به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» اثر پیمان معادی، شب گذشته، 17 بهمنماه با استقبال ویژه مردم مشهد مواجه شد؛ سالن شماره یک پردیس هویزه، بهعنوان بزرگترین سالن این مجتمع سینمایی، مملو از جمعیت مشتاق تماشای این فیلم بود و دقایقی بعد از آغاز اکران، واکنشهای تماشاگران نشان داد که فیلم پیمان معادی توانسته بود لحظه به لحظه مخاطب را با خود همراه کند و در اولین اثرش به عنوان کارگردان بر پرده نقرهای بدرخشد.
مخاطب برای فهمیدن و درک عمیق «بمب؛ یک عاشقانه»، باید لایههای مختلف فیلم را حس کند، بستر فیلمنامه، با روح و عواطف مخاطب بازی میکند؛ گاهی دلش را میلرزاند و ترس بر او حاکم میشود و گاهی گرمای عشق و صمیمیت انسانها را برایش به تصویر میکشد.
این فیلم، اگر احساس کند مخاطب کمی ملول شده، با شیرینزبانی و شیرینکاریهای بازیگران حرفهایاش، اجازه نمیدهد مخاطب خسته شودو بیننده آثار پیمان معادی، باید تا لحظه آخر پای فیلم بنشیند چراکه از لحظه اول روح زندگی را در عاشقانهاش لمس میکند.
پیمان معادی مسیر خوبی را در پیش گرفته است
احسان دلدار، منتقد سینما در گفتوگو با ایکنا، تجربه پیمان معادی در فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» را ستودنی دانست و اضافه کرد: معادی در فیلمنامه جهت خوبی را در پیش گرفته است.
این منتقد سینما در ادامه با اشاره به ارزیابی این فیلم به لحاظ محتوا و فیلمنامه، ادامه داد: دو رابطه عاشقانه را در این فیلم دنبال میکنیم که نقطه تلاقی خوبی دارند، اشاره به نوستالژیها و پرداخت آنها خیلی خوب بود علاوه بر آنکه فیلم ارتباط خوبی با مخاطب برقرار میکند.

ریتم فیلم جای کار داشت
وی با بیان اینکه به نظر میرسد فیلم از لحاظ ریتم جای کار داشت، افزود: بخشهایی از فیلم که مخاطب را میخنداند، میتواند نقطه قوتی برای بالانس ریتم محسوب شود اما وقتی ما در فیلمنامه بر اساس ساختار پیش میرویم، فیلمنامه ساختارمحور است و میبینیم ساختارهای کلاسیک را برای اعمال کنشها، کشمکشها و نقطه عطفها رعایت کرده، کمی متوقع میشویم.
دلدار همچنین اضافه کرد: نشاندادن شخصیتهای اضافی نمیتواند ضعف کار به حساب بیاید اما کاش نسبت به آنها پرداخت کمتری صورت میگرفت.
این منتقد سینما با اظهار این مطلب که فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» کارگردانی نسبتاً درستی داشت، بیان کرد: احساس میکنم معادی مسیر درستی را در پیش رو دارد اما برای تحلیل و نقد فیلم نیاز است که فیلم چند بار دیگر دیده شود.
وی در پاسخ به سؤالی در رابطه با حساسیتهایی که نسبت به فیلم وجود دارد، عنوان کرد: همیشه نظرهای مخالف و موافق درباره آثار هنری که پیامهای مختلفی را در زیرلایههای خودش مطرح میکند، وجود دارد و برای فیلم پیمان معادی نیز مخالفان و موافقان زیادی خواهیم داشت.
تأثیر نگاه سیاسی هنرمند در اثرش ایراد نیست
دلدار با اشاره به تأثیر ایدئولوژی کارگردان در نگارش فیلمنامه و ساخت فیلم، ادامه داد: ما در فیلم «بمب» با نگاه سیاسی کارگردان رو به رو هستیم اما احساس نمیکنم این یک ایراد باشد.
این منتقد سینما با اشاره به تأثیر شرایط زیست هنرمند و تأثیر آن بر شکلگیری اثر، اظهار کرد: این تأثیر خواسته یا ناخواسته اتفاق میافتد، شرایط زیست، زندگی هنری یک هنرمند را شکل میدهد و هنرمند دوست دارد زیست خودش و آنچه زندگی او را ساخته را پررنگ نشان دهد؛ بنابراین ایدئولوژی بر اساس زیست شکل میگیرد و در ارائه اثر تأثیرگذار است.
دلدار با تأکید به اینکه این زیست درونی درست است که میتواند با مخاطب ارتباط درست برقرار کند، افزود: فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» با مخاطب، بهویژه مخاطب دهه شصتی که حس نوستالژیک را در نشانههای فیلم مییابد، ارتباط درستی برقرار میکند.
حجتالاسلام مصطفی یوسفزاده، کارشناس مذهبی و منتقد سینما با اشاره به پیشینه پیمان معادی در فیلمنامهنویسی، ابراز کرد: من با این امید فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» را دیدم که فیلمنامه خوبی داشته باشد که به نظرم داشت، هرچند داستان فیلم کمی دیر شروع میشود و در مواردی مکث زیادی اتفاق میافتد که ریتم فیلم را بر هم میزند.
این منتقد سینما در رابطه با کارگردانی «بمب»، اظهار کرد: فیلم از لحاظ فیلمنامه و حال وهوایی که باید به وجود میآورد، موفق بوده اما در خصوص کارگردانی فکر میکنم در مواردی اثر نقصهایی دارد، کمی تمرکز لازم روی شخصیتها وجود ندارد و بالانس بین شخصیتهای اصلی داستان و شاخ و برگهای این درام، تا حدی رعایت نشده است.

«بمب» شایسته کاندیداتوری برای سیمرغ فیلمنامه است
وی با تأکید به اینکه «بمب؛ یک عاشقانه» میتواند نامزد سیمرغ فیلمنامه باشد، افزود: به نظرم داستان فیلم خیلی طولانی شده و باید مقداری کوتاهتر شود اما با این وجود، من واقعاً از فضای فیلم لذت بردم و همان انتظاری که با توجه به پیشینه معادی در نگارش فیلمنامه داشتم، برآورده شد و این فیلم به نظرم میتواند نامزد سیمرغ فیلمنامه باشد.
حجتالاسلام یوسفزاده در پاسخ به سؤالی در رابطه با برخی حساسیتها و انتقادات به فیلم «بمب؛ یک عاشقانه» تأکید کرد: وقتی به سراغ دهه شصت میرویم، ارزشهایی در جامعه آن زمان ایران وجود داشته و ممکن است الان به آنها بخندیم اما من این را ایراد فیلم نمیبینم، هرچند شاید فیلم روی شعارهای مرگ بر آمریکا خیلی میماند اما به نظرم این حساسیتها وجود ندارد و با فیلم اینطور برخورد نشود بهتر است.
اگر فیلم را سانسور کنند لطمه میبیند
وی در همین راستا اضافه کرد: طبیعی بوده که در دورهای که خود من هم بخشی از آن را به یاد دارم، شعارهای ایدئولوژیکی مطرح بوده و الان شاید کمتر شده اما به نظرم فیلم نسبت به این شعارها موضع خاصی ندارد که افرادی بخواهند، بگویند باید سانسور شود؛ اگر «بمب؛ یک عاشقانه» را سانسور کنند، فکر میکنم لطمه میبیند.
این منتقد سینما در پایان با بیان اینکه این فیلم یک عاشقانه خوب است، افزود: اگر معادی برای نسخه اکران فکری بکند که فیلم کوتاهتر شود، ایراد فیلم برطرف میشود.