اعتدال در رفتار، شادی ممدوح است

حجت‌الاسلام محمد سلطانی، عضو هئیت علمی گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان، درباره فلسفه شادی از دیدگاه اسلام اظهار کرد: شادی ریشه در فلسفه یونان دارد و در حوزه اخلاق اسلامی نیز مورد تأیید قرار گرفته است. براساس این نظام اخلاقی، هر ارزش اخلاقی میان دو توازن تندروی و کندروی قرار می‌گیرد و انسان متعادل و اخلاقمند میانه، تندروی و کندروی را حفظ می‌کند تا یک اخلاق مناسب و درستی داشته باشد.

اعتدال در رفتار شادی ممدوح است
وی افزود: مفهوم سرخوشی مفهوم مثبتی نیست و درباره آن در قرآن کریم واژه فرح آمده و مورد انتقاد قرار گرفته، زیرا در اینجا به معنای مفهوم سرخوشی بی‌دلیل و نادرست است که انسان را به غفلت فرو می‌برد و باعث می‌شود بی‌دلیل خوش باشد، ولی اینکه انسان خوش‌رو باشد و تا حد امکان ناراحتی‌ها و غم‌های درون خود را بروز ندهد، مورد تأیید پیامبر(ص) است. شادی ممدوح است که انسان در میانه غمگین بودن و سرخوش بودن قرار بگیرد و اگر کسی به این مورد توجه کند، حالت مثبتی پیدا می‌کند که انسان خوش برخورد می‌شود و بادیگران با رفتار مناسب رفتار می‌کند.
عضو هئیت علمی گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان گفت: هر رویداد خوب و بدی که برای انسان رخ می‌دهد، امکان تشدید یا کاهش دارد، اگر فرض کنیم تصادفی برای ما پیش آمده و دچار آسیب شده‌ایم، می‌توانیم با نا امیدی این آسیب را افزایش دهیم و یا با روحیه شاد،گذشت و صبوری از آسیب‌های آن بکاهیم.
شادی در جامعه ایران کم‌رنگ است
سلطانی تصریح کرد: ملت ایران در زمینه شادی یکی از ملت‌های ضعیف هست. اگر بخواهیم به طور علمی این مسئله را ثابت کنیم که محورهای شادی ما چیست، باید با روش‌های جامعه‎شناسی و روانشناسی آن را ارزیابی کرد. عوامل متعددی مثل نبود امنیت شغلی و بالا رفتن سن ازدواج باعث می‌شود که شادی از میان ما رخت بندد و یا شادی‌های کوتاه مدت داشته باشیم.

شغل، مسکن و ازدواج؛ زمینه‌های اولیه شادی
وی بیان کرد: مردم برای اینکه لحظات کوتاهی را خوش باشند و رنج چیره شده برآن‌ها فراموششان شود، به سراغ فیلم‌های کمدی که برخی از آن‌ها بی‌محتوا برخی دیگر قوی هستند، می‌روند. این به دلیل مسائل واقعی است که با آن روبه رو هستیم و شاید به این دلیل است که ما با خودمان چه در خانواده و چه در جامعه سازگار نیستیم و مقداری همدیگر را آزار می‌دهیم و این باعث غمگین شدن دو طرف می‌شود. اگر بخواهیم جامعه شادی داشته باشیم، در ابتدا باید زیرساخت‌های آن آماده شود و براساس سه نیاز اولیه شغل، مسکن و ازدواج، شادی اولیه را نهادینه کنیم.
عضو هئیت علمی گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان ادامه داد: اگر فرض کنیم جوانی شغل نداشته باشد و سن ازدواج آن گذشته و درآمدی نداشته باشد، این جوان هیچ دلیلی برای شادی نمی‌‌بیند و اگر خنده‌ای نیز به وجود آید، سریع این خنده از بین می‌رود، پس باید در درون فرد نیازهای آن برطرف شود. نیازهای اساسی انسان ریشه قرآنی دارد، خداوند زمانی که حضرت آدم را به عنوان اولین انسان آفرید و برای او همسری قرار داد، فرمودند:« یَا آدَمُ اسکُن اَنتَ وَ زَوجُکَ الجَنَۀَ وَ کُلا مِنهَا؛ تو و همسرت در بهشت زندگی کنید و از دختان بهشت استفاده کنید»، یعنی این که همسر و مسکن را برای او فراهم کرد.
سلطانی خاطرنشان کرد: اگر نیازهای اساسی انسان فراهم شود در درون انسان نیز عوامل و زیر ساخت‌های شادی هم به بیرون انتقال پیدا می‌کند و این موضوع مثبت است و در پی آن خنده و شادی به وجود می‌آید، اگر این شرایط نباشد ما مجبوریم که ظاهرسازی کنیم.
انتهای پیام