موضوع‌شناسی فقه و اخلاق پزشکی ضروری است

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، حجت‏‌الاسلام والمسلمین عباس‌علی واشیان پیش از ظهر امروز، هفتم اسفند در همایش اخلاق پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی قم، گفت: در این همایش عنوان شد که نقاط خلأ بسیاری در حوزه فقهی و پزشکی وجود دارد ولی نکته اصلی اینجاست که فقه ما به همه این پرسش‎ها پاسخ گفته و مشکل از اینجا ناشی می‎شود که چگونه به این پرسش‎ها نزدیک شده و موضوعات را به طور دقیق مطرح کرده و جواب بگیریم.
وی افزود: باید مشکل را در عدم نزدیک شدن حوزه پزشکی به عرصه دین برای یافتن این سوالات جستجو کرد و باید با ارائه دقیق موضوعات، موضوع‌شناسی دقیقی در این عرصه انجام شود و سوالات یکی یکی پاسخ گفته شود.
مدیرگروه فقه و پزشکی جامعة‌المصطفی(ص) بیان کرد: ضرورت پژوهش در حوزه اخلاق پزشکی بسیار مهم است ولی باید دانست که این پژوهش‎ها باید با چه جهت‌گیری‎هایی انجام شود.
این مدرس حوزه و دانشگاه با ذکر این مطلب که در این عرصه نظرات متنوعی نیز وجود دارد، عنوان کرد: از آن جمله می‎توان به وظیفه‌گرایی، سودانگاری، فضیلت‎گرایی و کاربردگرایی اشاره کرد که اسلام همه آنها را با هم ترکیب کرده است.
وی افزود: علم بشری ناقص است و اگر علم به معنای واقعی آن را به پازلی شبیه بدانیم، قطعا بشر هیچگاه توان پرکردن آن را نخواهد داشت و باید علمی الهی به کمک او بیاید.
مدیرگروه فقه و پزشکی جامعة‎المصطفی(ص) بیان کرد: کمک‌گیری هر شاخه علمی از فقه و حقوق و طب و... باعث می‎شود که علوم کامل‌تر شده و نگاه درستی به این شاخه‎های علمی صورت گیرد.
وی گفت: در این بین باید به مؤلفه‎ها و اسناد بالادستی رسید و آنها را ملاک عمل قرار داد؛ مبانی هدفمند از دیگر لزوم پیگیری حوزه‎های پژوهشی در زمینه اخلاق پزشکی و به‌خصوص جراحی است.
واشیان یادآور شد: معرفت‎شناسی، هستی‎شناسی رابطه بین جراح و بیمار، مسایل مرتبط با ضمان جراح، محدوده اسباب و همچنین مسایل مرتبط با خطای پزشکی از جمله بایسته‎های پژوهشی در این عرصه است.
وی در پایان گفت: اصول و قواعدی که در این عرصه وجود دارد شامل قاعده لاضرر و قاعده لاضرار، قاعده حرمت مسلمانان، اصاله البرائه، و... است؛ اصاله‎البرائه یعنی اینکه اگر عوارض یک عمل جراحی زیاد باشد، باید بیمار مطلع باشد و بیمار با آگاهی کامل به قبول عمل اقدام کند.