طنین ندای العفو در آسمان بهشت هشتم
گروه اجتماعی: حرم رضوی در سومین شب از لیالی پرفضیلت قدر،، پناهی برای زمزمه نیاز عاشقان به درگاه معبود بود؛ در این شب، ندای العفو العفو بندگان در آستان قدسی انیسالنفوس طنینانداز شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، بر اساس روایات در میان سه شب قدر، به احیاء در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان تاکید بسیاری شده و به تعبیر امام صادق(ع) این شب شبی است که اعمال انسان بعد از برآورد در شب رمضان 19 و تصویب در شب 21 رمضان، تنفیذ میشود.
رحمت الهی به حرمت امام شهید ارض توس به پیشواز شب قدر آمده بود زمین از بارش باران نمناک شده و مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی مملوء از جمعیتی بود که همت گمارده تا در شب تنفیذ اعمالشان، حضرت علی بن موسی ارضا(ع) را در پیشگاه حضرت دوست ضامن قرار دهند.
کم کم ازدحام جمعیت صحنهای منتهی به ضریح مطهر را فرا گرفت و خادمان این آستان قدسی در حالیکه به استقبال میهمانان آمده بودند، ضمن عرض خوش آمدگویی، زائران را به قسمتهای دیگر حرم راهنمایی میکردند تا همه میهمانان حضرت رضا(ع) در این شب پرفضیلت در جوار حضرتش کسب فیض کنند.
خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است چون کوی دوست است به صحرا چه حاجت است
زائران و مجاوران به پابوسی حضرت رئوف نیز در پی اندک زمینی بودند تا به آستان خورشید هشتم وصل باشد و به عرش الهی نزدیکتر شوند، همه در گوشه و اطراف حرم مطهر خلوتی برگزیده تا در شبی که از هزار ماه بهتر است با معبود ازلی خلوتی عاشقانه کنند.
ساعت صحن آزادی هر 15 دقیقه با صدای زنگ، نزدیک شدن به شب نزول قرآن، این شب سرنوشت ساز را نشان میداد شبی که پیروان قرآن را به سعادت و منکران کلام وحی را به شقاوت میرساند.
تمام مبادی ورودی حرم مفروش شده بود تا شرایط میزبانی از میهمانان خدا در این شب ملکوتی به خوبی انجام شود؛ آری همه آمده بودند تا پوشه گناهان را در رمضان به آتش بکشانند و زبانههای دوزخ را با اشک دیده فرونشانده و از جان و دل روح را چون آینه صیقل دهند و بهشت را در تسبیح، نجات از آتش را در استغفار و قرب الهی را با احیاء در شب قدر که مجال نشستن با دلدار است بگیرند و در نجوای عاشقانه با معبود، زمزمه العفو را به واسطه امام رئوفشان تا ملکوت برسانند.
زائران حریم رضا(ع) در پی کسب رضایت الهی به درگاه حضرتش پناه آورده بودند تا با زمزمه «الغوث الغوث، خلصنا من نار یا رب» در این شب سرنوشتساز و با نگاه پر مهر حضرت رضا(ع)، برات رهایی از آتش را بگیرند.
ندای یارب یارب زمینیان در این قطعه از بهشت جانی تازه به تن میداد و دلهای مرده با گناه را در میدان محاسبه نفس به ذکر استغفار و همسو شدن با خالق حیاتی دوباره میبخشید.
با تکرار هر بند از دعای جوشن کبیر و ذکر اسماء الهی، بند بند وجود به درک شب قدر نزدیک و حقیقت بنده نوازی خالق مشهود میشد.
تا درکفت اسیرم قرآن به سر بگیرم چون بگذرم ز قرآن افتم به کوره راهی
قرآن را به نشان بندگی به سر گرفتند و خدای کریم را به 14 نور الهی قسم داده تا از این حریم قدسی با قداست و پاک از گناه خارج شوند و با چهرههای شسته از اشک، دستان نیاز را به آستان دوست بلند کرده و کوتاهترین دعا را برای رسیدن به بزرگترین آرزو زمزمه کردند: «اللهم عجل لولیک الفرج».
زهرا اسماعیلی
