گونهشناسی تجربه سفر زائران مشهد بررسی شد
گروه اجتماعی: گونهشناسی تجربه سفر زائران مشهد در یکصد و نود و یکمین هماندیشی دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی، بررسی شد.
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، گونهشناسی تجربه سفر زائران مشهد، 15 مردادماه در یکصد و نود و یکمین هماندیشی دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی در مشهد بررسی شد.
فرامرز نودهی، رییس پژوهشگاه عباس زادگان، 15 مرداد در این مراسم گفت: زیارت و آداب آن از دین و دینداری جدایی ناپذیر است، سالانه میلیون ها زائر به مشهد سفر می کنند و در طول اقامت برای رفع نیازهای ضروری خود، از امکانات و خدمات موجود در شهر استفاده می کنند که در کنار این گونه خدمات، خدمات تفریحی نیز به زائران ارائه می شود.
وی افزود: نسبت به خرید و تفریح زائران، دیدگاه های مختلفی وجود دارد از جمله، در رویکردی عموما اقتصادی و جهت گیری کاملا مثبت نسبت به گسترش و تقویت این گونه خدمات قرار دارد و عموما با پر رنگ کردن رویکردهای مذهبی دیگر کشورها نیز پیامدهای مهمی داراست.
وی در ادامه بیان کرد: در تحقیقی به منظور تیپولوژی زائران در یک تحقیق از مصاحبه عمیق استفاده شده، محتوای تعاریف و توضیحات شخصی در طول مصاحبه بازسازی شده است، در این مطالعه پدیدار شناختی، فرآیند گردآوری اطلاعات شامل مصاحبههای عمیق اولیه با 9 شرکت کننده بوده است.
نودهی با اشاره به اینکه در این تحقیق زائران مورد تحقیق به 4 سنخ اصلی تقسیم می شوند، افزود: زائر دلی، برای رفع حاجات و التزامات دینی و فشارهای اجتماعی دیگران به زیارت نمی آید، زیارت او از روی دل است و آن قدر برای او گسترده بوده که به زیارت خصلتی فرامکانی میبخشد.
وی ادامه داد: همه زندگی زائر، دلی تحت الشعاع قرار می گیرد به نحوی که خود را زائری خدا می داند، بخش عمده ای از توصیف و از زیارت، به خدمت کردن به دیگران و مفید بودن برای خلق خدا است.
جامعه شناس دانشگاه فردوسی نوع دوم زائر را زائر تمام وقت دانست و گفت: این نوع زائر فقط به قصد زیارت آمده و در بازه زمانی که در مشهد اقامت دارد، به کار دیگری مشغول نمی شود، زیارت این زائران هر روز و به طور تمام وقت است و گاه مدت اقامت آنها در مشهد طولانی می شود و یا برای چند بار در سال به مشهد سفر می کنند.
وی زائر در حال گذار را سومین نوع زائر معرفی کرد و افزود: آنها فقط یک انگیزه از زیارت دارند و آن اینکه نوعی دلبستگی عاطفی در زیارت اول یافته اند و در زیارت های بعدی توجه ویژه ای به تبرک جستن و یا دست زدن به ضریح دارند، اما در عین حال اعتقاد دارند که این اعمال از سر عادت است نه اعتقاد واقعی.
نودهی با اشاره به اینکه نوع چهارم زائر، زائر خوش گذران است، گفت: یکی از اصلی ترین انگیزه های این گروه، عوض کردن حال و هوایشان است، از آنجایی که این افراد زائر هستند خالی از انگیزه های زیارتی نیستند، با این حال انگیزه های خوش گذرانیشان مسلط تر است.
وی در ادامه گفت: عده ای از این زائران مشهد را جایی برای خوشگذرانی نمی دانند و فقط برای طولانی شدن دوره اقامت خود به اماکن تفریحی مشهد می روند ولی این شهر را مقصد مناسب گردشگری خود فرض نمی کند.
