آموزه‌های قرآن و عترت، محبت را تنها موتور حرکت انسان می‌داند

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجت‌الاسلام محمد رضایی تهرانی، مدرس حوزه و دانشگاه شب گذشته، 27 فروردین‌ماه در جمع زائران و مجاوران حرم رضوی با بیان اینکه شیعه عقیدتی از شیعه رفتاری متمایز است، اظهار کرد: اگر کسی معتقد به امامت، ولایت و رهبری خاصه ائمه اطهار(ع) پس از رسول‌الله(ص) باشد، این فرد شیعه است؛ البته باید در نظر داشت که هرکسی به لحاظ فکر و اندیشه ممکن است شیعه باشد اما همان فرد به لحاظ رفتاری این امکان را دارد که شیعه نباشد زیرا شیعه رفتاری به‌طور صد در صد از دستورات اهل بیت(ع) پیروی می‌کند.

وی ادامه داد: روزی شخصی خدمت امام حسن مجتبی(ع) رسید و عرضه داشت که من از شیعیان شما هستم، در ادامه حضرت(ع) خطاب به وی فرمودند «اگر به آنچه که ما اهل بیت (ع) می‌گوئیم، عمل می‌کنی شیعه هستی اما اگر در بخشی از آن‌ها کوتاهی کنی شیعه ما محسوب نمی‌شوی و با گفتن این ادعا بر گناهان خود نیافزا؛ بلکه اگر این‌گونه است باید بگویی که از محبّین ما هستی»، برهمین اساس ما نیز نباید ادعا داشته باشیم که شیعه صددرصدی هستیم.

مدرس حوزه و دانشگاه در ادامه با اشاره به جایگاه محبت اهل بیت(ع) اظهار کرد: نباید این تصور به وجود بیاید که به وسیله محبت می‌توان به وظیفه خود عمل نکرد چراکه این طرز تفکر با گفته‌های معصومین(ع) در تعارض است زیرا آنان از طرف خداوند برای به کمال رساندن ما مأمور شده‌اند.

وی با تقسیم‌بندی محبت به دو شکل «دورغین و ادعایی» و «راستین و حقیقی» اظهار کرد: محبت دروغین نتیجه‌ای ندارد و همانند آن است که کسی مدعی باشد که در حسابش میلیون‌ها تومان پول است اما حساب، خالی باشد لذا این ادعا به درد این فرد نمی‌خورد؛ پس می‌توان گفت با توجه به آموزه‌های قرآن و عترت، محبت موتور حرکت انسان به‌شمار می‌رود.

این کارشناس مذهبی با اشاره به آیه 21 سوره احزاب «لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیرًا، قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نیکوست براى آن کس که به خدا و روز بازپسین امید دارد و خدا را فراوان یاد مى‏‌کند»، گفت: بر این اساس محبت بدون عمل ممکن نیست زیرا بین محبت و اطاعت رابطه تنگاتنگی وجود دارد.

رضایی تهرانی درباره چرایی مزد رسالت در محبت به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) گفت: اطاعت یک حرکت روبنایی است و قالبی دارد که اگر فرصت شکستن پیدا کند، می شکند اما محبت از درون جوشش دارد و فرد را شیدا و دلباخته می‌کند چراکه اگر این‌گونه شد فرد مطیع می‌شود و اگر شخصی چنین نباشد اطاعت‌پذیری او ممکن نخواهد بود.

وی با بیان اینکه گاهی اوقات رابطه انسان‌ها با خداوند جنبه دیپلماسی پیدا می‌کند، به نقل از معصوم(ع) اظهار کرد: «عده‌ای خداوند را از ترس جهنم پرستش می‌کنند که عبادت آن‌ها، عبادت بردگان است؛ افرادی هم خداوند را به خاطر رسیدن به بهشت می‌ستایند که عبادت آن‌ها، عبادت تاجران است اما دسته‌ای فقط خداوند را به عشقی که نسبت به او دارند عبادت می‌کنند که پرستش آنان عبادت احرار است»؛ همان‌گونه که آیت‎الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی، مفسر قرآن کریم بیان می‌کند «بهشت برای انسان آفریده شده است و نه بالعکس».

این کارشناس مذهبی با بیان اینکه دوستی امام حسین(ع) قطعاً محبت او را هم به دنبال خواهد داشت، بیان کرد: اطاعت کردن بدون مودت سازنده نیست و فقط پازل وجودی انسان را تکمیل می‌کند اما مودت باعث می‌شود تا اطاعت کردن شیرین شود؛ امام حسین(ع) هر چه به ظهر عاشورا نزدیک‌تر می‌شدند بیشتر عاشق اطاعت و رضایت خداوند می‌شدند.

وی با بیان اینکه گاهی نمازها و سایر اعمال دینی ما فقط جنبه پر کردن صحنه را دارد، افزود: اگر انسان بداند که اوامر و دستورات الهی از جانب کسی می‌آید که انسان را دوست دارد قطعاً او عاشقش خواهد شد و اگر بداند که گناه موجب آسیب رساندن به خود است قطعاً مرتکب آن عمل نخواهد شد.

رضایی تهرانی راز تلخی ترک گناه و عبادت کردن را نبود عشق عنوان کرد و با بیان اینکه اگر بدانیم دستورات خداوند برای ما منفعت است قطعاً عاشقش خواهیم شد، اظهار کرد: اگر انسان محبت واقعی را درک کند احساس کمبود نخواهد کرد و اگر هم نعمتی از جانب خدا به او نرسد با خود می‌گوید به صلاحم نبوده است.