
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، یکی از ارکان واجب نمازی که هر روز میخوانیم، سوره زیبای حمد است، در این سوره مبارکه، علاوه بر دو صفت امیدبخش رحمن و رحیم که بیانگر رحمت و مهربانی خداوند است، صفت قابل تأمل و زیبای دیگری از خداوند ذکر شده که روزی حداقل 10 مرتبه او را با آن صفت میخوانیم: «مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ»؛ مالک روز جزا.
در آیه چهارم از این سوره مبارکه میخوانیم: خداوند صاحب و مالک روز جزا و به عبارتی سرنوشتسازترین روز زندگی انسان است و به این شکل روزی 10 مرتبه از سرنوشتسازترین روز زندگی خود یاد میکنیم و خداوند متعال را به عنوان مالک این روز تعیینکننده میخوانیم.
یکی از عواملی که باعث میشود قرآن برای ما به منبع شهامت و آرامش در زندگی تبدیل شود، همین یادآوری اصلیترین جهتها در زندگی است. هر سطر از قرآن کریم، آموزش جهتگیری حکیمانه پیدا کردن در زندگی است و این باعث میشود انسان مؤمن داراییهای خود را این کتاب بگیرد. انسان مؤمن از این آیه میآموزد زندگی او با همه ویژگیهای خوب و بد، فرازها و نشیبها، سختیها و آسانیها به سمت این روز در حرکت است.
انسانی که قرآن کتاب زندگی او است، امروز خود را صرفا مقدمهای برای این روز میبیند از این رو برخورداریهای مادی برای او همه چیز نیست و جهت نگاهش فراتر از این مالکیتهای اعتباری حقیقت زندگی را میجوید.
به گفته برخی از مفسران، در سوره مبارکه حمد، هم از رحمت الهى سخن آمده و هم از مالکیت روز جزا. آنان در بیان علت این موضوع گفتهاند خداوند انسانها را بین خوف و رجا میپروراند: اگر خداى سبحان تنها به عنوان رحمان و رحیم معرفى شود و همواره سخن از رحمت حق باشد، زمینه نافرمانی و غرور انسان فراهم مىشود؛ اما اگر خداى رحمان و رحیم، با صفت (مالک یوم الدین ) نیز شناخته شود، انسان در میان بیم و امید حرکت مىکند.
براین اساس، انسان مؤمن با در نظر داشتن روز جزا، با مراقبت بیشتری گام برمیدارد و همواره یکی از نگرانیهای اصلی او در زندگی سرنوشت او در این روز است؛ چنانکه در سوره انسان نیز یکی از ویژگیهای ابرار(نیکان) ترس از این روز است: «إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا یَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِیرًا؛ ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت هراسناکیم»(انسان، 10).