
ملّازهرا بیگخوریزی، خادم و معلم قرآن کریم از استان یزد در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با اشاره به اینکه کار تدریس و آموزش قرآن را از سن هشت سالگی آغاز کرده است، ابراز کرد: در حال حاضر نیز که 80 سال سن دارم، هنوز به آموزش قرآن و تربیت شاگرد مشغول هستم.
وی ادامه داد: البته از نظر جسمی در ناحیه دست و پا دچار معلولیت و محدودیت هستم، اما این شرایط هیچگاه مانع فعالیت من نشده است و گاهی تا 85 شاگرد مکتبی را همزمان آموزش دادهام.
این پیشکسوت قرآن بیان کرد: از آن جهت که پدرم صاحب مکتبخانهای بود و به آموزش قرآن میپرداخت، من هم از سن سه سالگی فراگیری قرآن را آغاز کردم و بعد از کامل شدن یادگیری، در همان مکتبخانه پدر به شاگردان آموزش قرآن میدادم.
ملّازهرا با بیان اینکه در گذشته ما حروف ابجد را در کنار 29 حرف قرآنی آموزش میدادیم، بیان کرد: در آن موقع بچهها بعد از دریافت آموزشهای لازم، خودشان آنقدر توانایی داشتند که بدون کمک من خواندن را ادامه داده و با یکدیگر تمرین میکردند.
ضرورت بهرهمندی از تجربیات خادمان قرآن
این خادم قرآن کریم در مورد بهرهمندی از تجربیات خادمان قرآن اظهار کرد: متأسفانه در حال حاضر به این موضوع زیاد توجه نمیشود و در آن منطقهای که من ساکن هستم، تاکنون به نشستهای مختلف خادمان قرآن دعوت شدهام اما آنچه را که مدنظر من است و بیان میکنم، مورد توجه قرار نمیدهند و به دغدغههای قدیمیها در این زمینه خیلی بها داده نمیشود.
وی افزود: مثلا امروزه مهدهای قرآن ایجاد کرده و در آنجا آموزشهایی را به کودکان میدهند که به نظر من کارآیی و بازدهی لازم را ندارد، در صورتی که به نظرم استفاده از روشهای قدیمی و مکتبخانهای تأثیرگذاری بیشتری در فراگیری قرآن به کودکان در سنین پایین دارد.
این معلم قرآن ادامه داد: لذا اگر دوباره به همان شیوه بازگردیم و روشهای تدریس قدیم تجدید شود، وقتی قرآن آموزان یک جزء قرآن را که میخوانند به معنای واقعی اشکالات آنها رفع شده و از آن پس خود میتوانند روند یادگیری را تا کامل شدن ادامه دهند.
آموزشهای قدیمی مورد توجه رسانهها قرار گیرد
وی گفت: ما در آن زمان تجوید و حروف قرآن را که حروف تهجی نامیده میشوند، را آموزش میدادیم که یادگیری با این روش مناسبتر است و در زمان فعلی هم کارایی دارد لذا باید این نوع آموزشهای قدیمی در رسانهها هم مورد متوجه و تعریف قرار گرفته تا نقش آن روشن شود.
بیگخوریزی در مورد نقش خادمان قرآن در تربیت فعالان و قهرمانان قرآنی عنوان کرد: در کنار درسهای قرآنی که به بچهها در مکتبخانه ارائه میکردم، آنها را نصیحت کرده و اخلاق هم میگفتم، سلام کردن، احترام گذاشتن به بزرگترها و دیگران، معرفتداشتن و دوری از کارهای خطا و زشت را نیز به آنان آموزش و تذکر می دادم که این صحبتها آرام آرام در شاگردان اثر میگذاشت.
وی با بیان اینکه تعدادی از شاگردانم افراد برجسته در مسئولیتهای مهم هستند، افزود: شاگردان قدیمیام که قرآن را فرا گرفتند، نسل در نسل به راحتی به فرزندانشان هم آموزش میدهند و برای من بسیار دعا میکنند، زیرا وقتی در جلسات قرآن میخوانند، بدون هیچ ایراد میتوانند به تلاوت کلام وحی بپردازند.