به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در آیه 92 سوره آلعمران آمده است «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّي تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَليمٌ؛ هرگز به نیکی ( کامل ) نمیرسید تا از آنچه خود دوست دارید انفاق نمایید و هر چه انفاق نمایید حتما خداوند بدان داناست».
علامه طباطبایی، مفسر بزرزگ قرآن کریم در تفسبر این آیه نوشتهاند «(لن تنالوا) یعنی (لن تصلوا) هرگز نمی رسید و (بر) به معنای باز بودن دست انسان در کار خیر میباشد، یعنی وسعت در انجام خیر، و اینجا اعم از فعل قلب و فعل بدن است، فعل قلب از قبیل اعتقادحق و نیت پاک و فعل جوارح از قبیل انفاق در راه خدا و سایر اعمال صالح، و ذات انسان به گونهای است که به آنچه از مال جمع آوری کرده تعلق خاطر دارد و آن را مانند جزئی از نفس خودش عزیز می دارد و اگر مال خود را از دست بدهد،گویا جزئی از جان خود را از دست داده است.
پس مجاهدت در انفاق مال بسی دشوارتر از سایر عبادات است و لذا میفرماید: هرگز به احسان و انعام الهی نایل نمیگردید، جز با انفاق از آنچه دوست میدارید،(وما تنفقوا من شی ء فان الله به علیم؛ و هر چه را انفاق کنید، خدای تعالی به آن داناست)، این جمله برای تشویق انفاق کنندگان است که بدانند و خوشحال باشند که خدا از عمل آنان آگاه است و اجر آنها را بهطور کامل میدهد.