محمد باقرزاده، رئیس انجمن خوشنویسان مشهد در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در تبیین پیشینه هنر خوشنویسی ایرانی_اسلامی، بیان کرد: خوشنویس ایرانی_اسلامی از اوایل دورههای اسلامی و بدو ورود به ایران، با همه هنرها، به ویژه هنرهای مستظرفه و ظریفکاری عجین بوده و به شاخههای مختلفی تقسیم شده است؛ خوشنویسی در خدمت معماری، کتاب آرایی و شاید بعضا در خدمت هنرنگارگری نیز قرار میگرفته است.
باقرزاده با اشاره به سیر تحول هنر خوشنویسی، ادامه داد: این هنر، پیشینه طولانی به قدمت حدود 1400 سال دوره اسلامی دارد که در دورههای عباسی و تیموری به اوج خودش میرسد و اوج هنر اسلامی نیز در دوره صفویه است؛ این سیر ادامه پیدا میکند، در دوره قاجار افت میکند و به دوره معاصر میرسد.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو، به نقش خوشنویسی در انتقال فرهنگ و معماری اسلامی اشاره کرد و افزود: وقتی خوشنویسی وارد معماری میشود، بیشتر با نقش و نگارهایی که شما در کاشیکاری میبینید عجین میشود و به لحاظ بصری در کنار نقوش، همنشینی زیبایی دارد در واقع در خدمت معماری است که در ظاهر خیلی مخاطب را جذب میکند.
رئیس انجمن خوشنویسان مشهد در همین راستا ادامه داد: وقتی خوشنویسی در خدمت نگارگری قرار میگیرد و با آن همنشین میشود، فوقالعاده چشمنواز و زیباست که میتواند فرهنگ، هنر، بلکه ادبیات، هنر اسلامی که جایگاه وسیعی دارد را به مخاطب منتقل کند.
باقرزاده با بیان اینکه خوشنویسی انتزاعیترین هنر به شمار میرود و بخشی از هنر معاصر نیز انتزاعی است، ادامه داد: این میتواند در قابل تصویر بسیار گویا باشد و فرهنگ و هنر اسلامی را به شکلی به دیگران انتقال دهد.
وی با تاکید بر لزوم حمایت مسئولان از آثار هنرمندان، در جهت انتقال مفاهیم اسلامی به مردم دنیا، اظهار کرد: خوشنویسی جای کار بسیار دارد و همت هنرمندان ما نیز بالا است؛ در این بین، وظیفه اصلی برعهده حکومت و ساختارهای تشکیلاتی است که به هنرمند و اثرش بها دهند، هنر اسلامی را به کشورهای اسلامی و حتی غربی اشاعه دهند.