این روزها که شیوع کرونا، ارتباطات در فضای واقعی را کاهش داده است، فرصت خوبی است تا با تفکر، مطالعه و... در ارتباط با افرادی که ممکن است موجب بیماریهای اخلاقی و روحی ما شوند، تجدیدنظر کنیم.
این روزها که با شیوع ویروس کرونا، بسیاری از ارتباطات اجتماعی و دورهمیها از بین رفته، فرصت خوبی برای ارتباط بیشتر با خالق یکتا فراهم شده است، ارتباطی که بخش اعظمی از پیامهای کلام وحی نیز در همین زمینه است.
رابطه خالق و مخلوق زیباترین جلوه هستی است که انسان تشنه را، از زلال رحمت و برکات حضرت حق سیراب میسازد. قرآن که با نام و یاد خدای متعال آغاز میشود با واژه «ناس» پایان مییابد که این خود نشاندهنده اهمیت رابطه خدا و مردم است. اوج این ارتباط نزدیک بین خالق و مخلوق را در آیه 186 سوره بقره میتوان یافت که خداوند متعال میفرماید: «وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ؛ و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزديكم و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند، اجابت مىكنم، پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند».
قرآن، امنیت و آرامش در نفس مؤمن را مرهون ایمان و یاد خدا میداند، آنجا که در آیه 28 سوره رعد میفرماید: «الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همان كسانى كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا آرام مىگيرد، آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مىيابد». تنها ارتباطی که میتواند شک و وحشت و تردید را از انسان دور و او را به آرامش نزدیک کند، ارتباط با خدای متعال است، همانطور که در ابتدای آیه 4 سوره فتح آمده است: «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ... ؛ اوست آن كس كه در دلهاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ايمانى بر ايمان خود بيفزايند...»
حجتالاسلام حسین امامی، استاد حوزه و دانشگاه و مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد، در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، بر لزوم درس گرفتن از بیماری کرونا تأکید و اظهار کرد: در شرایطی که بیماری شیوع پیدا کرده است، پزشکان هشدارهایی میدهند که در اثر توجه و مراقبت مبتلا نمیشویم. ویروس کرونا حقیقتی غیرقابل انکار و پیش روی ما است که اگر این هشدارها را جدی نگیریم دچار بیماری و شاید هم مرگ میشویم.
وی با بیان اینکه انبیا و صالحان و خوبان این عالم نسبت به بیماریهای روحی و اخلاقی هشدار و انزار دادهاند، تصریح کرد: انسان عاقل از این هشدارها انزجار ندارد و به آنها ترتیب اثر میدهد تا روان و شخصیتش گرفتار مرض و مرگ نشود. آنهایی که زندگی را به بازی، شوخی و تمسخر گرفتهاند، از هشدارهای انبیا بیزار هستند و حرفشان این است که اینقدر ما را نترسانید و به ما انرژی منفی ندهید.
امامی افزود: با اینکه میدانیم برخی از رفت و آمدها و همنشینیها آلودگیهای اخلاقی را به دنبال دارد، اما بهانه میآوردیم که نمیتوان رفتوآمد با این افراد را ترک کرد و سعی میکنیم که این آلودگیها بر ما اثر نگذارد. آمدن کرونا اثبات کرد که اگر واقعاً آلودگیها و بیماریها را جدی بگیریم، میتوانیم برخی رفت و آمدها را متوقف کنیم.
مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد با تأکید بر اینکه مجلس گناه لبریز از کرونای روانی است، افزود: برخی از روابط و همنشینیها، چه بخواهیم و چه نخواهیم در سلامت روان ما اثر سوء دارد و هیچ راهی جز دوری و جدایی نیست و به همین دلیل است که افرادی که نگران سلامت روان و ابدیت خود هستند از مجلس گناه گریزان هستند.
امامی با اشاره به توصیههای پزشکان در خصوص اهمیت شستوشوی دستها و ضدعفونی آنها برای مقابله با کرونا به عنوان یک بیماری جسمی، اظهار کرد: ارتباط و معاشرتها حاوی ویروسهایی است که بر سر و دست ما نشسته است. افرادی که دائما شستوشو دارند از ویروسها در امان هستند و از اینرو کسانی که دائما در نماز باشند از ویروسهای روحی و اخلاقی نیز مصون خواهند بود چراکه نماز طهارت روح است.
مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد تصریح کرد: به گفته پزشکان، ضعف قوای جسمی، بدن را در برابر ویروسها آسیبپذیر میکند، به همین شکل در برابر ویروسهای روحی و اخلاقی هم افرادی آسیب میبینند که ضعیف باشند.
امامی داشتن عزم و اراده قوی همراه با انگیزه راسخ و هدف بلند را موجب تقویت قلب از نظر روحی دانست و تصریح کرد: افرادی که روح و روان خود را قوی کنند، برابر ویروسهای تردیدآمیز و دلهرهآور خودشان را نمیبازند و ویروسها را از خود و جامعه دور میکنند و اصطلاحاً افرادی هستند که قوت روحی دارند.
امامی با بیان اینکه کرونا باعث یادآوری نعمتها و شکرگذاری شد، تصریح کرد: کرونا باعث شد نعمتهای سادهای که به حجاب روزمرگی رفته بود و فراموش کرده بودیم را جدی بگیریم و شاکر باشیم، نعمتهایی مانند دید و بازدید با دوستان و عزیزان، همنشینی، نماز جماعت، زیارت، دستبوسی والدین، دیده بوسی از فرزندان، مسافرت، خرید و فروش و ... نعمتهایی بود که به چشم نمیآمدند و این ویروس باعث شد تا همین نعمتهای در ظاهر کوچک، در چشم ما بزرگ شوند.
این روزها که شیوع کرونا، خیلیها را خانهنشین کرده و ارتباطات در فضای واقعی را کاهش داده است، فرصت خوبی است تا با تفکر، مطالعه و... در ارتباط با افرادی که ممکن است موجب بیماریهای اخلاقی و روحی ما شوند، تجدیدنظر کنیم و با نماز، دعا، راز و نیاز و ... ارتباط بیشتری با خدای مهربان برقرار کنیم. ای خدایی که مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ هستی، حال ما را به بهترین و نیکوترین حالها تغییر بده و ارتباط دائمی و مستمر دلمان را با خودت برقرار ساز و از کرونای روحی و اخلاقی محفوظمان بدار.
انتهای پیام