به گزارش ایکنا از قم، خلیل رنجبر در سیزدهمین نشست از سلسله نشستهای تخصصی «در میدان» که امروز ۸ فروردین به صورت مجازی برگزار شد، اظهار کرد: ارتباط به معنای انتقال اطلاعات از فرستنده به گیرنده است، ویژگیهای ارتباط عبارتند از پیامی آگاهانه و هدفمند و برنامهریزی شده که منجر به درک اطلاعات توسط گیرنده میشود.
این روانشناس با بیان اینکه دو نوع ارتباط درون فردی و برون فردی در انسان وجود دارد، تصریح کرد: ارتباط درون فردی ارتباطی است که در فکر انسان میگذرد، چک کردن کارها، برنامه ریزی، آرزوها و تصمیمات از این ارتباطات محسوب میشود که زمینه ایجاد ارتباط میان فردی است.
وی ادامه داد: ارتباطات بین فردی اشکال مختلفی دارد و چون منجر به برقراری ارتباط و رعایت حقوق فردی میشود باید این نوع از ارتباط بهتر مدیریت شده تا بهترین نتایج از آن حاصل شود زیرا موفقیت در گرو این نوع ارتباط است.
رنجبر با بیان اینکه سلامت روان یعنی رضایت نسبی فرد از خود و محیط پیرامون، گفت: تمام ارتباطاتی که ما داریم در تعریف سلامت روان میگنجد، رضایت نسبی از خود یعنی از هرآنچه که در زندگی سعی در بدست آوردن آن داشتهایم راضی هستیم؛ ممکن است بسته به موقعیت سنی خواستههای ما تفاوت کند و تفاوت بین خواستهها در موقعیتهای مختلف نشان از عدم سلامت روان نیست، زیرا در موقعیتهای مختلف اولویت های انسان تفاوت خواهد کرد.
وی افزود: فرد باید رضایت خود را از خود و محیط پیرامون براساس شرایط تنظیم کند، در شرایط عادی تفریح و مسافرت رضایت نسبی بیشتری ایجاد میکرد، ولی امسال به دلیل شرایط بحرانی تفریح و مسافرت کاهش قابل توجهی داشته و همین امر شاید موجب بدخلقی ها و عدم رضایت در خانه ها شود.
این روانشناس با تاکید بر اینکه باید بر حسب شرایط اولویت ها و ارتباط موثر را تنظیم کنیم تا سلامت روانمان حفظ شود، اظهار کرد: افراد دارای تفاوت های فردی هستند و مقایسه مداوم خود با دیگران رضایت نسبی از خود را کاهش داده و همین امر سلامت روان را به خطر می اندازد.
وی ادامه داد: برخی ویژگیهای انسان ژنتیکی و غیر قابل تغییر هستند، مسائلی مانند قد، جنسیت، ظاهر، دامنه هوشی و استعدادها را باید قدر دانست و آنها را شناسایی و به نحو احسن از آنها استفاده کرد، اگر فرزند شما استرسی است باید به جای ناامیدی دنبال راه حلی برای مدیریت و کنترل این وضعیت پیدا کنید تا رضایت نسبی را بتوانید ارتقا دهید.
رنجبر ادامه داد: در ارتباط موثر باید به چند نکته اساسی توجه کنیم، اول اینکه بدانیم طرف مقابل کیست، چه هدفی داریم، چه ظرفیتی دارد و در چه ظرف زمانی و مکانی قرار داریم؛ ما در شرایط عادی میتوانیم کارهای روزمره را به فرزندان گوشزد کنیم اما در شرایط بحرانی باید طوری بیان کنیم که موجب اضطراب فرزندمان نشود.
وی افزود: برای مثال به هم خوردن خواب در این شرایط طبیعی است و والدین باید آن را بپذیرند، والدین باید آرام با فرزندانشان صحبت کرده و به تدریج زمان خواب را تنظیم کنند، فرزندان به خصوص در دوره نوجوانی بدقلقی های به خصوصی بروز میدهند و در دوره بحران تمام زندگی روزمرهشان مختل شده است، در این مواقع والدین باید از خودشان مایه گذاشته و از آنها مراقبت بیشتری را داشته باشند.
این روانشناس با بیان اینکه انسان هایی موفق هستند که اطلاعات بیشتری در خصوص خود و کسانی که میخواهند با آنها ارتباط بگیرند دارند، گفت: ارتباطی موثر است که فرد رساننده در خصوص موضوع ارتباط آگاه باشد، لذا تقویت اطلاعات درباره نوجوانی میتواند به درک فرزندان توسط والدین کمک کند.
وی در خصوص مهمترین راهکارها برای ارتباط موثر یادآور شد: برای ارتباط موثر باید توانایی خود در برقراری ارتباط موثر را افزایش دهیم، برای این توانایی اول خود و ویژگیهای خود را و سپس موقعیت و میزان توقع را باید شناخت؛ خیلی از مشکلاتی که در روابط زوجین ایجاد میشود به دلیل عدم شناخت از ویژگیهای جنسیتی است.
رنجبر در پایان بیان کرد: همدلی یعنی اینکه ما طرف مقابل را همانطور که هست درک کنیم، هرکسی ویژگیهای خاص خود را دارد و نباید تلاش کنیم طرف مقابل را آن طور که خودمان میخواهیم تصور کنیم. در همدلی باید به تفاوت های فردی و بحرانها توجه کنیم.
انتهای پیام