فعالیت تشکیلاتی قرآن، مهمترین دغدغه استاد حسنزاده بود
گروه فعالیتهای قرآنی: مسئول روابط عمومی جامعه قاریان شهر مشهد مهمترین دغدغه مرحوم حسنزاده را فعالیت قرآنی بهصورت تشکیلاتی عنوان کرد و افزود: وی خیلی علاقهمند بود که فعالیتهای علاقهمندان قرآنی سازمانیافتهتر و منسجمتر باشد.
محمدجواد اعلمی، مسئول روابط عمومی جامعه قاریان شهر مشهد در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، گفت: آشنائی ابتدایی من با مرحوم استاد محمدکاظم حسنزاده، پیشکسوت و فعال قرآنی به زمان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی برمیگردد، آن زمان وی در حسینیه خیاطهای مشهد جزو بهترین قاریانی بود که کلام الله مجید را قرائت میکرد، پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز بین سالهای 65 و 66، در کنار این استاد هنگام تأسیس جامعه قاریان شهر مشهد حضور داشتم.
اعلمی حسن خلق را بارزترین ویژگی اخلاقی استاد حسنزاده دانست و افزود: ایشان همیشه با چهرهای متبسم با افراد مواجه میشد به طوری که امروز افرادی که با استاد حسنزاده سروکار داشتهاند ابتدا به یاد این ویژگی اخلاقی لبخند میزنند و سپس در فراق ایشان میگریند، همگی بر این موضوع متفق هستند که مرحوم حسنزاده دارای چهرهای مردمی بوده است، به نظر من دو این مؤلفه مهمترین میراثی است که این استاد از خود برجای گذاشته است چرا که یک قاری قرآن کریم از این رهگذر میتواند دنیا و آخرت خود را آباد کند.
وی در ادامه تأکید کرد: استاد حسنزاده خود را همواره وقف قرآن و طبقات محروم میکرد و همیشه سعی داشت به این موضوع عمل کند، وی در جلسهای خطاب به مسئولان عرضه داشت که کمی به مناطق محرومی همچون گلشهر و رجایی شهر سر بزنند و از احوالات ساکنان آنجا مطلع شوند.
مسئول روابط عمومی جامعه قاریان شهر مشهد مهمترین دغدغه حیات استاد مرحوم حسنزاده را فعالیت قرآنی به صورت تشکیلاتی عنوان کرد و یادآور شد: مرحوم حسنزاده خیلی علاقهمند بودند که فعالیتهای علاقهمندان قرآنی سازمان یافته تر و منسجم تر باشد و آنها به گونهای تشکیلاتی در این حوزه فعالیت کنند تا از این رهگذر جایگاه اساتید، مربیان و سایر فعالان قرآنی مشخص باشد لذا امیدوارم که دیگران این کار را دنبال کنند.
وی همچنین بیان کرد: خلأ وجود چنین اساتیدی فقط از طریق شاگردان ایشان پر میشود به عبارت دیگر اگر بخواهیم شاهد تداوم فعالیتهای مرحوم استاد حسنزاده باشیم، باید شاگردان وی راهش را ادامه دهند.
اعلمی در مورد تکریم چهرههای قرآنی در زمان حیاتشان گفت: تکریم این گونه اساتید دارای دو بخش است؛ بخش نخست به دانش آموختگان استادان برمیگردد، یعنی شاگردان تا زمانی که استاد زنده است باید با وی در ارتباط بوده و جویای احوالاتش باشند، بخش دوم هم به مسئولان مربوطه برمیگردد، آنها هم باید از طرفی با این اساتید در ارتباط باشند و تا زنده هستند به خانه آنها بروند، از مشکلاتشان با خبر شوند و از آنان تجلیل کنند، برای نمونه مرحوم استاد حسنزاده با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم میکرد اما کمتر کسی از آن مطلع بود.
