به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، در گفتوگوی زنده اینستاگرامی که شب گذشته، 14 مهرماه از سوی مؤسسه آفرینشهای هنری و مرکز ارتباطات و رسانههای آستان قدس رضوی تحت عنوان «انجمنهای شعر رضوی» با موضوع «مروری بر آثار فاخر آیینی و نقد ادبی» با حضور محمدجواد غفورزاده و با شعرخوانی و نقد اشعار اعضای انجمنهای شعر رضوی برگزار شد، نقد و بررسی اشعار غلامحسین دلخوش، سیدروحالله فریدونی و محسن ظهوریان در دستور جلسه قرار گرفت.
محمدجواد غفورزاده، از شاعران آیینی معاصر، در این برنامه که با قرائت یک رباعی در باب اربعین آغاز شد، گفت: اربعین سوای هر مضمون شاعرانهای، از روحی شاعرانه برخوردار است و حتی عنوان آن نیز ادبی و روحانگیز است.
وی بیان کرد: اربعین به معنای عدد ۴۰ است. مهمترین مسئله درباره اربعین این است که تمام معصومین(ع)، هر کدام به نوعی به شهادت رسیدهاند، اما تنها امامی که مراسم اربعین برای او برگزار میشود، حضرت سیدالشهدا(ع) است.
بنا بر این گزارش، این برنامه با شعرخوانی و نقد اشعار غلامحسین دلخوش، از شاعران معاصر، ادامه یافت.
غفورزاده در این نشست، نقدی به یکی از ابیات سروده شده توسط غلامحسین دلخوش وارد کرد مبنی بر اینکه مضمون آن بیت با مضمون کلی شعر و شخصیت حضرت زینب(س) تناسبی ندارد و ترجیح این است که این بیت حذف شود؛ چرا که مضمون شعر آیینی مهمتر از ساختار آن است.
وی در ادامه این نشست به نقد و بررسی اشعار سیدروحالله فریدونی، شاعر اهل طبس و عضو انجمن ادبی شعر طبس و همچنین اشعار محسن ظهوریان، از شاعران معاصر، پرداخت.
در این برنامه زنده اینستاگرامی، کتابی نیز با عنوان «تلاوت خورشید» که سرودههایی از داراب بدخشان، شاعر آیینی است، معرفی شد.
غفورزاده در این معرفی بر این نکته تأکید کرد که بدخشان زبان خوبی در شعر دارد و از واژههای امروزی بسیار استفاده میکند. او در گذشته کتابی با عنوان «یوسفی شدم در چاه» منتشر کرده است.
وی اضافه کرد: این کتاب چند سال گذشته بههمت دفتر آفرینشهای ادبی حوزه هنری خراسان شمالی منتشر شد و اباصلت رضوانی، شاعر اهل خراسان شمالی، این کتاب را گردآوری کرده و مقدمهای نیز بر آن نگاشته است.
غفورزاده تصریح کرد: این کتاب مجموعه اشعاری است که حال و هوای آیینی و مضامین مرتبط با اهل بیت(ع) دارد و بیشتر در قالب غزل است. هر چند قالبهای دیگری همچون قصیده، مثنوی و شعرهای نو و حتی نوحه نیز در آن دیده میشود. در این کتاب به یکی از ویژگیهای اشعار آیینی که نوآوری و عدم تکرار اشعار بزرگ گذشته است، بهخوبی پرداخته شده است.
انتهای پیام