
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، از ورودی باب الجواد(ع) برای ذکر ارادت روبه صحن و سرای حضرت میایستم، به گنبد و گلدستهها که نگاه میکنم، انگاری پیشانی بند اباعبدالله الحسین(ع) بر سر دارند چه تعبیر زیبایی، گویی گنبد و گلدستهها هم میخواهند غم خود را به مولایشان اینگونه نشان دهند.

چپ و راست، شرق و غرب اصلا فرقی نمیکرد، از هر طرف هیئتی متشکل از هزاران دانشآموز با بیرقهای سیاهی که نشان دهنده اتحاد و هماهنگی آنها بود با ذکر لبیک یا حسین(ع) به داخل صحن جامع رضوی وارد میشدند.
این بار نوبت به زائران کوچکی رسیده بود تا قاسموار برای عرض تسلیت سوگواری سید و سالار شهیدان راهی حرم رضوی شوند، آنها با دستهای کوچکشان، پرچمها را به حرکت در میآورند و زیر لب زمزمه «لبیک یا حسین(ع)» دارند.

در ابتدا، مراسم با تلاوت آیاتی چند از کلام الله مجید با صدای سید محمدصادق حسینی، قاری نوجوان مشهدی آغاز شد و در ادامه نوجوانان شرکت کننده در اجتماع «احلی من العسل» حرم رضوی همنوا با مداح اهل بیت(ع) صلوات خاصه حضرت رضا(ع) را قرائت کردند.
گردش کبوترها بر بام آسمان خورشید هشتم و حرکت کردن بر روی قالیهای صحن و سرا جلوه دیگری داشت، وقتی از گوشه و کنار صحن و سرای حرم به جمعیت نگاه میکردی، نوجوانان و جوانانی را میدیدی که همچون موج دریا محکم و راسخ با زمزمه «لبیک یا حسین(ع)» مداح را همراهی میکردند.

ندای «لبیک یا حسین(ع)» نوجوانان و جوانان آنقدر پر شور و حرارت بود که جوهره صدای گرفته مداح را التیام میبخشید و دلش را برای ادامه خواندن تسلی میداد؛ آواهایی که بلند و کوتاه می شد، نتایی که پشت سر هم فریاد میزد، یا حسین(ع)، در ادامه مراسم، چند نفر از نوجوانان با پیشانی بندهایی رو تقدیم چند نفر از پدران شهید کردند.
در پایان مراسم با دعای فرج به پایان رسید و هیئت های دانش آموزی در صحن جامع رضوی نماز ظهر را به صورت جماعت اقامه کردند.
