داغی که به این زودی‌ها سرد نمی‌شود/ زود تنهایشان نگذاریم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، زلزله آمد و زمین لرزید و خانه‌ها فرو ریخت. سقف‌ها بر سر زنان و مردان و کودکانی فرود آمد که تا دقایقی قبل خواب مرگ را هم نمی‌دیدند. اما امروز زنان، مردان و کودکانی که از زیر آوار سالم بیرون آمدند، داغی عظیم بر دل دارند، از غم از بین رفتن خانه و کاشانه تا داغ عزیزترین‌های زندگی؛ به حق اسمش را داغ گذاشتند که اثرش همیشه بر وجود افراد می‌ماند و ار بین نمی‌رود.

ایرانیان همواره در نوع دوستی پیش قدم بوده‌اند و این امر همواره در تاریخ به نمایش گذاشته شده است. حضور فعال عموم مردم، خیران، هنرمندان، ورزشکاران و بعضا مسئولان در لحظلات اولیه و روزهای پس از آن بر سر حادثه و حمایت و پشتیبانی از آسیب دیدگان در محل و یا حتی از پشت صحنه امری است که همگان شاهد آن بوده و هستیم، اما داغ نهاده شده بر دل زلزله زدگان جراحتی بر جای نهاده که کمتر مرهمی قادر به مداوای آن است.

یادمان باشد حضور و حمایت یک روزه، دو روزه و یک هفته‌ای و یک ماهه ما اگرچه ارزشمند است اما نباید محدود به زمان محدود شود؛ نباید موج احساسات کوتاه و زودگذر باشد و ما هم بعد از گذشته یک هفته و دو هفته آن‌ را فراموش کنیم؛ کمک و یاری رسانی به این خانواده‌ها که جان عزیزان و مال و کاشانه خود را از دست داده‌اند نیازمند همدلی و همراهی در مدت زمانی طولانی‌تر است، چه بسا طی یک ماه آینده نیروهای امدادی و مردمی هر یک به روال عادی زندگی خود بازگردند اما زندگی در کرمانشاه و ایلام تا مدت‌ها حالت عادی پیدا نمی‌کند، پس شایسته است آنان که از مقام و منسبی برخوردارند و یا محبوبیتی به لحاظ فرهنگی، هنری و ورزشی نزد آحاد مردم دارند، زلزله‌زدگان را تنها نگذارند و خیال نکنند که این داغ به این زودی‌ها سرد می‌شود.