کد خبر: 3981828
تاریخ انتشار : ۱۳ تير ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۳

دست‌یابی به آرامش و امنیت در زندگی از ثمرات پذیرش ولایت الهی است

کارشناس معارفی آستان مقدس بانوی کرامت با بیان اینکه آرامش و امنیت و مدیریت سختی‌ها در زندگی از ثمرات پذیرش ولایت الهی است، گفت: محبت به اهل بیت(ع) برای رسیدن به اهداف، محبت وسلیه‌ای و میانی است و این‌گونه از محبت نمی‌تواند انسان را به اهداف متعالیه برساند و این محبت انسان را به آرامش نمی‌رساند.

نتیجه پذیرش ولایت الهی دست یابی به آرامش و امنیت در زندگی استبه گزارش ایکنا از قم، به نقل از پایگاه خبری آستان مقدس حضرت معصومه(س)، اخوت، کارشناس معارفی آستان مقدس بانوی کرامت، 12تیرماه در رواق حضرت خدیجه(س) آستان مقدس بانوی کرامت طی سخنانی در جمع بانوان، با بیان اینکه تمام مخلوقات در عالم هستی بر مدار حق خلق شده‌اند و هیچ خلقتی در عالم بیهوده و باطل نیست، اظهار کرد: خداوند در عالم تمام موجودات را بر اساس حق خلق کرده و حتی موجوداتی که به نظر ما شر هستند در این عالم براساس حق و اهداف متعالی خلق شده‌‍اند.

کارشناس معارفی آستان مقدس بانوی کرامت افزود: تمام نعمت‌هایی که خداوند در عالم قرار داده بر مدار حق چیده و قرار داده شده است؛ بالاترین و برترین نعمتی که خداوند در این عالم و کائنات قرار داده نعمت ولایت الهی است و ولایت الهی بر تمامی نعمات عالم کائنات سیطره دارد و هیچ نعمتی در عالم به مرتبه ولایت الهی نمی‌رسد.

وی تصریح کرد: نعمت ولایت، نعمتی است که با قوه ادراک انسان قابل تشخیص نیست و انتصاب انبیاء و ائمه معصوم(ع) به‌وسیله خداوند متعال انجام می‌شود و ولایت و انتصاب حضرت ابراهیم(ع) به نبوت و امامت که در قرآن کریم به آن اشاره شده نیز ولایت و انتصابی بود که به‌وسیله خدای متعال صورت گرفت.

مدرس حوزه علمیه خواهران ادامه داد: امام رضا(ع) می‌فرمایند کسی که معصیت‌کار است، معصیت‌کار را دوست دارد و کسی که ظالم را دوست دارد خود ظالم است، کسی که انسان‌های عادل را خار کند جزء ظالمین است؛ این در حالی است که تمام افرادی که خدای متعال برای ولایت در زمین انتخاب می‌کند ذره‌ای گرایش به ظلم و گناه ندارند و نه تنها نسل پیامبر(ص) بلکه خود پیامبر(ص) نیز انسان وارسته‌ای بودند و تمام رفتارشان الهی بود و بیان شده کسی به ولایت الهی رسیده و در مسیر ولایت الهی قرار می‌گیرد که ولایت انبیای الهی و امام معصوم را بپذیرد.

اخوت اظهار کرد: دلیل ولایت حضرت زینب و حضرت معصومه(س) و جایگاه و مرتبه برجسته‌ای که داشتند به این دلیل است که هیچ‌کدام از حوادث سخت و تلخ عصر و زمان این بزرگواران نتوانست آن‌ها را از ولایت امام معصوم منحرف و دور کند و حوادث و مشکلات زمانه نتوانست صبر آنها را در پذیرش ولایت ائمه معصوم(ع) از بین ببرد؛ چراکه مؤمن هیچ‌گاه خواست و رضایت خداوند را مقدم بر سلیقه و خواست شخصی خود قرار نمی‌دهد و بر همه مقدرات شاکر است چون می‌داند خداوند به جز خیر برای انسان نمی‌خواهد.

وی افزود: چنین انسانی در برابر حق تسلیم بوده و تمام سختی‌ها برای چنین انسانی آسان می‌شود؛ زیرا تسلیم در برابر خواست خداوند موجب مدیریت انسان در سختی‌ها شده و این فرد چون همه چیز را خواست خدا می‌داند و خواست خدا را مقدم بر همه چیز قرار داده به همه چیز راضی است.

مدرس جامعةالزهرا(س) با اشاره به سرگذشت یک عالم و یک مرد بازاری در پذیرش نعمت ولایت الهی، بیان کرد: روزی عالمی بیمار شد و در اعتراض به خداوند عرضه داشت بار خدایا حال که فرزندان و نوه‌های شیرین به من عطا کرده‌ای و هنگامه به ثمر رسیدن این فرزندان و نوه‌ها رسیده، من به بستر مرگ افتاده‌ام و این انصاف نیست در حالی که مرد بازاری با وجود اینکه به‌مدت سه سال به بیماری سختی مبتلا شده بود و حتی برای غذا دادن به او باید دهانش را به زور باز می‌کردند باز از حمد و شکر الهی غافل نشد و به جز حمد و شکر خدا بر زبان جاری نساخت؛ زیرا این بنده خواست و سلیقه خداوند را بر خواست و سلیقه خود مقدم می‌دانست در حالی که شخص عالم با وجود اینکه عالم بود سلیقه و خواست خود را بر خداوند مقدم می‌دانست.

اخوت ادامه داد: بنابراین اگر انسان باطناً به ولایت الهی معتقد باشد و با عقل، محبت به اهل بیت(ع) را پذیرفته باشد تمام سختی‌ها و رنج‌ها بر او آسان شده و تسلیم امر خداوند می‌شود.

وی تصریح کرد: امام رضا(ع) در این زمینه می‌فرمایند «آنچه که به انسان آرامش، صبر و امنیت می‌دهد این است که هدف انسان شناختن امر و دستور اهل بیت(ع) باشد و در راه امر اهل بیت(ع) قدم بردارد و اقدام کند.»

کارشناس معارفی حرم مطهر حضرت معصومه(س) یادآور شد: محبت به اهل بیت(ع) برای رسیدن به اهداف، محبت وسلیه‌ای و میانی است و این‌گونه از محبت نمی‌تواند انسان را به اهداف متعالیه برساند و این محبت انسان ر ا به آرامش نمی‌رساند؛ بنابراین اگر انسان با ذکر و نام اهل بیت(ع) الفت و انس قلبی نداشته باشد و محبت و ایمان در قلب و جان او نفوذ و رسوخ نکرده باشد؛ هرگز به آرامش نمی‌رسد و این ذکر و نام لفظی خواهد بود و انسان همواره مضطرب خواهد بود.

انتهای پیام
captcha