علیمحمد ملاحی، پزشك عمومی و دانشجوی دوره تخصصی طب سنتی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با آسيبشناسی برداشتهای موجود در جامعه از طب سنتی و اسلامی گفت: تلقی عامه افراد در جامعه نسبت به طب اسلامی، درمان و شفا با استفاده از آيات، احاديث و اذكار و ... است در حاليكه اگر چه اين بخش بر درمان و شفابخشی تاثير بسزايی دارند اما همه طب اسلامی محدود به اين موارد نيست.
ملاحی گفت: طب اسلامی بر اساس آيات و روايات مشتمل بر دستورات تغذيهای، بهداشتی و پيشگيرانه بسياری است كه در كنار ادعيه، اذكار و آيات كاملترين و بهترين و كم هزينهترين و جامعترين دستورات طبی را در اختيار افراد قرار میدهد.
وی با اشاره به اينكه بسترهای فرهنگی لازم برای پذيرش طب اسلامی در جامعه فراهم نشده است، بيان كرد: پذيرش طب اسلامی به عنوان روش مؤثری در شفا و درمان بيماریها با استفاده از آيات و اذكار و ادعيه و داروهای غير شيميايی به دليل فراهم نشدن بسترهای فرهنگی لازم به ويژه در ميان نسل جوان محقق نشده است.
ملاحی با اشاره به اينكه طب اسلامی و طب ايرانی مكمل يكديگر هستند، افزود: آنچه از آن با عنوان طب سنتی ايرانی ياد میكنيم تركيبی از طب اسلامی و ايرانی است كه عدهای با افراط و تفريط قائل به يكی از آنها هستند در حاليكه هر يكی بدون ديگری ما را به مقصد و هدف درمان و پيشگيری بيماریها نخواهد رساند.
وی تصريح كرد: با ظهور اسلام و ورود مفاهيم آن در حوزههای مختلف به ويژه در پزشكی افق ديد پزشكان، اندشمندان و حكما گسترش يافت و آنها با دامنه جديدی از علوم در درمان بيماریها آشنا شدند تا جايی كه سياه دانه، عسل و حجامت و .. مقامی والا در درمان و پيشگيری از بيماریها در طب ايرانی يافتند و بسياری از بخشهای طب ايرانی نيز با ورود احكام اسلامی پالايش شد.
ملاحی ادامه داد: موادی همچون مشروبات الكلی كه تا پيش از ورود اسلام كاربرد درمانی داشت با ورود اسلام به ايران حرمت يافت و به عنوان مواد خبيثه از طب ايرانی پالايش و حذف شدند.
وی با اشاره به اينكه نبايد از امتزاج طب ايرانی و اسلامی واهمه داشته باشيم، گفت: طب سنتی كه با ورود طب اسلامی به ايران پالايش و بخشهای نادرست آن حذف شده است بعد عملی و كاربردی طب قرآنی است به طوری كه با استفاده از آن دستورات طب اسلامی امكان كاربرد میيابند و میتوانيم نحوه تجويز و كاربرد طب قرآنی را در موارد مختلف درك كنيم.
ملاحی با اشاره به برخی دستورات تغذيهای در قرآن، گفت: خداوند در قرآن به مقام زيتون قسم خورده و از انجير و شرابهای زنجبيل و كافور ياد كرده است ولی هر يك از اين موارد تغذيهای بايد بر اساس مزاجهای مختلف تجويز شوند زيرا در آن صورت شفا بخشند و از بروز بيماریها پيشگيری میكنند و اين مزاجشناسی و اتباع انسانی پايهها و اصول طب سنتی ايرانی ما را تشكيل میدهند كه بدون درك آنها خواص مواد مختلف قابل درك نيست.
وی با اشاره به اينكه طب سنتی ايرانی و طب اسلامی بايد به موازات يكديگر پيش بروند، افزود: طب اسلامی به ويژه بخشهايی از آن كه مربوط به روايات و احاديث در حوزه تعيين جنسيت و فرزندآوری است بدون ورود به طب ايرانی و شناخت مزاجها و اتباع دارای جنبه كاربردی نمیشوند.
ملاحی تاكيد كرد كه طب ايرانی نزديكترين مكتب به طب اسلامی از نظر بعد جغرافيايی و محتوايی است و ما معتقد هستيم طب سنتی ايران به شدت تحت تاثير طب اسلامی قرار گرفته به طوری كه رساله ذهبيه امام رضا(ع) در اين حوزه حجت را بر مسلمانان و ايرانيان تمام كرد.
وی با اشاره به اينكه مبنای اصلی طب اسلامی و قرآنی، علم لدنی است، تصريح كرد: اگر به آن مرتبه از علم نرسيدهايم كه بتوانيم همه دستورات اسلامی را در حوزه سلامت بر اساس علوم تبيين كنيم دليلی بر رد آنها نداريم بلكه بايد زمينه كاربرد آنها را درمان و پيشگيری از بيماریها فراهم كنيم و از سوی ديگر برای يافتن پشتوانه علمی اين علوم گرانبها تلاش كنيم.
ملاحی با اشاره به ضرورت پالايش طب سنتی بر اساس طب اسلامی، افزود: بايد برای تبيين علمی طب اسلامی و قرآنی تلاش شود اگر چه فقدان چنين امری دليل بر ضعف طب اسلامی نيست و حتی آن بخشهايی از طب سنتی كه بر خلاف دستوارت اسلامی بوده نيز تنها به دليل همين مخالفت و تعارض بايد پالايش شوند.
وی با اشاره به اينكه تبيين علمی احاديث و آيات به كاربردیتر شدن دستورات طب اسلامی كمك میكند، بيان كرد: فضای تحقيقات پژوهشی با پيروزی جمهوری اسلامی فراهم شده است و شناساندن فوايد علمی اين دستورات اسلامی موجب افزايش پذيرش آنها میشود اگر چه نبايد اجرای اين علوم گرانبها را تا زمان تأييد و تبيين علمی فروگذاريم بلكه بايد با كاربرد آنها و شناساندن و اطلاعرسانی نسبت به نتايج درخشان كاربرد اين علوم اجرای هرچه بيشتر طب اسلامی را رقم زنيم.