پیچیدن شمیم محرم در محله‌ امام رضا(ع)/ بهار نوکری حسین فرا رسیده است

باز نوای ‌کهنگی‌ناپذیر باز این چه شورش است که در خلق عالم است، در گوش‌مان زنگ می‌زند، دوباره عطر جان‌فزای محرم در کوچه پس کوچه‌های شهرمان مشهد به مشام می‌رسد، بوی سیب و حرم حبیب، بوی کرب و بلا... .

خیمه، حسینیه، موکب، روضه‌ کرب و درد و بلا، کلید واژه‌های آشنای این ایام‌اند و روزهای سوگواری سید و سالار شهیدان حسین بن علی(ع) مزیّن به عناوین مقدسی مانند اباالفضل(ع)، زینب(س)، سجاد بن علی(ع)، علی اکبر (ع)وعلی اصغر(ع) ... است؛ القابی که برای همه طیف‌ و عقیده و اندیشه حرف برای گفتن دارد، هیچ کس از زیر این خیمه دست خالی بیرون نمی‌رود.

در و دیوارهای شهر نیز چهره‌ای عاشورایی گرفته‌اند، پارچه نوشته‌های مشهور محتشم کاشانی و دیگر شاعران آئینی، دیده‌ها را نوازش می‌دهد؛ ایستگاه‌های پخش چای و شربت صلواتی نیز آهسته آهسته رونق می‌گیرند.

بازار خرید و فروش پارچه نوشته‌های عزا با القاب مقدس 72 تن داغ شده و موکب‌ها و حسینیه‌ها در سطح شهر جان گرفته‌اند، گویی بهار است و همه در تکاپوی تغییر و تحول‌اند؛ این تحول و تازگی نه در شکل و شمایل ما بلکه در حال و هوای دل ما صورت می‌گیرد.

باز هم رخت سیاه عزا را از گنجه بیرون می‌آوریم و مهیای شب و روزهای بی‌خاموشی محرم می‌شویم، کم کم همسایه‌ها تدارک برپایی مجالس نذر و وعظ و روضه دهه اول محرم را می‌بینند و بر درب منازل‌شان پلاکاردهای یا حسین(ع) و یا ابالفضل(ع) به نشانه مراسم روضه خوانی در آنجا به چشم می‌خورد.

به سمت حرم که روانه شوی، حسینیه‌های کوچک و بزرگ را که با علم و کتل‌های مزیّن به نام یک شهید والامقام کربلا خودنمایی می‌کند، می‌بینی و جوانان عاشق و شیفته این حرم و حریم در جنب و جوش‌اند تا امسال نوکری درخور اربابشان ارایه کنند.    

نوای ماندگار مدیحه سرایان مولایمان حسین با ابیاتی دل‌انگیز همچون ارباب بی کفن حسین/ دور از وطن حسین/ امشبی را شه دین در حرمش مهمان است / مکن ای صبح طلوع ... از روزنه یاد و خاطرمان می‌گذرد و جان و روح را جلا می‌بخشد.

در این ایام عزا به حرم آقا ثامن الحجج(ع) می‌رویم و با هشتمین فرزند رسول الله(ص) دوباره پیمان بیعت می‌بندیم، جهان کفر و دشمنی از ما نمی‌ترسد، از اتصال ما به ریسمان ناگسستنی اهل بیت(ع) و علمدار آن حسین می‌هراسد، از قطره قطره اشک ما واهمه دارد، چرا که در سیل باور ما غرق می‌شود و به اسفل‌السافلین می‌پیوندند.

چشم در راه سلسله جنبان اهل بیتیم تا با سیمایی محمدی، صولتی علوی و نرمشی حسنی، منتقم حسینیان بشود، ندای هل من ناصر ینصرنی مولایمان حسین را جوابی مهدوی بدهد و بغض فرو خورده یک جهان مظلوم را با غریو لثارات الحسین خود زیر و زبر کند.

آری دوباره ماه محرم رسیده و بوی سیب و حرم حبیب، عاشقان را دیوانه کرده است.

سارا صالحی/ خراسان رضوی