زمانیکه ایمان انسان به خدا دیگر سودی ندارد
صاحب تفسیر مشکاة با بیان اینکه شاید این سؤال در اذهان وجود داشته باشد که چه زمانی ایمان آوردن انسان به خداوند دیگر برایش سودی ندارد، گفت: چهار حالت است که ایمان آوردن انسان به خداوند دیگر نمیتواند سودی برایش داشته باشد.
به گزارش ایکنا از خراسانرضوی، محمدعلی انصاری، صاحب تفسیر مشکاة و مفسر قرآن، شامگاه، 19 اسفندماه، در نشستی مجازی با موضوع «حالاتی که ایمانآوری انسان برایش سودی ندارد» اظهار کرد: شاید این سؤال در اذهان وجود داشته باشد که تا چه زمانی میتوان به خداوند ایمان آورد و به بیان دیگر نیز ایمان آوردن انسانها چه زمانی دیگر سودی به حال آنها ندارد؟ در پاسخ باید گفت که در چند حالت است که ایمانآوری برای آدمی فایدهای ندارد و سرانجام شوم و سرنوشت نامیمون او را تغییر نمیدهد.
وی افزود: حالت اول لحظهای است كه آدمیان فرا رسیدن مرگ را درمییابند و میفهمند كه ثانیههایی بیش مابین حیات و ممات باقی نمانده است، حالت دوم هنگامی است كه عذاب الهی نازل میشود و آدمی در این لحظات خود را بیچاره میبیند و راهی جز ایمان آوردن برایش باقی نمیماند که چنین ایمانی نیز فایدهای ندارد، زیرا اوضاع و احوال نامتعارف، آدمی را به آن مجبور كرده است.
صاحب تفسیر مشکاة ادامه داد: حالت سوم هم زمانی است كه علامتها، نشانهها و زمینههای قیامت در زمین شكل میگیرد که در این احوال، تحولات سهمگین طبیعی در آسمان و زمین رخ میدهد و همه را مبهوت و شگفتزده میكند و روشن است كه در این اوضاع و احوال راهی برای غیرمؤمنان جز ایمان آوردن باقی نمیماند، البته ایمان اجباری نیز سودی ندارد و كسی را رستگار نمیكند.
انصاری با بیان اینکه در محشر و عرصه قیامت نیز ایمان آوردن انسان دیگر فایدهای ندارد و در كمال آدمی تأثیری نمیگذارد، اظهار کرد: اساساً عالم دنیا عرصهای است كه به آدمی فرصت داده شده است تا با اختیار و انتخاب خود ایمان آورد و اعمال صالح انجام دهد و هنگامیكه این عالم سپری شود، فرصت از دست میرود و دیگر پشیمانی فایدهای ندارد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع سرنوشت انسان نیز اشاره کرد و گفت: آیا صحیح است که بگوییم خمیرمایه آدمی در اختیار او نیست و سرشت هرکس به زور به او داده شده است؟ که حقیقتاً اين پندار درباره سرشت و سرنوشت انسان نادرست است.
صاحب تفسیر مشکاة افزود: براساس مكتب تربيتی اسلام، ناپاكی و پاکسيرتی در وجود انسان بهصورت بالقوه وجود دارد، اما انسان موجودی تربيتپذير است و در اثر تعليم و تربيت، يكی از دو قوه را در وجود خود فعليت میبخشد و عاقبتش را با روش و منشی كه پيش گرفته، تعيين میكند.
این مفسر قرآن بیان کرد: انبيای الهی آمدهاند تا در اين ميان خير و نيكويی را در وجود انسان فعليت ببخشند و زمينه رستگاری او را فراهم كنند، از اینرو انسانهايی كه مشتاق رستگار شدن هستند، بايد دل به تعاليم انبياء بدهند و راهكارهای فردی و اجتماعی آنها را اجرا كنند.
انصاری در پایان گفت: انسان در هر مقطع از عمر خويش میتواند مسير را تغيير دهد و راه ديگری را برای زيستن انتخاب کند و این در حالی است که در طول عمر خود بارها ديدهايم كه برخی درسخواندههای حوزه دين، پس از آشنا شدن با مكاتب دينستيز، دست از ديانت و معنويت برداشته و مرتد شده و از آنطرف چه بسيار فيلسوفان و دانشمندان غيرمسلمانی بوده و هستند كه پس از آشنايی با منطق فكری اسلام به اين دين نورانی دلبسته و مسلمان شدهاند.
انتهای پیام
