امام‌زاده «پيرعمر» يكی از اماكن گردشگری مذهبی سنندج است

گروه اجتماعی: بقعه امام‌زاده «پيرعمر» در ضلع جنوبی خيابان امام خمينی(ره) سنندج يكی از اماكن گردشگری مذهبی در شهر سنندج بوده كه مورد استقبال مهمانان نوروزی قرار گرفته است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا) شعبه كردستان، در كتاب تحفه ناصريه صفحه 13 آمده: «اين امامزاده پسر بلافصل حضرت علی(ع) بوده و نام ايشان را عمر بن يحيی ابن الحسين زيد ابن علی زين العابدين ابن الحسين ابن سيدنا علی بن ابی طالب عليهم السلام است.»

مجموعه زيارتگاه امامزاده پيرعمر شامل مقبره، مسجد، فضاهای مجاور و آرامگاه خانواده‌های مشاهير و بزرگان سنندجی است.

بنای اصلی مقبره در زمان «سليمان خان اردلان» در سال 1046 هـ.ق ساخته شد و در دوره‌های بعد در زمان «خان پاشای بابان» و «ميرزا صادق‌خان مستوفی‌باشی» كردستان توسعه يافت.

بنای امامزاده از سه فضای گنبددار تشكيل شده و دو قسمت آن به عنوان زيارتگاه و قسمت ديگر به عنوان زيارتگاه و قسمت ديگر به عنوان مسجد مورد استفاده است. اين بنا شامل تزئينات آجری، گچ‌بری، آينه‌كاری زيبا و نيز خط بنايی در حاشيه گنبد است.

همچنين امامزاده «پيرمحمد» در ميدان نبوت شهر سنندج، بالای تپه در گورستان قديمی واقع شده است، كه اين بنا محل دفن «امامزاده محمد بن يحيی» مشهور به پير محمد فرزند پير عمر است.

مسجد و تكيه «عبدالله بيگ» از آثار تاريخی سنندج

تاريخ دقيق ساخت مسجد و تكيه «عبدالله بيگ» سنندج به دوران قاجاريه بر می‌‌گردد. اين بنا در بافت قديمی شهر سنندج، در محله سرتپوله و ضلع شرقی خيابان شهدا قرار دارد.

مسجد عبدالله بيگ دارای دو بخش اصلی است، حياط كه در ضلع جنوبی قرار گرفته و دارای يك آبنما است و بخش ديگر كه فضای اصلی مسجد است و با طاق، چشمه طاق و گنبد مسقف شده دارای ايوانی قوس‌دار و به سمت جنوب و حياط است. اخيراً يك پنجره بزرگ فلزی در اين قسمت تعبيه شده است.

نوع قوس‌های اين بنا يادآور معماری اصفهانی و در تزيينات آن آجركاری خفته و راسته در نماسازی و گره چينی به كار رفته است نرده‌های فلزی به سبك اوايل عصر پهلوی نيز در ساختمان مشهود است.

در طرفين ايوان، حجره‌هايی در دو طبقه ايجاد شده كه محل آموزش طلاب علوم دينی است.

اين مسجد را می‌توان در زمره مساجد استان كردستان قلمداد كرد كه روزانه عبادتگاه بسياری از مردم سنندج بوده و هست.