کد خبر: 4191016
تاریخ انتشار : ۱۵ دی ۱۴۰۲ - ۰۹:۴۰
در صحبت قرآن/ 305

ظهور قیامت در یک چشم بر هم زدن

ظهور قیامت در یک چشم بر هم زدن به زبان فناوری روزگار ما می‌توان گفت که واقعه قیامت تنها با یک اشاره انگشت و در فناوری‌ الهی با یک اشاره چشم و در یک چشم‌برهم زدن بر صحنه آفرینش ظاهر می‌شود.

۳۶۵ روز در صحبت قرآن، نوشته استاد حسین محی‌الدین الهی قمشه‌ای، کتاب چهارم از مجموعه کتاب‌های جوانان و فرهنگ جهانی است. این مجموعه با هدف شناساندن فرهنگ و ادبیات به جوانان اولین بار سال ۱۳۹۰ به همت نشر سخن تدوین و منتشر شده است.
 
کتاب «۳۶۵ روز در صحبت قرآن» ۳۶۵ قطعه کوتاه و بلند از قرآن برای آشنایی جوانان با تعلیمات فراگیر قرآن انتخاب شده و کوشش شده است که این گنجینه تصویری از ابعاد گوناگون کلام آسمانی برای مخاطب ترسیم کند.
 
این کتاب، تفسیر در معنی اصطلاحی کلمه مانند تفاسیری چون کشاف و مجمع البیان و امثال آن نیست، بلکه بیشتر انعکاسی از کتاب وحی در ادب عرفانی فارسی و اسلامی است و نگاهی دارد به قرآن از دیدگاه ادبی، زیباشناسی و اخلاقی، اجتماعی و عرفانی.
 
گروه اندیشه ایکنا به منظور بهره‌مندی مخاطبان خود از این گنجینه قرآنی و ادبی اقدام به انتشار قطعه‌هایی از کتاب «در صحبت قرآن» کرده است. سیصد و پنجمین قسمت از تحفه این کتاب با عنوان «ظهور قیامت در یک چشم بر هم زدن» تقدیم مخاطبان گرامی می‌شود.
 
 
وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿قمر۵۰﴾
 
و فرمان ما در عالم یکی بیش نیست که آن نیز در یک طرفة العین متجلّی می‌شود(50). 
 
هر چند خداوند جهان‌های بی‌حد و شمار آفریده و در هر‌یک شرح و تفصیلات بی‌نهایت نهاده اما این تجلّیات نامتناهی به یک فرمان و در یک طرفةالعین حاصل شده و آفرینش آنها نیاز به هیچ فاصله زمانی یا وسعت مکانی نبوده است. مثال این عالم امر در انسان، تخیل خلاق اوست که در یک لحظه به صرف اراده و فرمان می‌تواند باغی و بوستانی و قصری و بارگاهی در ذهن خود ایجاد کند الا آنکه تخیّل خلاق خداوند عینیّت خارجی به خود می‌گیرد و تنها صورت ذهنی نیست (اگر چه آن صورت عینی نیز از مدرکات ذهنی ماست) و چنان‌که آن صورت ذهنی از قصر و باغ و صحرای خیالی، از ذات خود انسان و دارایی‌های خود او از رنگ و صورت، طرح پدید آمده است، عوالم بی‌پایان هستی نیز همه از ذات و اوصاف خداوند سرچشمه می‌گیرند. 
 
توانایی که در یک طرفةالعین
ز کاف و نون پدید آورد کونین
زغمزه عالمی را کار ساز
به بوسه هر زمان جان می‌نوازد 
ز«لمح بالبصر» شد حشر عالم
ز نفخ روح پیدا گشت آدم 
از او یک غمزه و جان دادن از ما
از او یک بوسه و استادن از ما (گلش راز) 
 
به زبان فناوری روزگار ما می‌توان گفت که واقعه قیامت تنها با یک اشاره انگشت و در فناوری‌ الهی با یک اشاره چشم و در یک چشم‌برهم زدن بر صحنه آفرینش ظاهر می‌شود.
 
انتهای پیام
captcha