فاطمه جمشیدی، استاد حوزه و دانشگاه در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از قم در پاسخ به اینکه حضور زنان در اجتماع چه مزایایی به همراه دارد، اظهار کرد: حضور زنان در اجتماع نه تنها یک حق اساسی انسانی است، بلکه مزایای متعددی برای جوامع به همراه دارد، مشارکت زنان در عرصههای مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، دیدگاهها و تجربیات متنوعی را به ارمغان میآورد که منجر به تصمیمگیریهای بهتر و سیاستگذاریهای جامعتر میشود.
وی بیان کرد: حضور زنان در اجتماع و فعالیتهای اجتماعی، موجب افزایش بهرهوری و ایجاد الگوهای مثبت و الهامبخش برای نسلهای آینده است، همچنین مشارکت زنان در اجتماع نه تنها برای خود زنان مفید است، بلکه برای پیشرفت و توسعه کل جامعه نیز ضروری است.
مدرس حوزه و دانشگاه گفت: اسلام به نقش زنان بهعنوان همسر و مادر اهمیت زیادی میدهد، زنان باید تلاش کنند تا در خانواده نقش مثبتی ایفا کنند و محیطی آرام و صمیمی را برای همسر و فرزندان خود فراهم کنند و تربیت فرزندان صالح، یکی از مهمترین مسئولیتهای زنان است که تأثیر بسزایی در آینده جامعه دارد و در عین اینکه، اسلام بر نقش مهم زنان بهعنوان مادر و همسر نیز تأکید دارد و از زنان انتظار دارد که به وظایف خانوادگی خود نیز توجه داشته باشند.
وی در پاسخ به اینکه اسلام در خصوص حضور زنان در اجتماع چه دیدگاهی دارد، اظهار کرد: درواقع اسلام حضور زنان در اجتماع را براساس اصول و ارزشهای دینی مورد توجه قرار میدهد. حضور مؤثر زنان در جامعه براساس مبانی اسلامی نه تنها امکانپذیر است بلکه تأکید نیز میشود. اسلام بهطور کلی بر حقایق و اصولی تأکید دارد که میتواند زمینهساز مشارکت زنان در فعالیتهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی باشد، اسلام بر اهمیت علم و دانش تأکید دارد و در علمآموزی تفاوتی میان زن و مرد قائل نیست. زنان باید از فرصتهای آموزشی بهرهبرداری کنند و به تحصیلات عالی بپردازند، علمآموزی به زنان این امکان را میدهد که در حوزههای مختلف اجتماعی و اقتصادی فعال شوند و نظرات خود را در جامعه ابراز کنند.
جمشیدی گفت: اسلام به زنان حق تحصیل، کار و مشارکت در امور اجتماعی را میدهد، بهشرطی که این فعالیتها با حفظ شئونات اسلامی و رعایت اصول اخلاقی همراه باشد، از دیدگاه اسلام، زنان میتوانند نقشهای مهمی در جامعه ایفا کنند، از جمله آموزش و پرورش، پزشکی، فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی و سایر زمینههایی که به پیشرفت جامعه کمک میکنند؛ بنابراین، دیدگاه اسلام در مورد حضور زنان در اجتماع، یک دیدگاه جامع و متعادل است که هم به حقوق و مسئولیتهای فردی و اجتماعی زنان توجه دارد و هم به نقش آنها در خانواده و جامعه.
وی تصریح کرد: در طول تاریخ اسلام، زنان دانشمند و عالم بسیاری وجود داشتهاند که در ترویج علوم و معارف اسلامی نقش بسزایی ایفا کردهاند، برای مثال، حضرت فاطمه معصومه(س) دختر امام موسی کاظم(ع) و خواهر امام رضا(ع)، امکلثوم روغنی قزوینی، مجتهد، محدث؛ و خدیجه برغانی قزوینی، فقیه، محدث، متکلم، آشنا به علم کلام، حافظ و مفسر قرآن؛ برخی از بانوان عالمه و دانشمند تاریخ اسلام هستند، امروزه هم زنان مسلمان بسیاری در دانشگاهها و مدارس بهعنوان استاد، معلم و پژوهشگر فعالیت میکنند.
این پژوهشگر گفت: زنان مسلمان میتوانند بهعنوان پزشک، پرستار و اعضای دیگر کادر درمان، به نیازهای بهداشتی جامعه و بهویژه زنان و کودکان، رسیدگی کنند، در تاریخ اسلام، زنانی مثل رَفیده اسلمی فعالیت میکردند که در زمان پیامبر(ص) بهعنوان پرستار و پزشک بودند، همچنین زنان مسلمان میتوانند در مشاغل مختلفی فعالیت کنند، از جمله تجارت، کارآفرینی، امور خیریه و سازمانهای غیردولتی. حضرت خدیجه(س) همسر پیامبر(ص) تاجری موفق بود و فعالیتهای اقتصادی داشت، اسلام اجازه میدهد که زنان در فعالیتهای اقتصادی شرکت کنند.
