
کریم کریمی، سحرخوان پیشکسوت و یکی از سحرخوانان حاضر در نهمین نمایشگاه بینالمللی قرآن و عترت مشهد در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، درباره هنر مناجات و سحرخوانی بیان کرد: 65 سال عمر خود را در روستای تربتجام صرف بیدار کردن مردم برای سحر کردم، به این صورت که از ساعت 2 بامداد به روی پشت بام خانهها رفته و مناجاتخوانی میکردم.
این سحرخوان با بیان اینکه زمانهای قدیم، یک نفر در کوچه و خیابانها دهل میزد و به مناجات و سحرخوانی میپرداخت تا مردم را برای سحر بیدار کند، اظهار کرد: در سحرخوانیها بیشتر از اشعار شاعرانی چون مولانا، سعدی، حافظ، دیوان شمس و ... استفاده میشود.
کریمی دلایل تحریف این سنت در زمان امروز را تکنولوژی و رسانههای جمعی دانست و بیان کرد: با آمدن تکنولوژیهای جدید دیگر سنتها به فراموشی سپرده شده است.
وی ادامه داد: در زمان قدیم مردم احترام و ارزش بسیاری برای مراسم سحرخوانی قائل بودند اما با گذشت زمان در عصر تکنولوژی مردم دیگر حوصله یکدیگر را ندارند چه برسد بخواهند پای سحرخوانی بنشینند.
این سحرخوان پیشکسوت با بیان اینکه رسانهها نقش بسیاری در ترویج این فرهنگ بین مردم دارند، عنوان کرد: رسانههای ملی و محلی میتوانند با توجه بیشتر به سحرخوانان برای احیای دوباره مراسم و سنتهای گذشته تلاش کنند تا باز هم نغمههای آسمانی و چراغ برنامههای سحری به نفس پیران صاحبنفسی روشن شود که رسوم کهن را پاس داشتهاند.
وی با اشاره به اینکه آنچه قابل وصف نیست حالت درونی و احساس معنوی سحرخوانان است، بیان کرد: سحرخوان قبل از هر چیز باید بتواند سیم ارتباطی خود را به خدایش متصل کند، سحرخوانی که با وجود کهولت سن بر تاریکی شب میزند، در تاریکی شب خداوند را جستجو میکند.
کریمی ادامه داد: نوا و آهنگ سحرخوانی موسیقی همراه با نوای الهی است، کار سحرخوانی عشق و دستیابی به معرفت است، انسانی که میخواهد به معرفت واقعی دست یابد، باید در دل شب به آهنگ درونی خود گوش کند و با نوای الهی همگام شود.