بزرگداشت مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی در مشهد برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، مراسم بزرگداشت مرحوم دکتر مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی عصر روز گذشته، 21 مهرماه با حضور جواد عباسی، عضو هیئت علمی گروه تاریخ و یوسف متولی‌حقیقی، پژوهشگر برجسته تاریخ محلی استان و عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه آزاد بجنورد در دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد برپا شد.

دکتر جواد عباسی، عضو هیئت علمی گروه تاریخ در ایم مراسم با بیان اینکه اسم مرحوم دکتر مرتضی شیخ را خیلی ها و به خصوص قدما در مشهد شنیده اند ویا می شناسند، ابرازکرد: چنان که باید از زندگی مرحوم دکتر مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی عبرت آموزی نشده است و تقریبا اکثر نسل جوان با ایشان نا آشنا هستند.

همچنین دکتر یوسف متولی حقیقی، پژوهشگر برجسته تاریخ محلی استان با اشاره به این که ما از خواندن تاریخ اهدافی داریم گفت: شناخت هویت ملی و معرفی الگوها از اهداف مطالعه تاریخ است.

وی افزود: یکی از کسانی که در تاریخ خراسان به ویژه مشهد به عنوان الگو معرفی می شود به خصوص برای پزشکان  جوان ، شخصیت مرحوم دکتر مرتضی شیخ است که خیلی از جوان ها ممکن است با شخصیت ایشان آشنا نباشند همچنین همین که امروز در این جا به یاد مرحوم دکتر مرتضی شیخ  جمع شده ایم نشان ازشخصیت ایشان است که هنوز در تاریخ زنده است.

بر اساس این گزارش، دکتر مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در تهران به دنیا آمد، وی کودکی و همچنین تحصیلات خود را تا سطح مدرسه عالی طب در تهران ادامه داد و با درجه دکترای پزشکی فارغ التحصیل شد، پدر وی زرگر بود و پس از آنکه به دلایلی دچار مشکل مالی شد، مرتضی شیخ ضمن تحصیل به پدر نیز کمک می‌کرد. وی از همین زمان بود که با مشکلات محرومان آشنا شد و گویی با خود عهد بست تا تمامی توان خود را صرف این قشر کند.

دکتر مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی چون برادری دلسوز، متعهدانه از سه خواهر و برادرش نیز نگهداری کرد تا هر یک با تحصیلات مناسب به مشاغل شریفی چون آموزگاری و خدمت در پرورشگاه‌ها و خدمات انسانی دیگر اشتغال یافتند.

خصوصیات اخلاقی دکتر مرتضی شیخ

در خصوص خصوصیات اخلاقی دکتر مرتضی شیخ، اسطوره اخلاق پزشکی باید گفت ایشان روحی عظیم و متواضع داشت به گونه ای که در مقابل مریض‌هایش با فروتنی رفتار می‌کرد گویی چون یکی از آنهاست و همچنین ایشان منشی پهلوانانه نیز داشت.

به حق عاشق مردم بود و به تمامی آنان که عاشق مردم بودند عشق می ورزید و در مقابل آنان که وابستگی شدیدی به مسایل مادی داشتند شدیدا جبهه می گرفت و اعتقاد راسخ داشت که مفهوم زندگی واقعی خدمت به مردم محروم است.

روزی مردی از دکتر می‌پرسد: «شما چرا با این سن و خستگی ناشی از کار، از موتور سیکلت استفاده می‌کنید؟» دکتر پاسخ می‌گوید: «خانه بیمارانی که من به دیدن آنها می‌روم آن قدر پیچ در پیچ است و کوچه‌های تنگ دارد که هیچ ماشینی از آن نمی‌تواند عبور کند».

وی در سال 1352 به علت بیماری سخت، بستری می‌گردد و مردم به طور خودجوش برای وی مراسم دعا برپا کردند و پس از فوت ایشان در سال 1355 شمسی آنچنان مراسم تشییع باشکوهی برگزار شد که تا آن زمان شهر مشهد چنین مراسمی در خود ندیده بود.