سلامخوانی؛ آیین زیبای فراموش شده
یک پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی با بیان اینکه آیین سلامخوانی تحت باورهای خاص پدید آمده است، گفت: با توجه به قدمت دیرینه آیین «سلامخوانی»، این آیین زیبا امروز به فراموشی رفته است.
هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، در خصوص آیین «سلامخوانی» اظهار کرد: این آیین در ایران برای ورود به حرم حضرت رضا(ع) توسط ذاکران صورت میگیرد و از زمانی که ادبیات فارسی در ایران شکل گرفت شاعران در شعر خود به سلام کردن انسانها به یکدیگر پرداخته و شاعران خراسانی در این زمینه شعرهای بسیاری سرودهاند.
این پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی ادامه داد: شعرهای سلام وقتی جنبه معنوی پیدا میکند و در خصوص ائمه(ع) و بهویژه حضرت رضا(ع) سروده میشود زیبایی خاصی مییابد و شاعران خراسانی نیز در اشعار خود به سلام دادن به حضرت رضا(ع) بسیار پرداختهاند. در قدیم وقتی اتوبوس زائران به تپه سلام (منطقهای در نزدیک مشهد) میرسید چون از این منطقه حرم امام رضا(ع) پیدا بود، اتوبوس را نگه میداشتند، تمام زائران پیاده میشدند و یک نفر آیین سلامخوانی را انجام میداد و سپس ادامه راه را پیموده و وارد مشهد میشدند.
جاوید تصریح کرد: در واقع سابقه سلامخوانی دیرینه است و از زمانیکه بقعه علی بن موسیالرضا(ع) در خراسان بنا شده است، این آیین وجود داشته و این دیرینگی در واقع به اندازه قدمت بقاع متبرکه است و با ورود زائران به اماکن زیارتی سلام دادن مرسوم بوده که البته سلامخوانی با سلام دادن که عربی است متفاوت بوده و هر یک از اقوام ترک، کرد و عرب و... به زبان خود آیین سلامخوانی دارند.
این پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی افزود: پژوهشی در گردآوری نغمههای رضوی داشتم و در حدود هفت قسمت با موضوع آیین سلامخوانی گردآوری کردم. این آیین در گذشته با ورود یک کاروان به صحن و سرای حرم توسط چاووشیخوان، مداح و ذاکر با صدای بلند خوانده میشد و مردم هم پشت سر سلامخوان حرکت میکردند و خود را به صحن و سرای حرم میرساندند.
جاوید افزود: آیین سلامخوانی بسیار زیباست و در گذشته در جشنهای خاص معنوی که برگزار میشد این آیین انجام میگرفت، علاوه بر این نیز در نیمه شعبان و ماه تولد امام رضا(ع) این مراسم برگزار میشد، البته برگزاری این آیین ویژه مراسم سور نیست، بلکه در ایام سوگ هم انجام میشده است.
این پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی گفت: این آیین تحت باورهای خاص پدید آمد که بهتدریج هم تضعیف شد و در حال حاضر رنگ باخته است و این روزها بیشتر چاووشیخوانی توسط کاروان زائران پیاده انجام میشود، اما سلامخوانی، این آیین زیبا این روزها دیگر مرسوم نیست.
انتهای پیام
