بندگی واقعی همان رسیدن به خداست/ تندبادها ایمان مؤمن را نمیلرزاند
گروه اندیشه: آیتالله حسینیزنجانی با اشاره به این حدیث که انسان مؤمن مانند کوهی است که در مقابل تندبادها نمیلرزد، گفت: انسانی که توحیدی شود شرایط زمان او را تغییر نمیدهد و به خدا میرسد؛ به خدا رسیدن یعنی همان بندگی واقعی که بالاترین درجه است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله سید محمد حسینیزنجانی، استاد حوزه علمیه خراسان، صبح امروز، 26 شهریورماه در اولین جلسه از سلسله دروس اخلاق اسلامی که در مدرسه عالی برادران جامعةالمصطفی(ص) العالمیه مشهد برگزار شد با اشاره به خطبه 230 نهج البلاغه در موضوع تقوا و با بیان اینکه معنای تقوا، داشتن خط قرمز در زندگی بر اساس جهانبینی است، توضیح داد: کردار انسان متأثر از تفکرات اوست و به همین خاطر میبینیم که مکاتب الحادی هم ادعای اخلاق میکنند اما با زیربنای مادیات و طرد ارزشهای الهی.
آیتالله حسینیزنجانی با بیان اینکه تقوای واقعی باید متکی به ارزشهای الهی و توحید باشد، ادامه داد: بر همین اساس مولی الموحدین(ع) برای تقوا پسوند الهی بودن را ذکر میکنند به این معنا که اخلاق باید اصولی داشته باشد و تقلیدی نباشد چراکه اگر رفتار تقلیدی باشد فایدهای نداشته و ماندگار نخواهد بود.
این استاد حوزه علمیه خراسان در ادامه به توضیح خطبه 230 نهجالبلاغه پرداخت و بیان کرد: امیرالمومنین(ع) میفرمایند: تقوا کلید استواری در زندگی، و اندوختهای برای معاد است چرا که طبق عقیده توحیدی، باطن دنیا، آخرت است و مرگ نیز به معنای انتقال از مرحلهای به مرحله دیگر است.
وی در همین راستا ادامه داد: طبق بیان امیرالمومنین(ع) رها شدن از وابستگیهای دنیایی و بندگی غیر خدا و همچنین رسیدن به حقیقت انسان که از کجا به این عالم آمده و به کجا خواهد رفت از آثار تقواست.
توحید به معنای رهیدن از چندگانگی و رسیدن به خداوند است
آیتالله حسینیزنجانی در بخش دیگری از سخنان خود به توضیح معنای تقوا پرداخت و بیان کرد: تقوا در لغت به معنای یکی کردن و یکی دانستن و در قاموس انبیا به معنای رهیدن عبد از چندگانگی و کثرت و رسیدن به یگانگی و خداوند است چراکه خداوند اول، آخر، ظاهر و باطن است و اگر کسی حقیقت خداوند را علاوه بر شناخت او در قلب خود یافت زندگی او متحول خواهد شد و به این نتیجه خواهد رسید که کمال مطلق هم در سایه خداوند معنا میشود.
وی اولین مرحله رسیدن به توحید و خداوند را بیداری و آگاهی دانست و اضافه کرد: هرکس بیدار شد و خدا را یافت، خودش را پیدا کرده است و در مقابل این بیداری، غفلت یکی از آسیبها و تهدیدها برای انسان به شمار میرود؛ بعضی عقاید انسان با تقلید و یا با تاثیر گرفتن از محیط به او رسیده است اما باید در این عقاید بازنگری شود و انسان خودش به آنها برسد.
دیدن عیوب نفس اولین علامت بیدار شدن
آیتالله حسینیزنجانی با بیان اینکه این علامت بیدار و آگاه شدن این است که انسان عیوب خودش را ببیند توضیح داد: حب نفس باعث میشود انسان عیوب خود را نبیند اما اگر کسی از خودش غافل نشد و عیوب خود را دید به فکر اصلاح خویش خواهد افتاد؛ اگر انسان بیدار نشود و برای خطاها توجیه بیاورد، نفس، بر انسان سوار میشود و انسان به فرمان نفس در میآید.
وی در ادامه در بیان مثالی از آگاهی و بیدار شدن انسان به داستان جهانگیرخان قشقایی از علمای بزرگ اصفهان اشاره کرد و ادامه داد: جهانگیرخان قشقایی که علاقه مند به موسیقی بوده است، برای ماهر شدن در این فن به اصفهان میرود و در مدرسه علمیه صدر اصفهان شخصی به او میگوید هر اندازه هم که در موسیقی ماهر شوی و به بالاترین درجات هم برسی بازهم مطربی و این چنین بود که این نصیحت مخلصانه و از روی پاکی باعث شد زندگی جهانگیرخان قشقایی تغییر کند و بشود از علمای مبرز اصفهان و استاد کسی مانند آیتالله بروجردی و آیتالله آقا رحیم ارباب که از علمای بزرگ بودهاند.
انسان مؤمن مانند کوهی است که در مقابل تندبادها نمیلزرد
آیتالله حسینیزنجانی با اشاره به این حدیث که انسان مؤمن مانند کوهی است که در مقابل تندبادها نمیلزرد سخن خود را اینگونه به پایان برد: انسانی که توحیدی شود شرایط زمان او را تغییر نمیدهد و به خدا میرسد؛ به خدا رسیدن یعنی همان بندگی واقعی که بالاترین درجه است و ما در نماز هم قبل از شهادت به رسالت پیامبر(ص)، ابتدا به بندگی ایشان شهادت میدهیم و همانطور که در مورد حضرت صدیقه طاهره(س) هم آمده است ایشان مانند پدرشان بنده خداوند بودهاند.
