علیرضا محمدی، عضو هیئت علمی گروه معارف دانشگاه فردوسی در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی در خصوص تبعید امام خمینی(ره) به فرانسه اظهار کرد: این کشور مهد دموکراسی و با آزادی بیان بود و همین عامل تأثیر چشمگیری بر افزایش سرعت وقوع انقلاب اسلامی داشت.
رژیم پهلوی با تبعید ایشان به این کشور درصدد بود که
امام خمینی(ره) را از فضای انقلاب دور کند، ولی عملاً نتیجه معکوس حاصل شد.
وی افزود: رئیسجمهور وقت کشور فرانسه در آن دوران مخالف پذیرش امام بود و چون وی رابطه خوبی با شاه داشت نگران پیامدهای سیاسی حضور امام(ره) در کشورش بود، اما در نهایت حکومت پهلوی خود درخواست پذیرش امام را به کشور فرانسه کرد و در ضمن آن برنامههایی برای حذف فیزیکی امام داشتند، اما کشور فرانسه به سبب حفظ پرستیژ بینالمللی خود مانع این کار شد. در واقع فضای رسانهای خاص کشور فرانسه کمک شایانی به هموار کردن مسیر
انقلاب اسلامی کرد و نقش مهمی در سرعت بخشیدن به این مسئله داشت.
عضو هیئت علمی گروه معارف دانشگاه فردوسی با بیان اینکه جهانبینی امام خمینی(ره) مبنی بر اداره حکومت به کمک دین برای خبرنگاران و ملت فرانسه جذاب و پرسشبرانگیز بود، تصریح کرد: خبرنگاران در فرانسه بسیار با امام ارتباط داشتند و از ایشان درباره صنعت، دانشگاه، سینما و مظاهر مدرنیته سؤالاتی را میپرسیدند و امام نیز از این شرایط استفاده میکرد و از حکومت اسلامی که پهلوی آن را ارتجاع سیاه میدانست و مرتباً تأکید میکرد که این همان حاکمیت قرون وسطی است که قصد بازگشت دارد، دفاع میکرد.
محمدی با اشاره به کتاب «ایران روح یک جهان بیروح» از میشل فوکو بیان کرد: انقلاب اسلامی نه تنها روشنفکران ایران بلکه روشنفکران جهان را متأثر کرد و آنها آثار فراوانی درباره ایران و انقلاب نوشتند. در دوران تبعید امام در فرانسه انجمنهای اسلامی داخل اروپا چون محدودیت داخلی ایران را نداشتند بهعنوان یک کادر تبلیغاتی مروج دیدگاههای امام خمینی(ره) بودند و از طریق تکثیر این نقطهنظرات در نوار کاست و روزنامهها نقش فرهنگی خویش را ایفا کردند.
وی در بخش دیگری از صحبتهایش بر ضرورت تأکید بر بازگشت به خویشتن اسلامی از دهه 40 در ایران در جهانبینی روشنفکران و مردم پرداخت و گفت: روشنفکرانی از جمله دکتر شریعتی نیز بر این مسئله تأکید داشتند و تنها راه ممکن برای آزادی ایران را بازگشت به خویش میدانستند، علاوه بر این بسیاری از متفکران دیگر نیز به این نظریه علاقهمند بودند و سردمدار آن را تنها امام خمینی میدانستند، از این رو توجه به دیدگاههای ایشان با ذهن و روح جامعه عجین شده بود.
انتهای پیام