وی اظهار کرد: این دین، زنان را تشویق میکند تا در زمینههای مختلف فعالیت کنند، به شرطی که این فعالیتها با حفظ ارزشهای دینی و اصول اخلاقی همراه باشد که شامل حفظ حجاب، دوری از رفتارهای ناشایست و رعایت عفت و حریمهاست. اخلاق اسلامی چارچوبی را فراهم میکند که زنان میتوانند با حفظ کرامت و احترام در جامعه فعالیت کنند، با رعایت این نکات، زنان میتوانند براساس مبانی اسلام، حضوری فعال، مؤثر و سازنده در جامعه داشته باشند و به پیشرفت و توسعه جوامع اسلامی کمک کنند.
جمشیدی در پاسخ به این سؤال که حضور زنان چه آسیبهایی ممکن است داشته باشد، افزود: حضور زنان در اجتماع یک مسئله پیچیده و چندجانبه است که میتواند آثار و تبعات مختلفی داشته باشد، این تأثیرات بهطور کلی بستگی به نوع جامعه، فرهنگ، وضعیت اقتصادی و تاریخی و همچنین سیاستهای حاکم بر آن جامعه دارد، از جنبههای مختلف میتوان به چالشها و آفات حضور زنان در اجتماع اشاره کرد از جمله در جوامع سنتی و محافظهکار، حضور زنان در عرصههای عمومی با مقاومتهای فرهنگی و مذهبی روبرو میشود، در بسیاری از این جوامع، نقش زن عمدتاً به خانهداری و تربیت فرزندان محدود و هرگونه تغییر در این الگو با مخالفت روبرو است که این وضعیت نه تنها مانع از حضور زنان در موقعیتهای شغلی و سیاسی بلکه منجر به شکافهای اجتماعی میشود که در آن زنان نمیتوانند از فرصتهای برابر استفاده کنند.
وی بیان کرد: یکی از بزرگترین چالشهای حضور زنان در اجتماع، مسئله آزارهای جنسیتی است؛ زنان در فضاهای عمومی و کاری ممکن است با انواع خشونتها، آزارهای کلامی، جسمی و روانی مواجه شوند که این آزارها میتواند به شکلهای مختلف از جمله مزاحمتهای خیابانی، تبعیض در محیطهای کاری و حتی سوءاستفادههای جنسی ظاهر شود، وجود چنین تهدیدهایی نه تنها به آسیبهای جسمی و روحی برای زنان منجر میشود، بلکه اعتماد بهنفس و مشارکت آنان را در جامعه کاهش میدهد.
استاد حوزه و دانشگاه گفت: یکی از آفات رایج حضور زنان در بازار کار، تبعیضهای شغلی است، زنان ممکن است با مشکلاتی از قبیل دستمزد کمتر نسبت به مردان، فرصتهای کمتر برای ارتقا و همچنین فشارهای بیشتری برای تطابق با نقشهای سنتی زنان روبرو شوند، علاوه بر این، بسیاری از زنان مجبورند میان کار و وظایف خانوادگی تعادل برقرار کنند که این وضعیت میتواند منجر به استرس و خستگی شود، حضور در جامعه و مواجهه با فشارهای مختلف اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی میتواند منجر به افزایش استرس و اضطراب در زنان شود.
وی ادامه داد: زنان معمولاً در مواجهه با انتظارات اجتماعی و فشار برای ایفای نقشهای متعدد (مثل مادر، همسر، کارمند) تحت فشار بیشتری قرار دارند. این وضعیت ممکن است به مشکلات روحی و روانی نظیر افسردگی و اضطراب منجر شود. در جوامعی که زنان از حقوق برابر در زمینههای شغلی، آموزشی و اجتماعی برخوردار نیستند، معمولاً سلامت جسمانی آنان نیز تحتتأثیر قرار میگیرد و فشارهای شغلی و خانوادگی میتواند منجر به خستگی مزمن، اختلالات خواب و مشکلات مرتبط با سلامت روان و جسم زنان شود.
جمشیدی بیان کرد: حضور زنان در اجتماع میتواند مزایای زیادی برای جوامع به همراه داشته باشد، مانند ارتقای عدالت اجتماعی، توسعه اقتصادی و بهبود وضعیت فرهنگی، با این حال، آفات و چالشهایی که اشاره شد، اگر بهدرستی مدیریت نشوند، میتوانند مانع از تحقق کامل این مزایا شوند. به همین دلیل، ضروری است که جوامع برای حل این چالشها و حمایت از حضور فعال زنان در عرصههای مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی اقدامات مؤثری انجام دهند.
گفتوگو از الهام حلاجیان
انتهای پیام