نگاهی به روستای پاژ؛ زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی

به گزارش خبرگزاری بین‌الملی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، از آلودگی هوا از دود و دم شهر خسته می‌شویم دلمان هوای سفر می‌کند، هوای منطقه‌ای سبز و دلنشین تا کمی از خستگی‌هایمان کم کند، هوایی صاف و پاک به ریه‌های مان وارد می‌شود اکسیژنی خالص و ناب برای گذراندن اوقاتی خوش؛ حتما سری به روستاهای شهرهای کشور بزنید.

پاژ نام زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه‌سرای ایرانی و نام روستایی است که در تقاطع جاده کارده به کلات نادری و 15 کیلومتری شمال شهر مشهد واقع شده است.

در میانه روستای پاژ و در 700 متری شمال غرب آن دو تپه باستانی به چشم می‌خورد که به آثار و بقایای پاژ قدیم مربوط می‌شوند و مؤید پیشینه تاریخی این منطقه در سده‌های نخستین پس از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.

پایان خوش شاهنامه در پاژ

نگاشته‌اند حکیم حماسه سرای ایران در سال 329 یا 330 هجری قمری در همین روستا چشم به جهان گشود و در سن 30 سالگی نظم شاهنامه را آغاز و پس از 35 سال، اشعار حماسی خود را به نام شاهنامه به پایان رسانید و سال 416 ه.ق نیز بار سفر به آخرت را بست.

قلعه پاژ، سد راه مهاجمان

روستای فعلی پاژ دارای 800 هکتار مساحت است که از مجموع آن حدوداً چهار هکتار به بخش مسکونی اختصاص یافته است که بخشی از فضای مسکونی روستا در میان آن و بقیه بر روی تپه‌ای موسوم به قلعه بلند مکانی که بنظر می‌رسد در گذشته محل اصلی و هسته مرکزی دهکده پاژ بوده زیرا پیرامون آن تا چندی قبل خندقی وجود داشت که جهت ممانعت از پیشروی مهاجمان آن را پر از آب می‌کرده‌اند.

به جز تپه موجود، در فاصله تقریبی 500 متری از پشته، اولین بلندی نمایان است که در نزد اهالی به قلعه کهنه پاژ معروف است؛ سفالهای رنگارنگ و لعابدار پارکنده بر روی این بلندی نشانه ای از تداوم مدنیت پاژ در سده‌های اولیه بعد از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.