حجتالاسلام والمسلمین مهدی مافینژاد، پژوهشگر دینی در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی درباره نقش امام محمدباقر (ع) در تشیع اظهار کرد: بنیعباس که در ظاهر به خونخواهی اهلبیت (ع) برخاستند در عمل اهداف دیگری را دنبال میکردند؛ این گروه به طور صریح با امام باقر (ع) مخالفت نمیکردند، بلکه به شکل منافقانه سعی در حذف ایشان داشتند و حکم خنجر از پشت سر را داشتند؛ امام (ع) نیز مهمترین مأموریت و هدف خویش را تبیین خدعههای این فرقه میدانستند و تمام همت خود را در این امر مصروف میکردند.
وی افزود: تمام اهلبیت (ع) نور واحد هستند و تحتالشعاع نور پیامبر خاتم (ص) هستند؛ به امام باقر (ع) نیز باقرالعلوم در معنای شکافنده علم میگفتند و به طور معمول هر شخصی که سرآمد علم باشد، نامش جاودان خواهد ماند همانطور که نام حضرت معصومه (س)، حضرت زینب (س) و ابوالفضل العباس (ع) نیز در تاریخ جاودانه مانده است.
این پژوهشگر دینی با بیان این که امام باقر (ع) نقش خود را در زمینه نشر و آموزش علم به درستی ایفا نمودهاند، تصریح کرد: نقش امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نشر احادیث منتسب به اهلبیت (ع) و تأیید و حقیقتسنجی آن پس از عرضه آنان توسط دیگران براساس علم لدنیشان بود و بیشترین روایتها هم از وجود این دو بزرگوار بیان شده است؛ بنابراین همین مسئله شخصیت امام باقر (ع) را متمایز میکند.
مافینژاد ادامه داد: امام باقر (ع) نسبت به سایر ائمه عمر طولانیای داشتند و همین سبب شد دشمن ایشان به زعم این که ایشان توانایی لازم را ندارد، امام را دعوت به مبارزه کند؛ اما در عمل در مسابقه تیراندازی یکی از بهترین تیراندازان سه تیر پرتاب کرد و امام باقر (ع) بر اساس نقلی ده تیر رها کردند و دشمنان نتوانستند به اهداف شوم خود برسند.
وی با تأکید بر این که امام باقر (ع) در دوران وحشتناکترین و خونخوارترین حکومت تاریخی مبارزه میکردند، بیان کرد: در دورانی که امام سجاد (ع) دودمان بنیامیه را به باد دادند، امام باقر (ع) در ابتدای حکومت بنیعباس که ظاهرا مسلمان، تحت لوای دین و خونخواه خون اهلبیت (ع) بودند دوران میگذراندند؛ حکومت بنیعباس در ظاهر به خونخواهی خون امام حسین (ع) برخاستند ولی در اصل منافق بودند.
این کارشناس دینی افشاگری مکر بنیعباس را مهمترین مأموریت امام باقر (ع) دانست و افزود: امام محمدباقر (ع) با تلاش فراوان مکر و حیله بنیعباس را که در ظاهر به خونخواهی اهلبیت (ع) برخاستند اما در عمل اهداف دیگری را دنبال میکردند، آشکار کردند، چرا که این را مهمترین مأموریت زندگی خویش میدانستند؛ در روایتی ناب از ایشان نیز آمده است که خداوند عقوبتهایی برای بندگانش در نظر گرفته است از جمله بدبختی در معیشت و سستی در عبادت.
وی در بخش دیگری از صحبتهایش تبعیت از ولایت در زمان غیبت امام غایب را مهمترین وظیفه و مسئولیت شیعیان دانست و ادامه داد: امام خامنهای (قدس الله نفسه الزکیه) در یکی از سخنرانیهایشان میگفتند بسیاری تصور میکردند که آنان را دوست ندارم، اما امام خامنهای فرمودند من همه را دوست دارم و برای همه دعا میکنم. بعد از شهادت رهبری هم بسیاری با دفتر ایشان تماس گرفتند و تقاضای حلالیت کردند و حتی به صورت رسمی نیز توسط دفتر رهبری اعلام شد که ایشان همه را حلال کردهاند و این همان لطف امام نسبت به امت خویش بود که متأسفانه در زمان حیاتشان دیده نشد.
این کارشناس دینی با بیان این که حکومت بنیعباس منافقانه با امام باقر (ع) مخالفت میکردند، تصریح کرد: حکومت بنیعباس چون ظاهرا خودشان را در توافق با ائمه (ع) نشان میدادند به طور صریح با امام (ع) مخالفت نمیکردند بلکه به شکل منافقانه عدم توافق خود را نشان میدادند و مانند خنجر از پشت سر عمل میکردند و برای همین اهلبیت (ع) را با سم به شهادت میرساندند؛ البته تقیه نیز در منابع اسلامی در زمانی معنا دارد که دشمن از نیت و عقیده افراد اطلاع نداشته باشد.
وی در پایان درباره نحوه شهادت امام باقر (ع) بیان کرد: نحوه شهادت امام باقر (ع) بسیار مبهم است. در روایتی آمده است که زین اسب ایشان را آغشته به سم کردند و امام (ع) این گونه به شهادت رسیدند و البته در یک روایت دیگر نیز نقل شده است غذای سمی به ایشان داده شده است؛ البته به نظر میرسد روایت اولی معتبرتر باشد.
انتهای پیام