
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حجتالاسلام نوروزی در جلسه تفسیر قرآن که امروز، 12 خردادماه در سازمان مرکزی جهاددانشگاهی خراسانرضوی برگزار شد، اظهار کرد: فردی از امام باقر(ع) درخصوص اینکه فرد بیمار میتواند روزه نگیرد، سوال میکند به چه کسی بیمار میگویند؟، امام باقر(ع) آیه «بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَة» را میخواند که خدا روزه و بیمار بودن را به خود انسان واگذار کرده است و میگویند «خودت میدانی». احتیاج نیست سر یک فرد دیگری را کلاه بگذاری. دین ما چنین دینی است. دین بصیرت نفسی است و خیلی چیزها را به خود شخص محول کرده است.
وی در خصوص اینکه چطور از قرآن در زندگی امروز استفاده کنیم، بیان کرد: هنر تفسیرالمیزان این است که آیات قرآن را به یکدیگر لینک میکند. جستوجوی کلمهای لغات قرآن مشکلی را حل نمیکند. در لینک کردن آیات به یکدیگر انسان مطالب بسیاری به دست میآورد.
این پژوهشگر علوم قرآنی عنوان کرد: آنچه باعث میشود زندگی ما از تنگبودن رهایی پیدا کند، تدبر در قرآن است. قرآن میتواند آنقدر موثر و اثرگذار باشد که حتی کوهها را نرم کند، قلب که چیزی نیست. برای اینکه از قرآن نهایت استفاده را ببریم احتیاج به تدبر داریم. آن شیرینیای که در تدبر وجود دارد در تلاوت صرف وجود ندارد.
وی با اشاره به اینکه قرآن پر از مذمت رفتار بنیاسرائیل با پیامبرانشان است، اضافه کرد: فرق مسلمانان و بنیاسرائیل در قرآن این است که مسلمانان میگویند «سمعنا و اطعنا» و بنیاسرائیل میگویند «سمعنا و عصینا( ما شنیدیم اما عصیان کردیم)». خداوند در قرآن میفرماید: همچون افرادی نباشید که گفتند شنیدیم اما نشنیدند. بسیاری از مشکلات ما از اینجا ناشی میشود که گوش شنوایی برای شنیدن مطالب یکدیگر نداریم. علت اینکه بنیاسرائیل ناشنوا بودند یعنی میشنیدند اما عصیان میکردند، این بود که گوسالهپرستی در تمام وجودشان رسوخ پیدا کرده بود. آنها گوسالهپرست نبودند بلکه به گوسالهها عشق میورزیدند. کسی که عشقش، فکرش و قصدش گوساله است حرف حضرت موسی(ع) را گوش نمیدهد.
نوروزی عنوان کرد: تا هنگامی که فکر و ذهن مردم جای دیگری باشد، هر چه تلویزیون سخنرانی نمایش دهد، منبر برگزار کنیم و ... فایده ندارد. باید با علت این موضوع مبارزه کرد و علایق افراد از آنها کنده شود. اول باید عشق افراد که در جای دیگری است قطع شود تا این اقدامات اثر کند. قطع علایق شخص را اینگونه میتوان انجام داد که به آنها ثابت کنیم این کاری که آنها انجام میدهند برایشان نان و آب نمیشود. همیشه حدیث و آیه بر در و دیوار شهر مینویسیم درحالی که اثربخش نیست زیرا فکر و ذکر مردم در جای دیگری است.
این پژوهشگر علوم قرآنی عنوان کرد: ما کجا این فرصت را برای دیگران ایجاد کردیم که فرصت داشته باشند به خوشان فکر کنند؟، به خاطر تکنولوژی، فرصت خلوت کردن را از انسانها گرفتهایم. علت اینکه اقدامات تربیتی ما بی اثر بوده، این است که قطع علاقه انجام نشده است. نباید همیشه پمپاژ اطلاعات مذهبی داشته باشیم. باید به افراد فرصت دهیم با خود خلوت کنند. اگر آنها خلوت کنند به بسیاری موارد خواهند رسید. همان کاری که حضرت ابراهیم(ع) موفق شد در مدت کوتاهی با قوم خود انجام دهد و آنها به خودشان رجوع کردند. این فرصت باید برای انسانها فراهم شود که خلوت کنند و خودشان به بسیاری از موارد برسند.
وی افزود: اگر این دین حق است و اگر این معارف الهی هستند باید انسانها به راحتی بتوانند به فطرت خود برسند. اگر بخواهیم در زندگی امروز تاثیرگذار فرهنگی و تربیتی باشیم باید موانع آنچه باعث میشود انسانها از رجوع به خود و نفس خود باز بمانند را برطرف کنیم.
نوروزی در خصوص حاشیهنویسی در قرآن اظهار کرد: ما میترسیم که در قرآن حاشیهنویسی داشته باشیم زیرا قرآن را کتاب زندگی نمیبینیم و آن را کتاب تلاوت و نه تدبر میدانیم. خود قرآن هم بر تدبر تاکید دارد. فرق تلاوت و تدبر در این است که بتوانیم از قرآن در زندگی امروزی الگو بگیریم. ما فکر میکنیم نوشتن در قرآن گناه است در حالی که گناه نیست. باید قرآنهایی داشته باشیم که فاصله خطوط آن زیاد باشد و بتوانیم حاشیه نویسی در آنها انجام دهیم.
این پژوهشگر علوم قرآنی ادامه داد: خداوند در سوره بقره در خصوص علت مبارک بودن ماه رمضان میگوید عظمت ماه رمضان در این است که قرآن در آن نازل شده است. ماه رمضان عزیز و مبارک است زیرا قرآن در آن نازل شده است.
انتهای پیام