بدرقه‌ قدم‌ها، از فرش تا عرش

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، چند روزی است که آئین عرش پیمایی اربعین حسینی آغاز شده است و مردم از تمامی نقاط جهان، در تکاپو هستند که به دریای عشاق کوی اباعبدالله(ع) متصل شوند.
در این میان، عده‌ای از دلدادگان آستان حسینی که از مشهدالرضا(ع) به کربلا می‌روند، عصر روز گذشته، برای گرفتن اذن اربعین از ولی‌نعمت ایرانیان، به حرم مطهر رضوی آمدند؛ حال دیگر از قدم زدن بر فرش‌های صحن انقلاب تا گام نهادن بر بالِ عرشیان در محور نجف _ کربلا تا رسیدن به سرزمین نینوا، فاصله‌ای نیست.
در این همایش که خادمان موکب‌ها و زائران سرزمین عشق و دلدادگی، با پرچم‌های سرخ و سربندهای سبز خودنمایی می‌کنند، علاقه‌مندان و جاماندگان از این قافله نیز آمده‌اند تا زائران را با کوله‌باری از «دل» راهی دیار عاشقی کنند؛ آری، بسیاری آمده‌اند تا دل‌های شیدایشان را در کوله‌پشتی سرگشتگان کرب و بلا جای دهند و دعای خیرشان را بدرقه‌ راهشان کنند.
خادمان با اسپند و عود و گلاب، به استقبال این عاشقان می‌روند که از همین لحظه «زائرند» و با پرچم‌هایشان فریاد می‌زنند «انی احامی ابدا عن دینی»؛ و سربندهای سبزِ نقش بسته بر پیشانی‌شان، این شعر را یادآوری می‌کند که «هر که به کربلا رود، از حرم رضا(ع) رود...»
مراسم با تلاوت آیات وحیانی کلام‌الله توسط امیرلعل اول،قاری بین‌المللی و نفر اول مسابقات بین‌المللی کشور روسیه آغاز می‌شود و مدیحه‌سرایی به سه زبان فارسی و عربی و ترکی، دل‌ها را بیشتر راهی عرش‌ پیمایی اربعین و حال و هوای موکب‌ها می‌کند.
هرکه دارد هوس کرب و بلا بسم الله ...
عده‌ای، اشک از گونه‌هایشان پاک می‌کنند و شاید بتوان شوق زیارت و سفر به کوی محبوب را از چشم‌هایشان خواند. در برخی نگاه‌ها هم می‌توان حسرت زیارت را مشاهده کرد و بعضی انگار، با مرور خاطرات پیاده‌روی کربلا، دل‌هایشان را همسفر زائران می‌کنند؛ خاطراتی که در آن، خستگی و تاول‌ها، شیرین‌تر از طعم چای عراقی است.
مداح اهل‌بیت(ع)، محمود کریمی، با مرثیه‌سرایی و نوحه‌‌خوانی‌اش، شور و اشتیاق دل‌ها را دو چندان می‌کند و گویا ندای «لبیک یا حسین(ع)» جمعیت حاضر در صحن انقلاب، به کربلا می‌رسد و شاید کبوتران حرم که با بی‌قراری، زائران کوی حبیب را طواف می‌کنند نیز، بال‌هایشان را به نشانه‌ی لبیک می‌گشایند.
پشت این پنجره‌ها معجزه ناممکن نیست
مداح می‌خواند «پشت این پنجره‌ها معجزه ناممکن نیست؛ شک ندارم که تمام گره‌ها واشدنی ست...» و انگار در پی آن، عده‌ای در دل، آرزویشان را مرور می‌کنند و از خود می‌پرسند: چند روز تا اربعین مانده است؟! آیا می‌شود من نیز کنار قدم‌های جابرها، دل به جاده بسپارم...؟!
جمعیت یک صدا ندای «یاصاحب الزمان(عج)» سر می‌دهند و پرچم مزین به نامِ طالب بدم مقتول الکربلا، در صحن خودنمایی می‌کند.
در ادامه‌ی برنامه، پرچم‌های متبرک حرم مطهر، توسط تولیت آستان قدس رضوی به نمایندگان هشت موکب امام رضا(ع) مستقر در کاظمین، نجف اشرف، کربلا، سامرا و محور نجف به کربلا، اهدا می‌شود و پس از سخنرانی حجت‌الاسلام رئیسی، زائران و خادمان حسینی، از زیر قرآن عبور می‌کنند تا قدم در جاده‌ای به وسعت عشق بگذارند، جاده‌ای از جنس اعجاز و حیرانی...
امید است که ندای هل من ناصر امام زمان(عج) را بی‌پاسخ نگذاریم...به امید فرج منتقم کربلا...
فاطمه حکم آبادی