تهاجم فرهنگی، دلیل اصلی نابودی سنت سحرخوانی است

غلامحسین غفاری، یکی از سحرخوانان پیشکسوت در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، درخصوص علاقه‌مندی‌اش به هنر سحرخوانی اظهار کرد: از سال 1355 به‌دلیل زندگی کردن در خانواده‌ای هنردوست و هنرمند که اهل شعر و موسیقی بودند، هنر سحرخوانی یا همان شب‌خوانی را فرا گرفتم.

وی در پاسخ به این سؤال که دلایل فراموش شدن این سنت چیست و برای احیای دوباره آن چه باید کرد، افزود: گسترش رسانه‌ها، پیشرفت امکانات و تکنولوژی، وجود وسایلی همچون موبایل، ماهواره و ... از جمله علل فراموشی این سنت دیرینه به‌شمار می‌رود.

این سحرخوان تهاجم فرهنگی را دلیل اصلی نابودی سنت سحرخوانی دانست و بیان کرد: سنت سحرخوانی و سحرخوانان به‌دلیل تهاجم فرهنگی از یادها رفته است.

وی ادامه داد: توقع ما از مسئولان امر که در واقع آنها متولی اصلی فرهنگ در جامعه هستند، این است که بیش از پیش به بحث سنت و فرهنگ گذشته اصیل ایران توجه کنند تا این هنر سحرخوانی بیش از این دستخوش تغییرات و حوادث نشود.

غفاری در پاسخ به این پرسش که چه آلات موسیقی در سحرخوانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، عنوان کرد: در زمان قدیم در روستاها به‌خصوص در تربت‌جام در مراسم شب خوانی و سحرخوانی وقت مناجات، سحرخوانان با صدای طبل، شیپور و دهل مردم را برای سحر بیدار می‌کردند.

وی با اشاره به اینکه امروزه در بعضی از روستاها شاهد برگزاری این سنت‌ها هستیم، گفت: سحرخوانی علاقه‌مندی خاصی می‌خواهد و من این علاقه را داشتم، نبود امکانات مربوط به زمان‌سنجی و ساعت عاملی در زیبایی‌های سحرخوانی بود، به ‌گونه‌ای که با اولین صدای من، همه از خواب برمی‌خاستند.

غفاری در تکمیل سخنانش با بیان اینکه سحرخوان همانند سربازی می‌ماند که در جنگ باید بیدار باشد و چشمان خفته را از خواب غفلت بیدار کند، بیان کرد: ما بدون هیچ حق‌الزحمه‌ای این سنت را انجام می‌دادیم و معتقد بودیم این هنر، هنری دلی و معرفتی است که انسان را به عرفان می‌رساند.