به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری، مفسر قرآن کریم و صاحب تفسیر مشکاة، شامگاه، 29 بهمنماه، در نشستی مجازی با موضوع «امنیت»، اظهار کرد: امنیت در انواع ابعاد اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، خانوادگی و مانند آن، گمشده امروز بشر است که در دنیا به آن توجه بسیاری میشود و ریشهها و علل وجود یا نبودش نیز بررسی میگردد، غافل از آنكه خاستگاه آن، تنها از سوی خداوند سبحان است.
وی بیان کرد: از نامهای حضرت پروردگار «مؤمن» است، «السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیمِنُ»؛ سلامتبخشِ امانده چیره، «مؤمن» به معنای امانآفرین، امانبخش و امنیتدهنده است.
این مفسر قرآن کریم با بیان اینکه خداوند متعال انسانها را از دو گونه امنیت تكوینی و تشریعی برخوردار میكند، افزود: امنیت تكوینی مربوط به امنیت طبیعی جهان است. برای نمونه، در امان نگاه داشتن مردم از حوادثی مثل سیل، زلزله، طوفان، سونامی و مانند آن، تنها از سوی خداوند قادر امانبخش، امكانپذیر است.
وی افزود: معنای امنیت تشریعی نیز آن است كه اگر قوانین الهی در جوامع بشری اجرا شود، حقیقت امنیت در جوامع حكمفرما میشود. به عبارتی نیز اگر مردم براساس تعالیم الهی نسبت به مال یکدیگر نگاه کنند، در این صورت هیچکس حق برداشتن از آن مال را بدون اجازه صاحب آن، نخواهد داشت و این همان امنیت تشریعی است.
صاحب تفسیر مشکاة اضافه کرد: در واقع اگر آدمیان براساس امنیت تشریعی عمل کنند در این صورت جامعه هیچگاه نیاز به نگهبان و... نخواهد داشت. در روایت نبوی آمده است که آیا شما را آگاه نسازم كه چرا مؤمن، مؤمن نامیده شده؟ همانا به جهت در امان بودن مردم از او بر جانها و اموالشان است که به این نام، نامیده میشوند.
وی ادامه داد: در واقع مؤمن كسی است كه آموزههای الهی را در زندگی خود پیاده میكند و مردم هم بهدلیل آنکه فكر، گفتار و كردار او را میبینند در تجارت و مراوده با او كاملاً احساس امنیت میكنند و حاضرند اموالشان را با خاطری امن در اختیارش قرار دهند تا با آن تجارت كند یا ناموسشان را با خیالی آسوده برای ازدواج به او بدهند.
این مفسر قرآن کریم با اشاره به آیه شریفه 66 سوره مبارکه عنکبوت، بیان کرد: در این آیه شریفه خداوند میفرماید: «آیا نمیبینند که ما قرار دادیم برای ایشان محدوده امنی را؟ مردمان در اطراف آن امنیت لازم را ندارند و آیا به این نعمت الهی کفران میورزند و به باطل گرایش میآورند؟»
انصاری اظهار کرد: اما در آن دوران مردم برای قرارگیری در مسیر دینداری یکی از دلنگرانیهایی که داشتند ترس از جان بود و میترسیدند که نکند با دینداری جان خود را در این مسیر از دست بدهند، بر همین اساس خداوند میفرماید: که این قانون کلی الهی است که چه خوب است مرگ انسان در راه باور، عقیده و رضای خداوند باشد.
وی گفت: اما دلنگرانی دیگر مردم در مسیر دینداری بحث اقتصادی بود و همواره بر این باور بودند که نکند اگر در این مسیر قرار گیریم در موقعیتها و بهرههای اقتصادی خود دچار مشکل شویم و فرصتهای مادی خود را از دست دهیم. که در همین راستا خداوند میفرماید: که خداوند روزی و رزق را برای آنکه بخواهد گسترش میدهد.
صاحب تفسیر مشکاة اظهار کرد: سومین عامل نگرانی این دسته از افراد، امن و خوف است. درست است که نعمت امن و امان از نعمتهای مهم الهی است و بارها به این موضوع نیز اشاره شده است، اما این دسته از افراد برای فرار از دینداری و قرار نگرفتن در این مسیر، اینگونه بهانهجویی میکردند.
انتهای پیام