
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، غرق شادی بودند همانها که در گرمترین و طولانیترین روزهای سال مدال بندگی را بر گردن آویخته و به معبودشان ثابت کردند در هر شرایطی اطاعتش میکنند، روزها را به عشق معبود گرسنه و تشنه بوده و شبها، شب زنده داری میکردند و چه زیباست آغاز عید فطر در کنار مضجع شریف علی بن موسی الرضا(ع) و خواندن نماز عشق در جوار امام رئوف(ع).
از نخستین ساعات امروز، صحن جامع رضوی و اماکن متبرکه حرم رضوی پر بود از عطر خدا و زائرانی که آمده بودند بار دیگر در آستان ملک پاسبان رضوی لحظاتی نورانی را سپری کنند، شانه به شانه کنار هم ایستاده بودند و زیر لب ذکر خدا را زمزمه میکردند، نوای تبریک عید در حرم امام رئوف صفایی دیگر دارد، به ویژه که زائران از جای جای دنیا در این دیار دوستی گرد هم آمده بودند و میخواستند وحدت خود را به همه مردم نشان دهند.

امروز سحر عطر دیگری داشت، عطر دوستی با خدایی که هیچ بندهای را ناامید از درگاه خود باز نمیگرداند، اینجا میزبان به بدرقه میهمان آمده، میهمانانی که یک ماه به همنشینی با او عادت کرده بودند و هر شب تا سحر برایش سخن میگفتند، سحرهایی که کسی خواب در چشم نداشت و مناجاتهایی که تا بینالطلوعین ادامه مییافت.
سخنهایی با معبود، مناجاتهایی از جنس مناجاتهای مولا علی(ع)، دعاهایی از کلام امام سجاد(ع) و عاشقانههایی از جنس بندگی، رو به اتمام بود و تا سال دیگر این فرصت باز نمیگردد، اما اینجا حرم ثامن الحجج(ع) مملو از بندگانی بود که آمده بودند تا بار دیگر پیمان ببندند، پیمانی برای آغازی دوباره ...

و نماز عید فطر، این پیمان را مستحکمتر میکرد چون خود بهانهای است برای ادامه بندگی و طاعت خدای مهربان، این عاشقان سر به مهر که میگذارند همه وجودشان پر میشود از یاد خدا، از او میخواهند این یک ماه بندگی را بپذیرد و فرصت میهمانی دیگر را در سال آینده برای آنها فراهم کند، صحن های حرم امام رضا(ع) پر از مهمانانی است که یک ماه به تزکیه نفس پرداختهاند و کبوتران حرم پر میکشند به بلندای آسمانی که غرق نور است و سرور.
صدای آمین فضا را پر کرده، هر که در دل دعایی دارد و آن را زیر لب زمزمه میکند، چشمها خیره به گنبد طلایی و پنجره فولاد، اشکها به پهنای صورت جاری شده و اینک وقت استجابت است، استجابت دعایی از دل.

نماز عید، این مثال عاشقی به پایان میرسد، صفوف نمازگزاران درهم میشکند، مانند آینهکاریهای حرم که درهم شکستنش نیز نقش ایجاد میکند و اینگونه نقشی به وسعت دریای دل هر زائر در حرم ایجاد میشود، اینک هرکه به خلوتی میرود و برخی نیز عزم بازگشت میکنند، کوله بارشان پر شده از عطر اقاقی و پیمانشان مثل قدمهایشان استوار است، تا رمضانی دیگر آید و پیمانهایی دیگر بسته شود.
به امید رمضانی دیگر...