سفره‎نشین برکت تو بوده‎ایم در لحظه‎های ناب اجابت

بارالها! سفره نشین برکت تو بوده ایم ای خالق مهربانی و سخاوت در لحظه های ناب اجابت، و چه ظرافتمندانه آینه دلمان را شبیه چشمه زلال و دلنشین و بی ریا کرده ای، مهربانا.

عشق از کوچه ما گذر کرد و یار برکتش را جاری ساخت، هلال ماه در آسمان خبر از رسیدن لحظه های استجابت داد و خورشید برای طلوع، زیباترین ترانه ها را سرود، گل شکفت و عطرش پراکنده شد، پرنده ها آواز شادی سر دادند و اینک عید عاشقانه هاست که پس از یک ماه فرا رسیده است.

دیشب مهتاب در ایوان چکه می کرد، شب تاب می تابید و شب بو با تمام وجود عطرافشانی می کرد، سحر که شد، دیدم که پایان یافته است و ما یک ماه از سحر تا دم افطار سرمست از حضور یار بوده ایم، اما امروز دیگر رمضان نیست...

ای دل! یار اینجا بوده و ما به غفلت دور دنیا گشته ایم، کاش از اول می دانستی به دنبال چه هستی، وقت گل دادن مهتاب چشم هایت را نمی بستی و آنگاه که عشق از کوچه گذر می کرد، تو تنها نمی نشستی بلکه بندگی می کردی برای او که شایسته ستایش است.

مشهدالرضا(ع) غوغاست، میهمانان خوان رضوی در کنار یار، نماز عید فطر به جا آوردند و سرور شادی سر دادند، خدا را شکر کردند و نوای نقاره ها فضا را پر کرد، شاید دلی گرفته بود و امام رضا(ع) می خواست خودش باشد با زائری که بغض کرده است و نوای نقاره خانه بهانه ای بوده تا صدای هق هق زائرش را نشنویم.

گل از گلش شکفت، ماه استجابت دعا را می گویم، هرچند سفره میهمانی این سال برچیده شد اما چهره مسرور زائران نشان می داد که گرفته اند هر آنچه از خدا می خواستند و من آهسته می گویم، کاش سال آینده، نماز عید فطر را پشت سر امام عصر(عج) اقامه کنیم. 

به امید آن روز...