تجدید بیعت با ولی؛ کلید نزول سکینه و فتحهای پیدرپی
قرآن کریم کتابی برای تمام عصرهاست و آیات آن در بطن حوادث سرنوشتساز، راهنمای عمل امت اسلامی برای عبور از فتنهها و نیل به پیروزی است. در تحلیل تحولات اخیر منطقه و تغییرات راهبردی در ساختار رهبری جبهه حق، بازخوانی سوره مبارکه «فتح» افقهای تازهای را پیش روی ما میگشاید. این سوره که در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ اسلام—یعنی صلح حدیبیه—نازل شده، حاوی رموزی از نسبت میان بیعت، آرامش قلبی و پیروزیهای نهایی است.
به گزارش ایکنا، سلسله سخنان «جنگ رمضان به روایت سورهها» با بیان هانی چیتچیان؛ پژوهشگر قرآنی به تطبیق ماجراهای تاریخی براساس آیات قرآن کریم با جنگ رمضان میپردازد. در ادامه روایت سوره فتح را از تطبیق الگوی تجدید بیعت در صدر اسلام با حوادث جاری نبرد رمضان میخوانیم.
شأن نزول سوره فتح به ماجرای صلح حدیبیه و حرکت پیامبر(ص) به سوی مکه بازمیگردد. در آن مقطع حساس، آیه دهم این سوره نازل شد تا یاران بر بیعت خود با پیامبر(ص) پافشاری کنند. این الگوی قرآنی در تجدید بیعت، امروزه در میثاق دوباره ملت ایران با ولیفقیه و رهبر جدید تجلی یافته است؛ پیوندی که حافظ انسجام و قدرت پیمان اسلامی است.
زمانی که حرکت پیامبر اکرم(ص) و یارانشان به سوی مکه، به صلحی مصلحتی انجامید و حوادثی را رقم زد که ضرورت تجدید پیمان را آشکار ساخت. در آیه دهم و آیات پس از آن، به صراحت به بیعت رضوان یا همان بیعت شجره اشاره شده است که نشان میدهد حقیقت این قصه، قصه تجدید بیعت است.
اگر بخواهیم نبرد کنونی را براساس آموزههای سوره فتح روایت کنیم، مسئله اصلی بیعت مجدد است. خداوند در این سوره به مؤمنان میفرماید که دوباره بیعت کنند تا پاداش آن، یعنی نزول سکینه و آرامش الهی بر قلوب محقق شود. این همان سکینه و آرامشی بود که ملت ایران در سحرگاه نوزدهم ماه مبارک رمضان، همزمان با انتخاب رهبری جدید، با تمام وجود حس و مشاهده کردند.
منطق سوره فتح به ما میآموزد که در سایه تجدید بیعت با ولی، فتحهای بزرگ یکی پس از دیگری رقم خواهد خورد؛ انشاءالله.
انتهای پیام
