به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) بايستههای درمان در طب اسلامی راهكاری برای پيشگيری از هرگونه مشكل و ايجاد مسئلهای است؛ از نظر اسلام طبابت افراد غيرمتخصص، ممنوع و نظام اسلامی موظف است از كار آنان جلوگيری كند و در صورت سرپيچی آنان را مانند روحانی نمايان فاسق، زندانی كند.
امام علی در اينباره میفرمايند: «بر امام لازم است عالمان تبهكار و پزشكان ناآگاه را به زندان درافكند» و مقدم داشتن ضرورت زندانی كردن علمای فاسق بر پزشكان جاهل، از آن جهت است كه خطر طبيبنمايان روحانی برای جامعه اسلامی بيش از طبيبنمايان جسمانی است.
پزشك غيرمتخصص، در صورتی كه اقدام به طبابت كرد و موجب زيان بيمار گرديد، علاوه بر اينكه مرتكب گناه شده، بر اساس قانون «ضمان» ضامن است، چنانچه از پيامبر اسلام(ص) نقل شده است: «هركس بدون سابقه [و تخصص لازم] به كار طبابت دست يازد، ضامن است»
همچنين طبيب متخصص اگر در انجام دادن وظيفه خود، كوتاهی كند و اين كوتاهی به فساد بيانجامد، ضامن خواهد بود.
برگرفته از: دانشنامه احاديث پزشكی آيتالله ریشهری