قرآن مانند طنابی آویخته در دست بشر است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) آیت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی امروز 12 دی در ادامه تفسیر خود در مسجد اعظم با اشاره به فقر ذاتی انسان و غنای ذاتی خدا عنوان کرد: هیچ ممکن نیست کسی خدا بگوید و جواب نشنود و حالا که می‌دانیم خدا جواب ما را می‌دهد، باید شکرگزار باشیم.

وی افزود: به همین دلیل در دو آیه در سوره واقعه خداوند فرمود که او را با عظمت تسبیح بگو و یاد کن؛ البته صفت عظیم در برخی جاها برای قرآن و حتی آفرینش نیز یاد شده که این عظمت، عرضی عظمت خدا است.

این مفسر قرآن بیان کرد: اگر ما خودمان و دیگران را ندیدیم، عظمت الهی را بیشتر احساس خواهیم کرد که سجده، اوج این حالت تعظیم در برابر خداوند است.

وی با اشاره به تفاوت اعلی و عظیم بیان کرد: اعلی، علوی است که با بٌعد همراه است، ولی عظیم، بعد را نمی‌رساند؛ ائمه وقتی خود را و عنایات خدا را می‌بینند، یک نوع ذکر و وقتی خود را فقیر بالذات می‌دانند نوع دیگری دعا می‌کنند؛ امام سجاد فرمود: انا اقل الاقلین و اذل الاذلین مثقال ذرة ...؛ ولی وقتی نعمت الهی را می‌بینند در منبر شام می فرماید در همه کره زمین مردی به عظمت من نیست  و ادامه دا: انا ابن دنا فتدلی ... و ...؛ این همان امام سجادی است که در عرفه می‌فرماید از من پست تر کسی نیست.

وی اظهار کرد: قسم خداوند در قرآن به بینه است نه در قبال بینه؛ معمولا قسم در محاکم قضایی، در برابر بینه است ولی قسم‌های قرآنی خودش به بینه انجام می شود.

این مفسر قرآن بیان کرد: خداوند قسم عظیم خورده که این قرآن، کریم است ولی در کتابی مکنون است؛ لذا یک طرف این قرآن لدی الله و طرف دیگر در دست بشر است؛ پس قرآن مانند باران نیست بلکه مانند طناب آویخته باشد.

صاحب تفسیر تسنیم تصریح کرد: دامنه این حبل متین، عربی مبین است ولی بالای آن، به هیچ زبانی نه عربی، نه عبری و فارسی و ... است؛ این طناب آویخته  در دست بشر به صورت عربی مبین است؛ ولی انسان وقتی بالا رفت، متوجه می شود که همه چیز در لفظ نیست؛ البته بالا رفتن برای همه مقدور نیست.

آیت‌الله جوادی آملی عنوان کرد: براین اساس اگر چیزی را امام بگوید؛ چون از طرف علی حکیم حرف زده است، نباید گفت که این با عربی و فلان کتاب لغت سازگاری دارد یا ندارد؟ البته جهت صدور و صدور و محتوای آن روایت باید معتبر باشد.

گزارش از علی فرج‌زاده

انتهای پیام