليتهای علمی و روايی و بيان احاديث درباره غدير خم، ولايت و امامت، در حركتی سياسی ـ اجتماعی همراه برادران خويش به عرصه مبارزه وارد شد و «هجرت» را به عنوان عامل اعتراض به وضعيت موجود بر گزيد.
وی به ديگر القاب حضرت معصومه(س) همچون طاهره، عابده، رضيه، عالمه، محدثه، حميده و رشيده اشاره كرد و افزود: آن حضرت از بانوان والامقام تاريخ اسلام هستند كه نامشان فاطمه و مشهورترين لقبشان معصومه است كه اين لقب را امام هشتم به خواهرشان عطا كردند.
رييس دانشگاه آزاد اسلامی واحد گناباد در پايان به سجايای اخلاقی و سيره حضرت امام رضا(ع) پرداخت و افزود: امام هشتم(ع) به اخلاق عالی و ممتاز، آراسته بودند و بدين سبب، دوستی عام و خاص را به خود جلب میكردند.
وی با عنوان اينكه انسانيت آن حضرت، يگانه و بیمانند بود، افزود: در حقيقت تجلی روح نبوت و اخلاق رسالتی بود كه خود آن حضرت، يكی از نگهبانان، امانتداران و وارثان اسرار آن به شمار میرفت.
مجتبوی افزود: زهد و تقوای ايشان نیز به گونهای بود كه حتی دشمنان خويش را شيفته و مجذوب خود کرده بود، با مردم در نهايت ادب، تواضع و مهربانی رفتار میکرد و هيچ گاه خود را از مردم جدا نمیدانست.