عزت کاذب در دنیا، مساوی رسوایی در قیامت است/ اجتهاد و تقلید هر دو عقلانی است

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت‎الله‎العظمی عبدالله جوادی آملی، از مراجع تقلید ظهر امروز، 14 اردیبهشت در درس تفسیر خود در مسجد اعظم با اشاره به آیات سوره صافات بیان کرد: انسان باید بداند که خلیفه خداست و لازمه خلافت خدا هم اول شناخت خدا و دومین اصل، شناخت موقعیتی است که انسان در آن قرار دارد.

لازمه خلیفة‌الله شدن

وی افزود: هر انسانی می‌تواند خلیفةالله باشد به شرطی که این دو لازمه را داشته باشد؛ افرادی که خلاف این مسیر حرکت می‎کنند این افراد به دلیل جاه‌طلبی سعی می‎کنند که بر خلاف مردم حرکت کنند و از دیگران جدا باشند.

این مرجع تقلید یادآور شد: عده‎ای که عزیز بی‌جهت هستند، ذلیل با جهت هستند؛ عزت دروغین مساوی است با ذلت راستین؛ این افراد هم خود را هلاک می‌کنند و هم وحدت مسلمانان را از بین می‎برند.

وی با بیان اینکه قیامت، ظرف ظهور حق است، گفت: در قیامت است که فرق بین رسوایی، آیین، عمل و ماهیت راستی و درستی مشخص می‎شود؛ کسانی که عزت کاذب دارند در قیامت رسوا خواهند شد.

متکبران از دید قرآن

این مفسر قرآن بیان کرد: خداوند در قرآن به این مسئله اشاره می‎کند که این افراد متکبر به شکلی از بین می‎روند که گویی اصلاً نبوده‎اند؛ مثل گیاهان هرزه‎ای که وقتی کنده می‎شوند ردی از آن‌ها باقی نمی‎ماند.

وی عنوان کرد: دنیا دو جنگ بزرگ جهانی را به چشم دید که در آن مستکبران عالم، میلیون‎ها نفر را کشتند؛ پهلوی را دید که چه کاخ‎ها و یادگارهایی ساخت ولی امروز نشانی از آن‌ها نیست و هرچه نشان است از اولیاءالله، پیامبران، شهدا، بزرگان و متدینین است.

این مفسر قرآن کریم اظهار کرد: مشکل بزرگ تمامی مشرکان تاریخ آن بود که به دلیل خودبرتربینی تصور می‎کردند که انبیا برای تسلط به آن‌ها این اوامر را مطرح می‎کنند؛ آن‌ها می‎گفتند که اگر وحی است باید آن را فرشته بیاورد نه آدمی؛ در حالی که نمی‎دانستند که پیامبر نیز تمام خصوصیات فرشتگان را داراست.

وی گفت: در تعریف و لغات و به کاربردن آن‌ها باید دقت فراوانی صورت گیرد؛ به‌عنوان مثال وقتی سخن از جعفر کذاب به میان می‎آید باید به یاد داشت که این شهرت نه از آن جهت که وی بسیار دروغگو بود به وی داده شده، بلکه برخی اوقات به دلیل ادعای بزرگ و غیرواقعی است که شخصی مطرح می‎کند.

عقل؛ معیار شناخت حقیقت

این مرجع تقلید اظهار کرد: جاهلان بیان می‎کردند معیار حق سخن اجداد و نیاکان ماست در حالی که معیار شناخت حقیقت، عقل است و هر تکذیب و تأییدی باید از منبع عقل ناشی شود وگرنه جاهلانه است.

وی گفت: رسیدن به اجتهاد یعنی رسیدن به مرتبه‎ای که از عقل برای شناخت خوب و بد با منابع دینی استفاده شود؛ پس هم اجتهاد با کمک عقل انجام می‎شود و هم تقلید؛ تقلید نیز امری کاملاً عقلانی است که نباید خالی از آن باشد.